АҚШ Сенатындағы еңбек құқығын қорғау комитетінің тергеуі
La Follette Committee
АҚШ Сенатындағы Ла Фолетт комиссиясы (1936-1941) еңбек құқығын, бірігуді бұзу әдістерін зерттеді. Шпиондық, жеке күзет қызметтері, қысқарулар қарастырылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Сенатында Ла Фоллетт азаматтық бостандықтар комитеті, немесе ресми түрде Білім және еңбек комитетінің, сөз бостандығы мен еңбек құқықтарын бұзуды зерттейтін кіші комитеті (1936–1941) Ұлттық еңбек қатынастары кеңесінің (NLRB) кейбір салалардағы жұмыс берушілердің ұжымдық келісімдерге келуден жалтарту үшін қолданған әдістерін зерттеуден бастау алды. 1936 және 1941 жылдар аралығында кіші комитет өндірістік тыңдау, жеке полиция агенттіктері, ереуілдерді бұзу қызметтері, өндірістік қақтығыстардағы қару-жарақтар және жұмыс берушілердің бірлестіктері ереуілдерді тоқтату және заңды кәсіподақтардың қызметін басқа жолдармен бұзу үшін қолданғандары туралы жан-жақты тыңдаулар мен есептерді жариялады. Роберт М. Ла Фоллетт-младший, Висконсин штатынан сайланған республикашыл және прогрессивтік партияның сенаторы, комитеттің төрағасы болды. Комитет ең ірі бес детективтік агенттікті зерттеді: Пинкертон ұлттық детективтік агенттігі, Уильям Дж. Бернс халықаралық детективтік агенттігі, Ұлттық корпорациялық қызмет, Теміржол аудиті және инспекциялау компаниясы және корпорациялардың қосымша компаниясы. Шақырылған агенттіктердің көпшілігі, соның ішінде Пинкертон агенттігі, сотқа шақыруды алғанға дейін өздерінің құжаттарын жоюға тырысты, бірақ «интриганың суретін құрастыруға» жеткілікті дәлелдер қалды. Пинкертонның «елдегі барлық кәсіподақтарда» оперативтік қызметкерлері бар екені анықталды. 1228 оперативтік қызметкердің ішінде Біріккен шахтерлер кәсіподағында 5 адам, Біріккен резеңке өндірушілер кәсіподағында 9 адам, Біріккен тоқыма өндірушілер кәсіподағында 17 адам және General Motors компаниясын ұйымдастырған Біріккен автомобиль өндірушілер кәсіподағында 55 адам болды. Комитет 1937 жылға дейін 1933 жылдан 1937 жылға дейінгі кезеңде жұмыс істейтін тыңшылардың саны 3871 адамды құрағанын хабарлады. Пинкертон ұлттық детективтік агенттігі және Бернс сияқты жеке қауіпсіздік фирмалары кәсіподақтарға ену үшін жалданып алынды. Комитет тыңдаудың «кәсіподақтардың құрылуын болдырмау, олар бекініп алған жағдайда әлсірету және күшін сынағанда оларды жою үшін басқарушылыққа белгілі ең тиімді әдіс» екеніне қорытынды жасады. Комитет сондай-ақ:
In the United States Senate, the La Follette Civil Liberties Committee, or more formally, Committee on Education and Labor, Subcommittee Investigating Violations of Free Speech and the Rights of Labor (1936–1941), began as an inquiry into a National Labor Relations Board (NLRB) investigation of methods used by employers in certain industries to avoid collective bargaining with unions. Between 1936 and 1941, the subcommittee published exhaustive hearings and reports on the use of industrial espionage, private police agencies, strikebreaking services, munitions in industrial warfare, and employers' associations to break strikes and to disrupt legal union activities in other ways. Robert M. La Follette Jr., a Republican and Progressive Party senator from Wisconsin, chaired the committee. The committee investigated the five largest detective agencies: the Pinkerton National Detective Agency, the William J. Burns International Detective Agency, the National Corporation Service, the Railway Audit and Inspection Company and the Corporations Auxiliary Company. Most of the agencies subpoenaed, including the Pinkerton Agency, attempted to destroy their records before receiving the subpoenas, but enough evidence remained to "piece together a picture of intrigue". It was revealed that Pinkerton had operatives "in practically every union in the country". Of 1,228 operatives, there were five in the United Mine Workers, nine in the United Rubber Workers, seventeen in the United Textile Workers, and fifty five in the United Auto Workers that had organized General Motors. The committee reported that as late as 1937, its census of working labor spies from 1933 to 1937 totaled 3,871 for the period. Private security firms like the Pinkerton National Detective Agency and Burns were employed to infiltrate labor unions. The committee concluded that espionage was "the most efficient method known to management to prevent unions from forming, to weaken them if they secure a foothold, and to wreck them when they try their strength." The committee also reported:
