Хайко Оберман: Реформацияны зерттеген тарихшы және теолог
Heiko Oberman
Хайко Оберман (1930-2001) – голланд тарихшысы, теолог, Реформацияны зерттеген ғалым. Гарвард университетінде сабақ берген, шіркеу тарихындағы маңызды тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық тарихшы және теолог (1930–2001)
Dutch historian and theologian (1930–2001)
Хайко Августин Оберман (1930–2001) – Реформацияны зерттеуге маманданған голландиялық тарихшы және теолог.
Heiko Augustinus Oberman (1930–2001) was a Dutch historian and theologian who specialized in the study of the Reformation.
Өмір
Оберман 1930 жылғы 15 қазанда Утрехт қаласында дүниеге келген. 1957 жылы Утрехт университетінде теология ғылымы бойынша докторлық диссертациясын қорғап, 1958 жылы Гарвард діни мектебінің профессорлық құрамына қосылды. Ол онда оқытушыдан доцентке, ал 1963 жылы шіркеу тарихының профессоры болып тез өрледі. 1964 жылы Гарвард діни мектебінде Шіркеу тарихының Винн профессоры болып тағайындалды және 1966 жылға дейін оқып сабақ берді. Содан кейін Германияның Тюбинген университетінің теология факультетінде кафедра басқарды, сонымен қатар Кеш Орта ғасыр мен Реформацияны зерттеу институатының директоры болды. Кейін Оберман Аризона университетінде Кеш Орта ғасыр мен Реформацияны зерттеу бөлімін құрды. Оның маңызды еңбектерінің қатарында «Орта ғасыр теологиясының жетістіктері: Габриэль Биль және Кеш Орта ғасырлық номинализм» (1963) кітабы бар, ол Орта ғасыр мен Реформация дәуірі арасындағы алшақтықты қысқарту жобасын (кем дегенде теология саласында) ұсынады, сондай-ақ Мартин Лютердің иконокласттық биографиясы, неміс тілінен аударған «Лютер: Құдай мен шайтан арасындағы адам» (1989) кітабы жатыр. Лютер туралы Оберман былай деп жазды: «Егер Лютердің өмір сүрген ортасы мен сенімін толық түсінбесек, оның христиандық өмірге қатысты Құдай мен шайтан арасындағы көзқарасын ұқтыру мүмкін емес. Ібілістің күшіне мойын бұрмаса, Христиандыққа сенім идеяға айналады – ал Лютердің сенімі оның заманының руына сай, шатасқан жаңылысқа ұласады». Ол 2001 жылғы 22 сәуірде қайтыс болды.
Oberman was born in Utrecht on 15 October 1930. He earned his doctorate in theology from the University of Utrecht in 1957 and joined the faculty of the Harvard Divinity School in 1958. There he rose rapidly from instructor to associate professor and, in 1963, to professor of church history. He was appointed Winn Professor of Ecclesiastical History at Harvard Divinity School in 1964 and continued teaching there until 1966. He then accepted a chair in the theology faculty at the University of Tübingen, Germany, where he also became director of the Institute for Late Middle Ages and Reformation Research. Later in life, Oberman founded the Division for Late Medieval and Reformation Studies at the University of Arizona. His major books include The Harvest of Medieval Theology: Gabriel Biel and Late Medieval Nominalism (1963), which articulated his program of bridging the gap between the later Middle Ages and Reformation era (at least in the field of theology), and an iconoclastic biography of Martin Luther, translated from German as Luther: Man Between God and the Devil (1989). About Luther, Oberman wrote: "There is no way to grasp Luther's milieu of experience and faith unless one has an acute sense of his view of Christian existence between God and the Devil: without a recognition of Satan's power, belief in Christ is reduced to an idea about Christ – and Luther's faith becomes a confused delusion in keeping with the tenor of his time." He died on 22 April 2001.
Құрметтер
Америка Құрама Штаттары мен шетелдегі көптеген құрметті дипломдар мен ұйымдық мүшеліктері Оберманның ғалым және педагог ретіндегі беделіне құрмет көрсетіп тұр. Ол 1963 жылы Нидерланды Корольдік өнер және ғылым академиясының, 1964 жылы Америка өнер және ғылым академиясының, ал 1991 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болды. 1996 жылы Нидерланды Корольдік өнер және ғылым академиясы оған тарих саласындағы беделді А.Х. Хайнекен сыйлығын табыс етті – тарихшының алатын ең жоғары наградасы. 2001 жылы, қайтыс болғанға аздай уақыт қалғанда, Нидерланды королевасы Беатрикс оның 2002 жылы голланд ғылымы мен мәдениетін тамаша таныстырғаны үшін рыцарь атағына ие болатынын хабарлады. Аризона университетінде ол 1988 жылы Регенттер профессоры атанды және 1989 жылы «5 жұлдызды» оқытушы сыйлығымен, 1999 жылы Әлеуметтік және мінез-құлық ғылымдары колледжінің аспирантуралық оқыту сыйлығымен, ал 2001 жылы SBS кеңесінің өмірлік жетістіктері сыйлығымен марапатталды.
Numerous honorary degrees and affiliations in the United States and abroad pay homage to Oberman's stature as a scholar and an educator. He became member of the Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences in 1963, a member of the American Academy of Arts and Sciences in 1964, and a member of the American Philosophical Society in 1991. In 1996, the Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences awarded him the prestigious Dr A. H. Heineken Prize for History – the highest honor a historian can receive – and, in 2001, shortly before his death, he was told that he would be awarded a knighthood by Queen Beatrix of the Netherlands in 2002 for extraordinary representation of Dutch scholarship and culture. At the University of Arizona, he was named Regents' Professor of History in 1988 and was honored with the 5 Star Faculty Teaching Award in 1989, the College of Social and Behavioral Sciences Teaching Award for Graduate Instruction in 1999, and the SBS Board of Advisors Lifetime Achievement Award in 2001.