Stockport арнасы: Тарихы мен дамуы

Кіріспе

Стокпорт тармақ каналы – Клейтоннан Стокпортқа дейінгі 5 мильдік (8 км) Аштон каналының тармағы болған.

Бағыт

Канал Аштон каналының негізгі желісінен Стокпорт қиылысы (әлде Клейтон қиылысы) арқылы бөлініп, Клейтондағы 10 және 11-ші шлюздер арасында және Ланкашир төбесінен сәл өткен жерде Стокпорт бассейнінде аяқталды. Оның ұзындығы 5 шақырымнан аспайды (7,87 км) және шлюздерсіз болды. Ол Гортон, Абби Хей және Реддиш қалаларынан өтті және 1797 жылы тасымал үшін ашылды. Реддиш қаласында тағы бір тармақ (Бит-Банк тармағы каналы) салынуы жоспарланған, тіпті оның құрылысы басталған. Алайда, сол тармақтың тек бір бөлігі ғана салынды және ол Стокпорт тармағымен ешқашан қосылмады.

Ерекшеліктері

Каналдың басым бөлігі қалалық сипатта болды, оның көп бөлігінде ауыр индустрия өркендеген. Клейтон мен Гортон аралығында инженерлік шеберханалар мен темір қорытқыштардың көптеп шоғырланғанымен қатар, Гортон қаласындағы Canal Company's Depot-ы да орналасқан. Гортоннан әрі, Реддиш қаласына дейін барлық жерде мақта фабрикалары басымдық құрды.

Жұмыс өмірі

Аштон каналының негізгі желісі 1792 жылдың маусым айында Парламент актісімен бекітілді, ал 1793 жылдың наурыз айында меншік иелері екінші актіні алды (33 Geo. 3. c. 21), ол Стокпортқа филиал ашуға рұқсат берді. Бұл филиал Стокпорттағы филиалдан Реддишке қарай өтіп, Там өзенінің жағасымен Бейт Банкке дейін созылатын еді. Ол Хаутон Гриндегі бірнеше көмір шахталарын қамтамасыз етуге, сондай-ақ Холлинвудқа жеке филиал құруға арналған. Аталған актімен меншік иелеріне үш филиалды қаржыландыру үшін қосымша 30 000 фунт стерлинг жинауға рұқсат берілді. Компания инженер іздеу туралы жариялағанмен, тиісті маманды таба алмады, ал агенті Джеймс Медоуз құрылысты қадағалаған болуы мүмкін. Холлинвуд филиалы 1796 жылдың соңында бірінші аяқталды, ал Стокпорт филиалы көп ұзамай, 1797 жылдың қаңтарында ашылды. Холлинвуд филиалы қамтамасыз еткен Вернет шахталарынан көмірдің жеткілікті мөлшері болғандықтан және Бет Банк филиалын салу қиындықтарға тап болғандықтан (оның орналасқан жері сазды беткей болды), компания Бет Банк филиалындағы жұмыстарды тоқтатуға шешім қабылдады және Дентон қаласындағы көмір шахталарының иесі Уильям Хултонға олардың осы жұмысты жалғастыруға қаржылық мүмкіндігі жоқ екенін хабарлады. 1798 жылы оны ресми түрде жабу туралы акт қабылданды, Хултон оған қарсылық көрсеткеніне қарамастан, акт қабылданды. Сол жылы Канал компаниясы Стокпортта қоймалар салды және Вернет шахтасына көмірін сатуға көмектесу үшін мұнда кемежайлар бөлінді, бұл каналдағы трафик көлемін арттырды. Теміржол пайда болғаннан кейін трафик азайды және 1842 жылға қарай дивидендтер 6 пайызға дейін төмендеді. Манчестер, Шеффилд және Линкольншир темір жолы акционерлерге 7 пайыздық кіріс әкелетін 12 364 фунт стерлингтік жылдық төлемге каналды сатып алуды ұсынды. Сонымен қатар, қарыз бойынша пайыздық төлемдерді қаржыландыру үшін жылына 540 фунт стерлинг төленді. Канал компаниясы 1846 жылы осы ұсынысты қуана қабылдады. Бұл келісім 1848 жылы Парламент актісімен ресми түрде бекітілді, ол теміржол компаниясынан каналды жақсы күйде ұстап тұруды талап етті. Олар көптеген жылдар бойы осы талапты орындады, 1892 жылға дейін жүк тасымалы үшін өз кемелерін пайдаланды. Канал компаниясы 1883 жылы таратылды, ал акционерлерге теміржол компаниясының акциялары берілді. Канал негізінен шикі мақта, өндірілген тауарлар және басқа да жалпы жүктерді тасымалдау үшін пайдаланылды. Ол диірмендерге және аймақта тұратын қала тұрғындарына көмір тасыды. Сондай-ақ, Стокпорт бассейніндегі Уильям Нельстроп пен компанияның Альбион астық диірменіне астық жеткізу де маңызды жүк болып табылды. Каналдың алғашқы жылдарында Аштон каналында жолаушылар тасымалы да жүргізілді, оның бір маршруты Манчестер мен Стокпорт арасында болды.