Мұндай тыңдау жүйесі жұмыс берушіні кез келген ұйымдастыру шарасының бастапқы кезеңінде кәсіподақ кеңесінің ортасына орналастырады. Ұйымдастырушылардың қалаға келуі, олардың қызметкерлер арасындағы байланыстары, кәсіподаққа қосылған қызметкерлердің есімдері, барлық ұйымдастыру жоспарлары, кәсіподақтың барлық қызметі – бұл ақпарат жұмыс берушіге, ол өзі кәсіподақты басқарып отырғандай жеңіл қол жетімді болады. Комитеттің жүргізген тергеуі шағын заңдық шешімдерге әкелгенімен, ереуілдерді бұзу агенттіктерінің ең нашар әрекеттерін шектеуге мүмкіндік беретін тиімді нормативтік заңнаманы қабылдауға қол жеткізе алмады. Осыған қарамастан, бұл ақпарат көпшіліктің наразылығын тудырды, өйткені ол жұмысшылардың шағымдарына көбірек назар аударуға мүмкіндік берді. Содан кейін Білім және еңбек комитетінің төрағасы, Юта штатының сенаторы Элберт Томас, Висконсин штатының сенаторы Ла Фоллетт-младшийді ұйымды басқаруға тағайындады. «Жабайы есектің ұлы» деп аталған және ағасы белгілі саясаткер болған Ла Фоллетт-младшийдің отбасының беделі одан бұрыннан танымал болды. Сенаттың Білім және еңбек комитетінің кіші комитетінің жаңадан тағайындалған төрағасы ретінде Ла Фоллетт комитеті республикашыл көзқарасты қолдайтын қызметкерлерден құралды. Ла Фоллетттің зерттеушілер, тергеушілер, адвокаттар және жазушылардан құралған дарынды командасы Жаңа келісім әкімшілігі кезінде жаппай еңбекті қолдаған көрнекті үкіметтік команда ретінде көзге түсті.
Such a spy system places the employer in the very heart of the union council from the outset of any organizing effort. News of organizers coming into a town, contacts the organizers make among his employees, the names of employees who join the union, all organization plans, all activities of the union—these are as readily available to the employer as though he himself were running the union. Although the inquiry by the committee achieved minor legal resolutions, it failed to achieve any effective regulatory legislation that might have curtailed the worst practices of strike breaking agencies. Despite this, the revelations enraged the public as it brought more attention to the grievances of laborers. A subcommittee then became established as the chairman of the Committee on Education and Labor, Senator Elbert Thomas of Utah, appointed Wisconsin Senator La Follette Jr. to manage the organization. Labeled "Son of the Wild Jackass," and with a prominent politician as a brother, the reputation of La Follette Jr.'s family preceded him. As the newly appointed chairman to the subcommittee of the Senate Committee on Education and Labor, La Follette's committee consisted of pro Republican staff members. La Follette's gifted team of researchers, investigators, attorneys, and writers arose as a prominent governmental team supporting mass labor during the New Deal administration.
Комитеттің бастапқы наразылықтары
1936-1937 жылдары Ла Фоллетт комитеті ұйымдасқан жұмысшылардың алға басуын тежеген төрт маңызды кәсіподақтарға қарсы амалдарды бағалауды бастады. Комитет жұмыс берушілер тарапынан құқықтарын қорғауға тырысты және 1937 жылы өндірістік тыңшылықтың кәсіподақтарға қарсы жиі қолданылатын құрал екенін анықтады. Ла Фоллетт комитеті хабарлағандай, "фильм өндірушілерден болат өндірушілерге дейін" тыңшылыққа жүгінген компаниялардың көп саны компаниялар мен қызметкерлер арасындағы ұжымдық келіссөздер жүргізуге кедерілді. Корпорациялардың тыңшылары құрбандармен жақын қарым-қатынас орнатып, жұмыс берушілерді болашақ ереуілдер мен жиналыстар туралы ескерту үшін есептер жасады. Ла Фоллетт комитеті тыңшылықтың кәсіподақтарды әлсірететінін және "зұлымдыққа ұқсатып, ереуілдерге шақыратынын, ыстыққандарды қоздыратынын және кәсіподақты құлдырауға әкелетінін" мәлімдеді. Азаматтық бостандықтарды қорғау үшін федералды үкіметті пайдалану ниетімен Ла Фоллетт тергеу барысында анықталған төрт қанаушылық еңбек тәжірибесін жою мақсатында S.1970 заң жобасын ұсынды. Калифорниядағы тергеулер Ла Фоллетт комитетінің американ жұмысшыларының құқықтары үшін күресуіне және сенат арқылы қабылданып, қанаушылық еңбек тәжірибесіне қарсы бағытталған заң жобаларын енгізуіне жол ашты.
