Қазандық Богоматерь иконасы – Ресей православиесіндегі қасиетті бейне. Құдай ананы қорғаушы ретінде көрсетеді. Тарихы, мағынасы, қайда табылатыны туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мәскеудегі Қазан соборындағы Қасиетті Мария иконасы, Кубаның Гавана қаласындағы Православ соборы.
Holy icon of the Virgin Mary in Kazan Cathedral, Moscow
the Orthodox cathedral in Havana, Cuba
Қазанның Қасиетті Анасы, сондай-ақ Қазанның Құдай анасы (Казанская Богоматерь) деп аталады, Ресей Православ шіркеуіндегі ең жоғары дәрежелі қасиетті икона болып табылады. Ол Қазан қаласының қорғаушысы және қамқоршысы ретінде, сондай-ақ бүкіл Ресей және Русь үшін қорған болып саналады, Ресейдің Қасиетті Қорғаушысы ретінде танымал. Барлық Шығыс Православ шіркеуінің патриархатымен байланыстағы барлық православиелік жандар оны құрметтейді. Аңыз бойынша, икона алғаш рет Константинопольден әкелініп, 1438 жылы жоғалып, 140 жылдан кейін, 1579 жылы керемет түрде таза күйінде табылған. Мәскеудегі Қазан соборы мен Санкт-Петербургтегі Қазан соборы сияқты екі ірі собор Қазанның Қасиетті Анасына арналған және олар иконаның көшірмелерін көрсетеді, сондай-ақ бүкіл елдегі көптеген шіркеулерде де осы иконаның көшірмелері бар. Қазандағы түпнұсқа икона 1904 жылы ұрланып, мүмкін, жойылған. "Фатима бейнесі" – бұл иконаның 16 ғасырдағы көшірмесі немесе, мүмкін, 16 ғасырдың түпнұсқасы. Ол 1917 жылы Санкт-Петербургтен ұрланып, 1953 жылы Ф.А. Митчелл Хеджес сатып алған. 1970 жылдан 1993 жылға дейін Португалияның Фатима қаласында, ал 1993 жылдан 2004 жылға дейін Ватикандағы Папа Иоанн Павел II-нің кабинетінде сақталған. Содан кейін ол Казанға қайтарылып, қазір Казан Богородица монастырында сақталады. Иконаның көшірмелері католик шіркеуінде де құрметпен сақталады. Қазанның Қасиетті Анасының мерекесі 21 шілде және 4 қараша (осы күні Ресейдің Ұлттық Бірлік күні де аталып өтеді).
Our Lady of Kazan, also called Mother of God of Kazan (Казанская Богоматерь), is a holy icon of the highest stature within the Russian Orthodox Church, representing the Virgin Mary as the protector and patroness of the city of Kazan, and a palladium of all of Russia and Rus', known as the Holy Protectress of Russia. As is the case for any holy entity under a Patriarchate in communion within the greater Eastern Orthodox Church, it is venerated by all Orthodox faithful. According to legend, the icon was originally acquired from Constantinople, lost in 1438, and miraculously recovered in pristine state over 140 years later in 1579. Two major cathedrals, the Kazan Cathedral, Moscow, and the Kazan Cathedral, St. Petersburg, are consecrated to Our Lady of Kazan, and they display copies of the icon, as do numerous churches throughout the land. The original icon in Kazan was stolen, and probably destroyed, in 1904. The "Fátima image" is a 16th century copy of the icon, or possibly the 16th century original, stolen from St. Petersburg in 1917 and purchased by F. A. Mitchell Hedges in 1953. It was housed in Fátima, Portugal from 1970 to 1993, then in the study of Pope John Paul II in the Vatican from 1993 to 2004, when it was returned to Kazan, where it is now kept in the Kazan Monastery of the Theotokos. Copies of the image are also venerated in the Catholic Church. Feast days of Our Lady of Kazan are 21 July, and 4 November (which is also the Russian Day of National Unity).
