Кіріспе

Айова тайпасының басшысы Махаска (ескіше Айова Максушка, қазіргі Максуха), немесе Ақ бұлт (1784–1834) – Солтүстік Америка Айова тайпасының басшысы. Оның ұлы, Махаска да, Франсис Ақ бұлт есімімен көбірек танылды.

Ерте өмір және білім

Махаска Айова тайпасында дүниеге келді. Ол әкесінің өліміне жауап ретінде бірнеше Сиу жауынгерін өлтіргеннен кейін ерте жасында басшы болды. Кейін Махаска француз саудагерімен дау кезінде оны өлтірді; ол тұтқындалып, Миссури штатының Сент-Луис қаласында түрмеге қамалды. Қашқаннан кейін ол Осадж тайпасына шабуыл жасады. Содан кейін ол әкесінің өлімі үшін толық кек алғанын шешті. Махаска қаруын тастап, еуропалық америкалықтардың өмір салтын қабылдады, ағаш үй салып, шаруашылық етті. 1833 жылы Омаха тайпасының қолынан Айова тайпасының басшысы Крейн қаза тапқанда, ол өзінің жауынгерлеріне кек алуға рұқсат бермеді. Айова тайпасының бірнеше адамы Омаха тайпасының алты жауынгерін өлтірген кезде, Махаска оларды тұтқындауға көмектесті. Келесі жылы Айова тайпасының бірі Форт Ливенворттан қашып, Махасканы от жанында отырғанда арқасынан атып өлтірді. Ол Айова штатының Касс округіне қарасты Эдна қалашығындағы Нодавей өзенінің жанына жерленді. Махаска қоныс аударушылар үшін өзінің туған жердің өмір салтының артықшылықтарының және туған жерліктер мен қоныс аударушылар арасындағы бейбітшілік мүмкіндігінің символына айналды.

Мұра мен құрмет

Айова штатының Махаска округі оның құрметіне аталған. USS Mahaska кемесі де оның есімімен аталады. Суретші Шерри Эдмундсон Фрайдың алғашқы қоғамдық тапсырысы Махасканың қоладан жасалған мүсіні болды. Жақында қайта жаңартылған мүсін бүгінге дейін штаттың оңтүстік-шығыс бөлігіндегі Айова штатының Махаска округінің сот үйі алаңында тұр. Тіреуінің оң жағында суретшінің "S. E. Fry, 1907" деген қолтаңбасы жазылған. Фрай 1906 жылы Махаска мүсінін жасауға келіскен кезде Паризде тұрып жатқан. Ол келесі жазда Айоваға оралып, Тама қаласының жанындағы Мескваки тайпасының эскиздерін жасады, сондай-ақ үнді мүліктерін және басқа да анықтамалық материалдарды жинады. Парижге қайтқаннан кейін ол кішкентай балшықтан модель жасады, оны алғаш рет 1907 жылы Париж көрмесінде көрсетті. Бір жыл өткен соң, ол толық көлемді мүсінін көрмеге шығарды және осы үшін Рим сыйлығына ие болды. Содан кейін мүсін АҚШ-қа жіберілді және теміржол арқылы Оскалузаға жеткізілді. Мүсіннің ресми ашылуы 1909 жылдың 12 мамырында өтті, оған "жаңбырдан суға түскен 12000 көрермен" қатысты.