Кіріспе
Руандалық әнші-күйші. Геноцид кезінде ол «танымал композитор және әнші, сондай-ақ «Ириндиро балет» тобының жетекшісі» болды. Оның әндері «эллипстік мәтіндер мен тартымды әуендер» ретінде сипатталды, ағылшын, француз және киньяруанда тілдерін үйлестіріп, рэп стиліндегі мәтіндерді дәстүрлі халық әндерінің үлгілерімен біріктірді. 1990 жылы шыққан алғашқы кассетасында дәстүрлі той әндері болды. Ол сонымен қатар Жастар және спорт министрлігінің мемлекеттік қызметкері және MRND партиясының мүшесі еді. Оның тутсилерге қарсы бағытталған әндерінің кейбіреулері Radio Télévision Libre des Mille Collines радиосында зорлық-зомбылыққа итермелеу үшін ойнатылды. Ол геноцид басталғанға бірнеше күн бұрын елден кетіп, маусым айында қайтып келді. Оның геноцидке қатысқандығы және оның көлемі күмәнді, бірақ Руанда үшін Халықаралық қылмыстық трибуналдың (ICTR) шешімімен, ол экстремистік Интерхамве жасақтарымен байланыста болғаны және 1994 жылдың маусым айында хутуларды барлық тутсилерді жоюға шақырғаны дәлелденді. Ол билікті басып алғаннан кейін елден қашып кетті. Оның әндері 1994 жылдан бері Руандада тыйым салынған. Айыптамада Бикинди «хутулардың бірлігін дәріптеген және тутсилерді хутуларды құлдыққа салуда айыптаған музыкалық шығармаларды жазған, орындаған, жазбаға түсірген немесе таратқандығы» айтылды. Прокуратура «Ояну» деп аталатын, бірақ көбінесе «Мен бұл хутуларды жек көремін» («Nanga Abahutu») деп танылатын әнді келтірді, ол «тутсиге жақын» хутуларға, әсіресе тутсилермен бірлесіп үкіметке қарсы көтеріліс жасаған хутуларға шабуыл жасады. Прокуратура сонымен қатар 1994 жылдың 7 сәуірінен 14 шілдесіне дейінгі 100 күндік геноцид кезінде Бикинди Кигалиде де, Гизеньи префектурасында да адам өлтіруге жеке қатысқан және Интерхамве жасақтарын жұмысқа алуға және ұйымдастыруға көмектескенін мәлімдеді. Қорғаушылар куәгерлердің көрсетулеріндегі қайшылықтарға назар салып, әндердің тутсилер туралы емес екенін айтып, Бикиндиге «өмірін сақтауға көмектескен» тутси куәгерлерін шақырды. Әндерге қатысты екі тараптың да сарапшылары болды, бірақ мәтіндерді түсіндіру қиын болғаны және демократия мен бейбітшілік туралы айтылғаны күмәндан тыс еді. Бикиндидің адвокаты Бикиндиді айыптау «өз ойын білдіру құқығын жоққа шығару» екенін мәлімдеді. Қорғаудың бас адвокаты прокуратураның айыптауымен келісіп, Бикиндидің одан әрі өкілдік етуден бас тартуына себеп болды. Кейіннен ICTR адвокатты бұл айыптан ақтап тастады. Бикиндидің ісінде прокуратура тобы өмір бойына бас бостандығынан айыруды сұрады, бұл соттың ең ауыр жазасы. Қорғаушылар ақтауды талап етті.