Тарих
Дәстүр бойынша, Қазандық Құдай шешеннің түпкілікті иконасы 13 ғасырда Константинопольден Ресейге әкелінген. Қазан хандығы құрылғаннан кейін (1438 ж.) икона бір ғасырдан астам уақыт бойы тарихи деректерде жоғалып кеткен. 1595 жылы патша Федордың тапсырысымен жазылған митрополит Гермогеннің жылнамасында иконаның қайта табылуы сипатталған. Бұл есепке сәйкес, 1579 жылы Қазанның өртеніп жойылуынан кейін, 10 жасар Матрона қызына Күнқуатты Әйел (Мәриям) көрініп, иконаның жасырын сақталған жерін көрсеткен. Қыз архиепископқа түсін айтқан, бірақ оған құлақ естірмеген. Дегенмен, 1579 жылдың 8 шілдесінде түс екі рет қайталанғаннан кейін, қыз бен анасы иконаны өздері табады, оны татарлардан сақтау үшін қираған үйдің астына көміп қойған. Қазандық Құдай шешеннің көрінуі құрметіне басқа шіркеулер салынды, ал бейнелердің көшірмелері Мәскеудегі Қазан соборында (17 ғасырдың басында салынған), Ярославльде және Санкт-Петербургте қойылды. Ресейлік әскери қолбасшылар Дмитрий Пожарский (17 ғасыр) және Михаил Кутузов (19 ғасыр) 1612 жылғы поляктардың шапқыншылығын, 1709 жылғы шведтердің шапқыншылығын және 1812 жылғы Наполеонның шапқыншылығын тойтаруға көмектескен Құдай шешенге дұға етуді мойындады. Қазан иконасы зор танымаллыққа ие болды, Ресейдің түкпір-түкпірінде осы иконаның керемет деп саналатын тоғыз немесе он данасы болды. 1904 жылдың 29 маусымында түнінде икона ғасырлар бойы сақталған Қазандық Богородица монастырынан ұрланды (ғимарат кейін коммунистік билік тарапынан бұзылды). Православ шіркеуі иконаның жоғалуын Ресейдің қасиетті қорғаушысының бейнесі жоғалғаннан кейін Ресейді азаптайтын қайғылы оқиғалардың белгісі деп түсіндірді. Шын мәнінде, орыс шаруалары 1905 жылғы революцияның барлық қайғысын, сондай-ақ 1904-1905 жылдардағы орыс-жапон соғысындағы Ресейдің жеңілісін оның бейнесін қорлағандықтан деп есептеді. Тағы бір теория бойынша, большевиктер бейнені шетелге сатқан, бірақ Ресей православ шіркеуі мұндай теорияларды қабылдамады. 1917 және 1953 жылдар аралығында ұрланған иконаның тарихы белгісіз. 1953 жылы Фредерик Митчелл Хеджес Артур Хиллменнен икона сатып алды. Иосиф Сталиннің күзетшілерінің бірі Юрий С. Соловьев және Сталиннің шөбересі Селим Бенсаадтың айтуынша, Сталинде Қазандық Құдай шешеннің иконасы болған. Иконаның түпкілікті Қазан иконасы екендігі даулы болғанымен, Кирилл Г. Е. Бант «бұл 16 ғасырдың ұлы икона суретшісінің жұмысы [ ] пигменттер мен панельдің ағашы толығымен сақталған, себебі егжей-тегжейлі рентгендік зерттеулер көрсеткендей, және уақыт өте келе жұмсарып, әдеміленген», – деп тұжырымдады, бұл оның түпкілікті иконаның көшірмесі болғанымен, 1612 жылы Пожарскиймен бірге тасымалданған түпкілікті икона екенін білдіреді. Ол 1964-1965 жылдары Нью-Йоркте өткен Дүниежүзілік сауда жәрмеңкесінде қойылды. 1965 жылдың 13 қыркүйегінде Фатималық Құдай шешеннің көк әскерінің мүшелері түнді Нью-Йорктегі павильондағы иконаға құлшылық етумен өткізді. Көк әскері 1970 жылдың қаңтарында Анна Митчелл Хеджестен иконаны 125 000 АҚШ долларына сатып алып, Португалияның Фатима қаласында орналастырды. 1993 жылы Фатимадағы икона Ватиканға берілді және Папа Иоанн Павел II оны өз кабинетіне орнатты, онда ол оны он бір жыл бойы құрметтеді. Оның сөзіне сәйкес, «ол менің үйімді тауып алды және менің күнделікті қызметіме аналық қамқорлықпен еріп келді». Иоанн Павел II Мәскеуге немесе Қазанға барып, иконаны Ресей православ шіркеуіне қайтаруды қалады. Алайда Мәскеу патриархаты Папаның басқа ниеттері болуы мүмкін деп күдіктенді, сондықтан ол 2004 жылдың тамызында Ресей шіркеуіне иконаны шартсыз ұсынды. 2004 жылдың 26 тамызында ол Киелі Петір базиликасының алтарында көрсетілді, содан кейін Мәскеуге жеткізілді. 2005 жылдың 21 шілдесінде Патриарх Алексий II және Татарстан президенті Минтимер Шаймиев Қазан Кремлінің Благовещенский соборында киелі иконаны қабылдады. Бұл дана кейде «Ватикандық» деп аталады. Икона қазір Қазандық Құдай шешеннің алғашқы иконасы табылған жерде, Богородица монастырының (2005 жылы монастырь ретінде қайта құрылған) бөлігі болып табылатын Қасиетті Кресттің көтерілуінің кафедральді соборында сақталған, және монастырьдің басқа ғимараттарын халықаралық қажылық орталығына айналдыру жоспарлануда.