From 1936 to 1937, the La Follette Committee began its assessment of four prominent anti union practices which suppressed the advancement of organized laborers. The committee's intentions lay in preserving the rights of the worker when denied by employers, and in 1937, found industrial espionage to be a common tool employed against unions. From "motion picture producers to steel makers," the enormous number of companies resorting to espionage, reported the La Follette Committee, prevented the practice of collective bargaining between companies and employees. Spies of corporations befriended victims into creating reports which they used to forewarn employers of potential strikes and assemblies. Spying, the La Follette Committee declared, weakens unions and "incites to violence, preaches strikes, inflames the hot headed and leads the union to disaster". In an effort to utilize the federal government in defending civil liberties, La Follette introduced S.1970 in an effort to remove the four oppressive labor practices noted during the investigation. The California investigations paved the way for the La Follette Committee's effort in fighting for American laborers with senate bills opposing oppressive labor practices.
Ла Фоллет комитеті мен CIO
Ла Фоллетт комитетінің тергеуі басталғанда, Өнеркәсіптік ұйымдар конгресі (CIO) болат, автомобиль және тау-кен өнеркәсібінің жаппай өндірісін ұйымдастыру науқанын бастады. Америка индустриялық қатынастарын ашу мақсатында куәгерлерді шақыру арқылы комитет CIO-ны қолдады, себебі екі ұйым да жаппай кәсіподақ құрудың ортақ мақсатына жетуге тырысты. Екі ұйымның да үйлесімді жұмыс істеуі олардың ортақ табыстарына мүмкіндік берді. United States Steel компаниясының Майрон Тейлор өзінің компаниясы CIO-мен заңды келісімге келетінін жариялағанда, Ла Фоллетт комитеті кеңінен мойындалып, құрмет алды. Комитет конституциялық құқықтардың кәсіподаққа қарсы саясатқа бағынуын көрсететін көптеген куәліктер жинағанымен, Ла Фоллетт комитетінің қорытындылары Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі Өнеркәсіптік қатынастар комиссиясының тергеулерінде және 1919 жылғы Діни ұйымдар аралық қозғалысының талдауында бұрыннан белгілі болған еді. Осыған қарамастан, комитеттің жетістігі мен танымалдылығы CIO-мен байланысының арқасында бұрынғы тергеу ұйымдарын басып өтті. Дегенмен, оның одан әрі жұмыс істеуі кепілді емес еді және оның жетістіктері үшін CIO сияқты ірі, белгілі қауымдастықпен байланысы қажет болды. Сол сияқты, CIO-ның да қанаушылық еңбек тәжірибесіне қарсы жеңіске жетуге мүмкіндігі болмады, ал екі ұйым арасындағы өзара пайдалы байланыстар өте маңызды болды.
At the start of the La Follett Committee's investigations, the Congress of Industrial Organizations (CIO) launched its campaign to organize the mass production of the steel, automotive, and mining industries. By calling witnesses to the stand in an effort to expose American industrial relations, the committee supported the CIO, as both organizations strove to achieve a common goal of mass unionization. The ability of both organizations to operate in harmony allowed for their shared successes. When Myron Taylor of United States Steel publicly announced that his company would make a legal arrangement with the CIO, the La Follette Committee received wide spread acknowledgment and credit. Although it brought massive amounts of testimony which linked the succumbing of constitutional rights to anti union policy, the findings of the La Follette Committee had already been previously noted by the Industrial Relations Commission's investigations predating World War I and the Interchurch World Movement analysis in 1919. Despite this, the committee's success and notoriety exceeded previous investigative organizations because of its affiliations with the CIO. However, its continued existence was not guaranteed and its affiliations with a larger, more well known association, such as the CIO, was necessary for its accomplishments. Similarly, the CIO had no way of securing itself a victory over oppressive labor practices, and the mutually beneficial associations shared among the two organizations proved vital.
