Эдвард Хьюз (1720-1794) – британдық адмирал, Шығыс Индия станциясының бас қолбасшысы. Портобело, Картехена, Тулон шайқастарында болған. Теңіз шайқастарындағы рөлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
18-ғасырдағы британдық адмирал сэр Эдвард Хьюз (шамамен 1720 – 1794) – Шығыс Үндістан бекетіне қолбасшылық еткен Корольдік теңіз күштері офицері.
18th century British admiral
Admiral Sir Edward Hughes (c. 17201794) was a Royal Navy officer who commanded the East Indies Station.
Теңіз мансабы
Хьюз 1735 жылы Корольдік теңіз күштеріне қосылды және төрт жылдан кейін Панамадағы Портобело қаласын басып алу кезінде болды. 1740 жылы лейтенант шеніне көтерілді және 1741 жылғы Картахена экспедициясында, сондай-ақ 1744 жылғы Тулон шайқасында қызмет етті. HMS Warwick кемесімен ол Glorioso-ға қарсы операцияға қатысты, бірақ Warwick кемесімен бірге жүзіп келген Lark кемесінен тиісті қолдау болмағандықтан, жау қашып кетті. Lark кемесінің командирі кейіннен өзінің іс-әрекеттері үшін сотталып, жазаланды, ал Хьюз бос қалған лауазымды иеленді. Капитан Хьюз Луисбургте Эдвард Боскавенмен, ал Квебекте Чарльз Сондерспен бірге болды. Ол бейбітшілік кезеңінде үздіксіз қызмет етті және комодор ретінде 1773 жылдан 1777 жылға дейін Шығыс Үндістан бекетіне басшылық етті. Бірақ бұл шабуыл ешқашан болған жоқ. 1782 жылы Шығыс Үндістандағы жаулықтар қайта басталғанда, ол Сафрен эскадрильясы аймаққа келгенге дейін бірнеше күн бұрын Тринкомалиге шабуыл жасады. Келесі жыл ішінде осы Үнді суларында теңіз шайқастарының ең танымалдарының бірі өтті. Суфрен Францияның шығарған ең қабілетті теңіз командирі болған, бірақ оның бағыныштылары фракциялық және тәжірибесіз болды; ал Хьюздің қабілеті гений емес, ұзақ жылдардың тәжірибесінен туғандықтан, жақсы қолдауға ие болды. Екі флот бес рет қаһарлы шайқасқа түсті, бірақ ешқайсысы шешуші үстемдікке жете алмады. Ақырында Хьюз өз позициясын сақтап қалды. Бейбітшілік орнағаннан кейін ол Англияға оралды, және одан әрі жоғарылаулар болғанымен, ол ешқашан қайтадан туын көтермеді. Ол Үнді қызметінде айтарлықтай байлық жинады, оның көп бөлігін қарапайым қайырымдылыққа жұмсады. 1794 жылы Эссекстегі Luxborough имелігінде қайтыс болды. Оның екінші әйелі Рут 1800 жылы қайтыс болды. Хьюздің мүлігі Эдвард Хьюз Болл Хьюзге (шамамен 1798 – 1863) тиді, ол бұрынғы некеден болған немересі, ол "Алтын доп" деп белгілі болған әдемі киім кигіш және ысырапшыл адам еді.
Hughes joined the Royal Navy in 1735, and four years later, was present at the capture of Portobelo, Panama. In 1740, he was promoted to lieutenant and served in the Cartagena expedition of 1741, and at the indecisive Battle of Toulon in 1744. In HMS Warwick, he participated in the action against the Glorioso, but without proper support from the Lark (which was sailing with the Warwick), the enemy escaped. The commander of the Lark was subsequently tried and condemned for his conduct, and Hughes received the vacated command. Captain Hughes was with Edward Boscawen at Louisburg and with Charles Saunders at Quebec. He was in continual employment during the peace, and as commodore, commanded the East Indies Station from 1773 to 1777. This attack, however, never happened. In 1782, at the reopening of hostilities in the East Indies, he stormed Trincomalee a few days before the squadron of Suffren arrived in the neighbourhood. For the next year, these Indian waters were the scene of one of the most famous of naval campaigns. Suffren was perhaps the ablest naval commander that France ever produced, but his subordinates were factious and unskilful; Hughes on the other hand, whose ability was that born of long experience rather than genius, was well supported. No fewer than five fiercely contested general actions were fought by the two fleets, neither of them gaining a decisive advantage. In the end, Hughes held his ground. After the peace, he returned to England, and, though further promotions came to him, he never again hoisted his flag. He had accumulated considerable wealth during his Indian service, which for the most part he spent in unostentatious charity. He died at his seat of Luxborough in Essex in 1794. His second wife Ruth died in 1800. Hughes' fortune went to Edward Hughes Ball Hughes (c. 1798 – 1863), her grandson by a previous marriage, who became the dandy and wastrel known as "The Golden Ball".
Құрмет
1784 жылы Британдық Шығыс Үнді компаниясының «Сер Эдвард Хьюз» кемесі оның құрметіне аталған.
The British East India Company ship the Sir Edward Hughes launched in 1784, was named after him.