According to tradition, the original icon of Our Lady of Kazan was brought to Russia from Constantinople in the 13th century. After the establishment of the Khanate of Kazan ( 1438) the icon disappeared from the historical record for more than a century. Metropolitan Hermogenes' chronicle, written at the request of Tsar Feodor in 1595, describes the recovery of the icon. According to this account, after a fire destroyed Kazan in 1579, the Virgin appeared to a 10 year old girl, Matrona, revealing the location where the icon lay hidden. The girl told the archbishop about the dream, but she was not taken seriously. However, on 8 July 1579, after two repetitions of the dream, the girl and her mother recovered the icon on their own, buried under a destroyed house where it had been hidden to save it from the Tatars. Other churches were built in honour of the revelation of the Virgin of Kazan, and copies of the image were displayed at the Kazan Cathedral of Moscow (constructed in the early 17th century), at Yaroslavl, and at St. Petersburg. Russian military commanders Dmitry Pozharsky (17th century) and Mikhail Kutuzov (19th century) credited invocation of the Virgin Mary through the icon with helping the country to repel the Polish invasion of 1612, the Swedish invasion of 1709, and Napoleon's invasion of 1812. The Kazan icon achieved immense popularity, and there were nine or ten separate miracle attributed copies of the icon around Russia. On the night of June 29, 1904, the icon was stolen from the Kazan Convent of the Theotokos where it had been kept for centuries (the building was later demolished by the communist authorities). The Orthodox Church interpreted the disappearance of the icon as a sign of tragedies that would plague Russia after the image of the Holy Protectress of Russia had been lost. Indeed, the Russian peasantry was wont to credit all the miseries of the Revolution of 1905, as well as Russia's defeat in the Russo Japanese War of 1904–1905, to the desecration of her image. Another theory proposed that the Bolsheviks had sold the image abroad, although the Russian Orthodox Church did not accept such theories. The history of the stolen icon between 1917 and 1953 is unknown. In 1953 Frederick Mitchell Hedges purchased an icon from Arthur Hillman. According to Yuri S. Soloviev, one of Joseph Stalin's bodyguards, and Selim Bensaad, Stalin's great grandson, Stalin owned an Icon of Our Lady of Kazan. Although the status of the icon as the original Kazan icon remained disputed, Cyril G. E. Bunt concluded "that it is the work of a great icon painter of the 16th century [ ] the pigments and the wood of the panel are perfectly preserved as exhaustive X ray tests have proved, and have mellowed with age", suggesting that while it was a copy of the original icon, it was nevertheless the original icon carried by Pozharski in 1612. It was exhibited at the World Trade Fair in New York in 1964–1965. On 13 September 1965, members of the Blue Army of Our Lady of Fátima spent the night in veneration of the icon in the pavilion in New York. The Blue Army eventually bought the icon from Anna Mitchell Hedges for US$125,000 in January 1970, and the icon was enshrined in Fátima, Portugal. In 1993 the icon from Fátima was given to the Vatican and Pope John Paul II had it installed in his study, where he venerated it for eleven years. In his own words, "it has found a home with me and has accompanied my daily service to the Church with its motherly gaze". John Paul II wished to visit Moscow or Kazan so that he himself could return the icon to the Russian Orthodox Church. However the Moscow Patriarchate was suspicious that the Pope might have other motives, so he presented the icon to the Russian Church unconditionally in August 2004. On August 26, 2004, it was exhibited for veneration on the altar of St. Peter's Basilica and then delivered to Moscow. On the next feast day of the holy icon, July 21, 2005, Patriarch Alexius II and Mintimer Shaymiev, the president of Tatarstan, received it in the Annunciation Cathedral of the Kazan Kremlin. This copy is sometimes nicknamed "Vatikanskaya". The icon is now enshrined in the Cathedral of the Elevation of the Holy Cross, part of the Convent of the Theotokos (re established as a monastery in 2005), on the site where the original icon of Our Lady of Kazan was found, and plans are underway to make the monastery's other buildings into an international pilgrimage centre.