Ваксхольм бекінісі: тарих және стратегиялық маңыздылығы
Vaxholm Fortress
Ваксхольм бекінісі – Стокгольм архипелагындағы тарихи сарай. Музей, Pippi Longstocking түсірілімдері және әдемі көріністерге ие. Қалаға кабельді пароммен жетесіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1544 жылы салынған швед қамалы
1544 Swedish fortress
Ваксгольм қамалы (Vaxholms fästning), сондай-ақ Ваксгольм бекінісі деп те аталады, Швецияның Ваксгольм қаласының шығысында орналасқан Стокгольм архипелагындағы Ваксгольмен аралындағы тарихи нығайтылған құрылыс. Мұнда Ваксхолмс фестингс мұражайы орналасқан. Қамалда Кастеллет паром арқылы жетуге болады, ол Ваксгольм қаласынан канал арқылы өтетін электр қуатымен жұмыс істейтін кабельдік паром. 1970 жылы қамал «Оңтүстік теңіздегі Пиппи» фильмінде қарақшылар бекінісі ретінде пайдаланылды. Ваксхольм мен Риндо аралы арасындағы қысқа қашықтықты жүзеге асыратын автомобиль паромынан қамалдың әдемі көрінісін тамашалауға болады.
Vaxholm Fortress (Vaxholms fästning), also known as Vaxholm Castle, is a historic fortification on the island of Vaxholmen in the Stockholm archipelago just east of the Swedish town of Vaxholm. It is home to the Vaxholms fästnings museum. The fortress is accessed by the Kastellet ferry, an electrically powered cable ferry across the channel from Vaxholm town. In 1970, the fortress was used as a movie location for the pirate stronghold in Pippi in the South Seas. A scenic view of the fortress may be seen from the car ferry which plies the short distance between Vaxholm and the island of Rindö.
Тарих
Қалашық 1548 жылы Густав Вазаның Стокгольмді шығыстан кемелермен болатын шабуылдардан қорғау үшін салған. Қалашықпен толығымен жабылған Ваксхольм аралы Коджупет бұғазында орналасқан. Коджупет бұғазы – ашық теңізден Стокгольмге кіретін екі басты жолдың бірі болатын. Сонымен қатар, Риндо аралының қарамағындағы балама Оксджупет бұғазының пайдаланылуын болдырмау үшін жасанды түрде тереңдігі кемітілді. Осылайша, қамал қаланың теңіз шабуылдарынан қорғаны үшін стратегиялық тұрғыдан тиімді жерге салынды. Густав I-нің ағаш бекінісі Иоган III (1569-1592) тұсында тас мұнарамен алмастырылды. Бұл қамалға 1612 жылы даниялықтар, ал 1719 жылы орыс флоты шабуыл жасады, бірақ екі шабуыл да тойтарылды. Қазіргі құрылыстың көп бөлігі 1833-1863 жылдар аралығында салынды. Оның дизайны француз инженерлері Марк Рене Монтальбер мен Лазар Карноның бекіністер жөніндегі идеяларынан шабыт алды. Қалашықтың құрылысында бір бөлігі ресейлік соғыс тұтқындары жұмыстандырылды. 19 ғасырдың екінші жартысында Коджупет бұғазы сол кезеңдегі үлкен кемелер үшін қиындық тудыратын болды, ал 1879 жылы Стокгольмге дейінгі басты кеме қатынасы жолы Оксджупет бұғазына ауыстырылды, ол бұрынғы жасанды кедергілерді жою үшін тереңдетілді. Бұл Ваксхольм қамалының әскери маңыздылығын азайтты. Форт соншалықты әлсіз болды, тіпті ұлы прусстық фельдмаршал фон Мольтке екі рет ғана күлімдеген деген әңгіме тарады – бірде оған анасының қайтыс болғанын айтқанда, екіншіде Vaxholm фортын көргенде. Vaxholm қамалы мұражайы 1964 жылы қамалға көшірілді, ол 1947 жылы Оскар Фредриксборг (befästning) ішінде құрылған болатын.
The fortress was originally constructed by Gustav Vasa in 1548 to defend Stockholm against shipborne attacks from the east. The islet of Vaxholmen, which is entirely covered by the fortress, lies in the Kodjupet strait, which was one of two main routes into Stockholm from the open sea. At the same time, the alternative lt=Oxdjupet strait, on the far side of Rindö island, was artificially reduced in depth in order to prevent its use. Thus, the fortress was strategically situated to defend the city from naval attacks. Gustav I's wooden blockhouse was replaced by a stone tower during Johan III's reign (1569 to 1592). This fortress was attacked by the Danes in 1612, and by the Russian navy in 1719, with both attacks being repulsed. Most of the current structure dates from 1833–1863. Its design was inspired by the ideas on fortifications propounded by the French engineers Marc René Montalbert and Lazare Carnot. Russian prisoners of war were used in part to build the fortress. By the latter half of the 19th century, the narrow and twisting Kodjupet strait was proving problematic for the period's larger ships, and in 1879 the main shipping route into Stockholm was diverted to use the Oxdjupet strait, which was dredged to remove its previous artificial obstructions. This reduced the military importance of Vaxholm Fortress. So weak did the fort become that it was said the great Prussian field marshal von Moltke was only ever seen to smile twice – once when they told him his mother in law was dead and again when he saw Vaxholm Fort. The Vaxholm Fortress Museum moved to the fortress in 1964, having been created in 1947 at the Oskar Fredriksborg (befästning) on the Oxdjupet strait.