General Motors-тың тергеуі
Ла Фоллетт комитетінің General Motors (GM) компаниясын зерттеуі, ұйымдасуға тырысқан жұмысшылардың күресін көрсетеді, олардың ниеті компанияның азаматтық бостандықтарын бұзуына әкелді. Комитет құрылғанға дейін оның негізін қалаушыларына тыңшылық сияқты басқыншылық әрекеттер туралы ақпарат келгендіктен, Мичиган штатының Флинт қаласындағы оқиғаларды тексеру туралы шешім бірауыздан қабылданды. Компанияның тираниялық тәжірибесін жұртшылық назарына жеткізу мақсатымен комитет Флинттегі кәсіподақтарға қарсы ұйымдар туралы бірінші қолданған есептерді алды. Комитетке жеткен мәліметтер жергілікті құқық қорғау органдарының да қатысқандығын растады, олар мемлекеттегі спонтанды ереуілдерге тыңшылық үшін өздерінің жеке тыңшылық жүйесін ұстаған. Ла Фоллетт комитеті 15 ақпанда General Motors компаниясының тыңдауларын бастады, мақсаты – «Автомобиль жұмысшыларының біріккен кәсіподағының» (UAW) ереуіліне (Ауербах 14) қоғамдық қолдауды күшейту болды. Тыңдауда UAW-ға тыңшылық еткендер туралы мәліметтер жарияланды, елу екі адам тыңшы ретінде танылды, олар кәсіподақ құру туралы ақпаратты жұмыс істейтін орындарына жеткізген. Ла Фоллетт тергеуін мақұлдау туралы хабар GM еңбек қатынастары директорын компанияның кәсіподақпен байланысын жасыруға, негізінен дәлелдерді жоюға итермелегенімен, автомобиль компаниясы 1934 және 1936 жылдар аралығында еңбек детективтеріне 839 764,41 доллар жұмсаған. Тыңдауда наразылық білдіру үшін тыңшылар мен UAW ұйымдастырушылары, мысалы, Джозеф Б. Дитцельдің куәлігі алынды, GM еңбек саясатын сынап, конституциялық құқықтардың бұзылғандығын айтты: «[Дитцель] Сагинауда автожұмысшыларға сөз сөйлеу үшін зал жалдай алмады; Бей-Ситидегі бір топ қарапайым адамдар оны қонақүй бөлмесінде күштеп ұстады; Флинтте оның машинасына соғып, үш ұйымдастырушы ауыр жарақаттармен ауруханаға түсті». Комитет тыңдаулары GM-нің тыңшылық шығындарын, еңбек саясатын зерттеуін және жұмысшыларға жасалған қатыгездікті ашты, бұл одаққа қатысты теріс әділетсіздіктерді көрсетті. Тыңдаулардың нәтижесінде Конгресте даулар туды, Ла Фоллетт комитеті Невада штатының Ки Питтман ұсынған қарармен құқықтық жеңіске жетті; комитет қорытындыларына сілтеме жасай отырып, Джозеф Робинсон жұмыс берушілердің ұжымдық келісімдерге кедергі келтіру әрекеттерін айыптайтын және олардың әділетсіз еңбек тәжірибесін қолдануын ден қоятын түзету ұсынды. Жаңа түзетумен Сенат 75 дауысқа 3 қарсы Питтманның қарарына қолдау көрсетті.
The La Follette Committee's handling of General Motors (GM) exemplifies the struggles of workers whose intent of organizing made the company infringe upon their civil liberties. With word of oppressive practices, most notably espionage, reaching the founders of the committee before its official establishment, the decision to examine the events in Flint, Michigan, was a unanimous one. With intentions of bringing the tyrannical practices of the company to the attention of the public, the committee obtained first hand reports of anti union organizations in Flint. Reports obtained by the committee also confirmed the involvement of local law enforcement, as they maintained their own espionage system set to infiltrate sit down strikes in the state. The La Follette Committee began its hearings of General Motors on February 15, with intentions of bolstering public opinion of the United Automobile Workers' (UAW) strikes (Auerbach 14). Accounts of spies infiltrating the UAW were disclosed at the hearing, as fifty two members were reported as spies, relaying unionization efforts to those they worked for. Although word of the approval of the La Follette's investigation motivated the GM labor relations director to hide all traces of the company's involvement with the union, mainly by erasing the evidence, the automobile company reported spending $839,764.41 in labor detective services, between 1934 and 1936. The hearings called for the testimony of rebellious spies and UAW organizers, such as Joseph B. Ditzel, to express their disapproval of GM labor policy and their negation of constitutional rights: "[Ditzel] could not rent a hall in Saginaw to address the automobile workers; a gang of toughs in Bay City forcibly detained him in his hotel room; he was trailed constantly in Flint before his car was sideswiped and three organizers were sent to the hospital with serious injuries". The committee's hearings uncovered the expenses of GM's espionage, its scrutiny of labor policies, and its mistreatment of workers, which publicly demonstrated the injustices toward the union. Congressional disputes resulted from the hearings as the La Follette Committee found legal success with a resolution by Key Pittman of Nevada; referring to the findings of the committee, Joseph Robinson added an amendment that rebuked any attempts at denying collective bargaining by employers and denounced their utilization of unfair labor practices. With the newly added amendment, a 75–3 vote approved the Pittman resolution by the Senate.