Cymru Fydd qозғалысы: Уэльстің болашағына талпыныс
Cymru Fydd
Cymru Fydd қозғалысы (1886) – Дэвид Ллойд Джордж басқарған, Уэльстің болашағын көздеген саяси ұйым. Ұлттық идеялар, реформалар мен империялық міндеттер негізінде құрылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Cymru Fydd (The Wales to Come;) қозғалысы 1886 жылы Лондонның уэльстік қоғамдарының бірінде құрылды. Оның басшыларының ішінде Дэвид Ллойд Джордж (кейін премьер-министр), Дж. Е. Ллойд, О. М. Эдвардс, Т. Э. Эллис (жетекші, Мерионеттің депутаты, 1886–1899), Берия Гвинф Эванс және Альфред Томас болды. Бастапқыда Лондонға негізделген қоғам болған, кейіннен Уэльс халқы көп шоғырланған Англия қалаларына тарады. Cymru Fydd негізін қалаушыларға Уильям Эварт Гладстонның, ол өзі Уэльстің Хаварден қаласында тұрған, және Ирландиядағы ұлтшыл қозғалыстың ықпалы тиді. Алайда, қозғалыс басқа да идеяларды қабылдады, оның ішінде Джон Раскин уағыздаған империялық миссияны, Роберт Оуэн, Арнольд Тойнби және Фабиан қоғамы ұсынған әлеуметтік және саяси реформалар бағдарламасын. Осы себепті, бұл Чарльз Стюарт Парнелл және басқалар басшылығымен британдық саяси жүйеден бөлінуді көздеген ирландтық ұлтшылдыққа қарама-қайшы келді. Қозғалыс континенттік Еуропаның кейбір аймақтарында кездесетін мәдени ұлтшылдыққа ұқсас болды және О. М. Эдвардс және Дж. Е. Ллойд сияқты зиялылардың ықпалында болды. 1892 жылдан бастап Уэльстің өзінде филиалдар құрыла бастады, алғашқысы Барриде В. Ллевелин Уильямс тарапынан ашылды. Қозғалыстың басты мақсаты – Уэльске өзін-өзі басқару құқығын алу болды. 1892 жылы Т. Э. Эллистің үкіметке қосылуынан кейін қозғалыс серпілісін жоғалтты, содан кейін Cymru Fydd басшылығын Дэвид Ллойд Джордж және Герберт Льюис (Флинт округінің депутаты) иеленді. Cymru Fydd тағы да тар, саяси негізде қайта іске қосылды. 1894–95 жылдары алғашқы табысқа жеткеннен кейін, ол Солтүстік Уэльс либералдық федерациясымен (18 сәуір 1895) бірігіп, Уэльс ұлттық федерациясын құрды. Бірақ, Федерация президенті Дэвид Альфред Томас (Мертир Тидфилдің депутаты, 1889–1910) басшылығындағы Оңтүстік Уэльс либералдық федерациясының күшті қарсылығына тап болды. 1896 жылдың 16 қаңтарында Оңтүстік Уэльс либералдық федерациясын Уэльс ұлттық федерациясымен біріктіру туралы ұсыныс Оңтүстік Уэльс либералдық федерациясының Ньюпортта, Монмутширде өткен жылдық бас мәжілісінде (ЖБМ) қарастырылды. Ллойд Джордж сөйлеуге рұқсатсыз, айқай-шумен қарсы алынды. Кардиффтің аға әкімшісі Роберт Бёрд «Уэльс идеяларының үстемдігіне» қарсы тұруға бейімділігін білдіргеннен кейін, бірігу туралы ұсыныс қабылданбады. Cymru Fydd көп ұзамай таратылды. Бұл оқиға әйелдер либералдық қауымдастықтарына ерекше зиян келтірді, олардың 15-інен басқасы толығымен тарап кетті. Ллойд Джордж өзінің назарын британдық мәселелерге бұрды, содан кейін Бур соғысына қарсы оппозициялық күш ретінде танылды. Қозғалыс 1895 жылдан 1896 жылға дейін құлдырағанша Джон Хью Эдвардс басқарған «Жас Уэльс» журналымен қолдау көрсетілді. Алғашқы Cymru Fydd журналы 1891 жылы жабылды.
The Cymru Fydd (The Wales to Come; ) movement was founded in 1886 by some of the London Welsh. Some of its main leaders included David Lloyd George (later Prime Minister), J. E. Lloyd, O. M. Edwards, T. E. Ellis (leader, MP for Merioneth, 1886–1899), Beriah Gwynfe Evans and Alfred Thomas. Initially it was a purely London based society, later expanding to cities in England with a large Welsh population. The founders of Cymru Fydd were influenced by William Ewart Gladstone, who himself lived in Hawarden, Wales, and the nationalist movement in Ireland, although the movement also drew upon other ideas, including a sense of imperial mission as preached by John Ruskin and a programme of social and political reform promoted by Robert Owen, Arnold Toynbee and the Fabian Society. This was therefore in stark contrast to Irish Nationalism, under Charles Stewart Parnell and others, which sought separation from British political structures. The movement resembled the cultural nationalism found in parts of continental Europe, and heavily influenced by members of the intelligentsia such as O. M. Edwards and J. E. Lloyd. From 1892 branches were organised in Wales itself, the first being formed at Barry by W. Llewelyn Williams. Its main objective was to gain self government for Wales. The movement lost some of its impetus following the withdrawal of T. E. Ellis to join the Government in 1892, after which the leadership of Cymru Fydd was taken over by David Lloyd George and Herbert Lewis (MP for Flint Boroughs). Cymru Fydd was re launched on a narrower, more political basis. After an initial period of success in 1894–95, in which time it merged with the North Wales Liberal Federation (18 April 1895) to form the Welsh National Federation, it met with fierce opposition from the South Wales Liberal Federation, led by the Federation President, David Alfred Thomas (MP for Merthyr Tydfil 1889–1910). On 16 January 1896, the proposal to merge the South Wales Liberal Federation with the Welsh National Federation was put to the Annual General Meeting (AGM) of the South Wales Liberal Federation, held at Newport, Monmouthshire. Lloyd George was howled down and refused permission to speak. After Robert Bird, a senior Cardiff alderman, declared his determination to resist "the domination of Welsh ideas", the merger proposal was defeated. Cymru Fydd collapsed soon afterwards. The effect of this collapse was particularly severe on the Women's Liberal Associations, all but 15 of which collapsed. Lloyd George switched his attention to British matters, next coming to prominence as an opponent of the Boer War. The movement was supported by the magazine Young Wales, edited by John Hugh Edwards between 1895 and its collapse in 1896. An earlier magazine, Cymru Fydd, ceased publication in 1891.