Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1982 жылдың 19 тамызында көріністерді көргендер қорқынышты көріністер туралы хабарлады (қан өзендері, кесілген бас, және т.б.). Кейбіреулер бұл көріністерді 1994 жылғы Руанда геноцидінің, әсіресе 1994 жылы (тутсилер өлтірілді) және 1995 жылы (хутулар өлтірілді) сол жерде болған оқиғалардың алапат белгісі деп санайды. Руанданың Гиконгоро қаласының католик епископы Августин Мисаго 1988 жылдың 15 тамызында аянға байланысты діни құлшылықты мақұлдады және 2001 жылдың 29 маусымында олардың рас екенін жариялады. Өзінің мәлімдемесінде епископ үш алғашқы көрушінің Марияның аяны туралы айтқандарын сенуге лайық деп атап көрсетті, бірақ басқа төрт көрушінің Иса туралы айтқандарын "жайсыз жеке жағдайларға" байланысты сенуге лайық деп жариялаудан бас тартты.
On 19 August 1982, those who saw the visions reported gruesome sights (rivers of blood, sliced heads, etc.) which some today regard as an ominous foreshadowing of the Rwandan genocide of 1994, and particularly in that specific location in 1994 (Tutsi killed) and 1995 (Hutu killed). Catholic Bishop Augustin Misago of Gikongoro, Rwanda approved public devotion linked to the apparitions on 15 August 1988 and declared their authenticity on 29 June 2001. In his declaration, the bishop singled out visions of the Virgin Mary by the three original visionaries as worthy of belief; but declined to declare as worthy of belief the purported visions of Jesus by four other visionaries due to "disquieting personal situations" in that case.
Руанда геноциді
Кибехо шіркеуі Руанда геноцидіндегі ең алғашқы жаппай қырғындардың бірі болған орын; шамамен 17 500 адам қаза болды.
Kibeho church was the site of one of the early massacres of the Rwandan genocide; it is estimated that around 17,500 people were killed.
Кибеходағы қырғын
1994 жылғы геноцидте хутулар Кибеходада шамамен 5000-6000 тутсиді өлтіргеннен кейін, ол ішкі көшіп қонғандар лагеріне айналды, көптеген хуту босқындары геноцидке қатысқан деп күдіктенді. Бұл лагерь Руандадағы ең ірісі болды, ол 80 000 мен 100 000 адамды қамтыды. 1995 жылдың сәуір айының ортасында Руандалық патриоттық армиясы (РПА) бастаған тутси күштері лагерьді жабатынын жариялады, мақсаты – геноцидке қатысқандарды үйлеріне қайтаруға ниеттенгендерден күшпен бөліп алу. Лагерь жабыла бастағанда, жағдай шиеленісіп, РПА әскерлері қалған босқындардың бір бөлігіне оқ ашты. 1994 жылы Кибеходада шетелдік әскерлер мен тілшілер болған жоқ. Фотограф Себастьяо Сальгадо 1995 жылдың басында лагерьге сапар шегіп, өзінің «Көш-қондар» атты кітабында онға жуық сурет жариялады. Біріккен Ұлттар Ұйымының Руандаға көмек көрсету миссиясы (ЮНАМИР) және Халықаралық көмек агенттіктерінің Австралиялық және Замбиялық әскери қызметкерлері осы қырқындарға куә болды. Олардың көпшілігі көріністер болған мектепте қаза тапты; көріністерді хабарлаған балалардың бірі тіпті құрбандардың бірі болды. Жергілікті епископ 2001 жылдың 29 маусымында үш оқиғаны ресми түрде нақты деп мойындады. Кибеходада паллотиндердің қолдауымен Notre Dame des Douleurs (Қайғылы Анамыз) шіркеуі салынды.
After the 1994 genocide, in which the Hutu killed an estimated 5,000–6,000 Tutsi in Kibeho, it became the site of an internally displaced person refugee camp, with many of the Hutu refugees suspected of having participated in the genocide. The camp was the largest in Rwanda, spreading and containing between 80,000 and 100,000 people. In mid April 1995, elements of the Tutsi, led Rwandan Patriotic Army (RPA), announced they would close the camp, with the aim of forcibly separating known Génocidaires from those who would be sent home. As the camp was closed, tensions mounted and RPA troops opened fire on some of the remaining refugees. There were no foreign troops or reporters in Kibeho in 1994. Photographer Sebastião Salgado visited the camp in the early months of 1995 and published around ten pictures in his book Migrations. Australian and Zambian troops of the United Nations Assistance Mission for Rwanda (UNAMIR) and staff from International Aid Agencies witnessed the massacre. Many of these were killed in the same school in which the apparitions had occurred; one of the children who reported the vision was even one of the victims. The local bishop recognized officially on 29 June 2001 three cases as authentic. The church Notre Dame des Douleurs (Our Lady of Sorrows) was built in Kibeho, supported by Pallottines.