At the time of the genocide, he was a "well known composer and singer of popular music and director of the performance group Irindiro Ballet." His songs were described as having "elliptical lyrics and catchy tunes", mixing English, French and Kinyarwanda and combining rap style texts with traditional folk song melodies. His first cassette, released in 1990, was of traditional wedding songs. He was additionally a civil servant of the Ministry of Youth and Sport and a member of the MRND party. Some of his songs directed against the Tutsi were played on Radio Télévision Libre des Mille Collines to incite killings. He left the country a few days before the beginning of the genocide but returned later in June. It is a matter of debate whether and to what extent he participated in the genocide as such, but according to the ruling of the International Criminal Tribunal for Rwanda (ICTR), it is proved beyond reasonable doubt that he was associated with the extremist Interahamwe militia and publicly urged Hutus to exterminate all Tutsis in June 1994. After the RPF takeover, he fled the country. His songs are banned in Rwanda since 1994. The indictment stated that Bikindi "composed, sang, recorded or distributed musical works extolling Hutu solidarity and accusing Tutsis of enslaving Hutus". The prosecution cited a song entitled "The Awakening" but commonly referred to as "I hate these Hutus" ("Nanga Abahutu"), which attacked "pro Tutsi" Hutus and specifically those Hutus who collaborated with the Tutsi Rwandan Patriotic Front insurgents against the government. The prosecution also claimed that during the 100 days of genocide from 7 April to 14 July 1994, Bikindi participated personally in the killings, both in Kigali and Gisenyi prefecture, and helped to recruit and organise Interahamwe militias. The defence argued that there were contradictions in the witness testimonies, denying that the songs were about Tutsis and invoking Tutsi witnesses whom Bikindi had allegedly "helped to save their lives". Regarding the songs, both sides had experts on their side, but it was undeniable that the lyrics were difficult to interpret and that democracy and peace were mentioned. Bikindi's lawyer also argued that to accuse Bikindi is "to deny him his right of expression". The chief counsel of the defence agreed with the prosecution's accusation, which caused Bikindi to refuse to be represented by him any further. The ICTR later cleared the lawyer of that accusation. The prosecution team in Bikindi's trial asked for a life sentence, the most severe punishment the court gives. The defence requested an acquittal.
Үкім
2008 жылдың желтоқсанында Бикинди геноцидке қоқан-қастер ету үшін 15 жылға сотталды, оның ішінде 7 жылдан астам мерзімі ескерілді. Сотталу себебі, сот 1994 жылдың маусым айының соңында ол Интерхамве көлігінен, дауыс күшейткіш құрылғысы бар, хуту халқына тутсилерді – «жыландар» деп атап, оларды құртуға шақырып, содан кейін еске салғанын дәлелдегендігіне байланысты болды. Қалған барлық айыптар қабылданбады; атап айтқанда, сот кейбір әндердің қоздырыушылық сипаты бар екенін мойындаса да, олардың барлығы 1994 жылға дейін, яғни геноцидке дейін жазылған және Бикиндидің геноцид кезінде радио арқылы әндерін таратуға қатысқандығын немесе жеке өзі кісі өлтіруге немесе жасақтарды ұйымдастыруға қатысқандығын дәлелдейтін жеткілікті айғақ жоқ деп шешті.
Қабылдау
Сот процесі суретшінің туындылары үшін негізсіз қудалану мүмкіндігіне байланысты мәселелі деп есептелді, өйткені өнер түрлі интерпретацияларға ашық. Бірақ, сот шешімі Бкиндидің әндеріне негізделмегендіктен, осы даулы мәселенің алдын алуға мүмкіндік берді.
Жеке өмірі мен мінезі
Ұлт қырылуы кезінде Бикиндидің тутси болған Анжелина Мукабананамен қарым-қатынасы болды. 2008 жылы New York Times газетіне берген сұхбатында ол Бикинди ешкімді жек көрмейтінін және жай ғана мүмкіндікті пайдаланушы екенін, жағынуға тым құштар екенін айтты. Ол Бикиндидің тутси әкесі бар ұлын асырап алғанын және хуту кісі өлтірушілеріне қарсы тутси көршілеріне көмектескенін атап өтті. Мукабанана Бикиндидің "Мен хутуларды жек көремін" деп жазғаннан кейін, одан неге мұндай жазғанын сұрап, РПФ соғыста жеңіске жету мүмкіндігін көрсетті. Ол: "Мені үкімет осы әндерді жазуға мәжбүрлейді. Егер келесі айда РПФ Кигалиге келетінін естісем, олар үшін де ән жазамын" деді.