The main line of the Ashton Canal had been authorised by Act of Parliament in June 1792, and in March 1793 the Proprietors obtained a second Act (33 Geo. 3. c. 21), which authorised a branch to Stockport, a branch which would leave the Stockport branch at Reddish and run along the Tame Valley to Beat Bank to serve some coal mines at Haughton Green, and a separate branch to Hollinwood. The Act authorised the Proprietors to raise an additional £30,000, with which to fund all three branches. Although the Company advertised for an engineer, they did not find one, and their agent James Meadows probably oversaw the construction. The Hollinwood branch was finished first, in late 1796, but the Stockport branch opened soon afterwards, in January 1797. With good supplies of coal from the mines at Werneth which the Hollinwood branch served, and difficulties in building the Beat Bank branch due to it being on a clay slope, the Company decided to abandon further work on the Beat Bank branch, and notified William Hulton, the owner of the collieries at Denton, that they could not afford to continue. An Act to formally abandon it was sought in 1798, and although opposed by Hulton, it was obtained. In the same year, the Canal Company built warehouses at Stockport, and wharves were allocated there to assist the Werneth Colliery to sell its coal, and thus generate more traffic on the canal. With the coming of the railways, traffic fell, and dividends had dropped to 6 per cent by 1842. The Manchester, Sheffield and Lincolnshire Railway offered to buy the canal for an annual payment of £12,364, which would give the shareholders a 7 per cent return, and with a further payment of £540 per year to fund interest payments on debts, the Canal Company accepted gratefully in 1846. The takeover was formalised by an Act of Parliament in 1848, which required the Railway Company to maintain the canal in good order. This they did for many years, running their own boats for the carriage of goods until 1892. The Canal Company was wound up in 1883, and the shareholders were given shares in the Railway Company. The canal was principally used to carry general cargo, such as supplying raw cotton to the mills and returning with manufactured goods. It also carried coal for the mills and the townsfolk who lived in the neighbourhood. Another important cargo was the supply of grain to William Nelstrop & Company’s Albion Corn Mill at Stockport Basin. In its early days there was passenger carrying on the Ashton Canal and one of the routes was between Manchester and Stockport.

Төмендеу және жабылу

Темір жолдар мен автомобиль жолдарының бәсекелесінен канал құлдырауға бастады және ол 1922 жылға дейін тоқырап, қираған күйінде сипатталды. 1948 жылдан бері оған жауапты болғандар көп жылдар бойы оны толтырып, бұл оның бойында тұратын адамдар үшін жағымсыз процесс болды.

Қайта қалпына келтіру қозғалысы

Бұрынғы каналдың көп бөлігі сақталған және 2000 жылдардың басында оны қайтадан демалыс арнасы ретінде ашу туралы ұсыныстар болды; осы жоспарлар жергілікті билік органдарының қолдауын алды. British Waterways есебінде каналды қайта ашу техникалық тұрғыдан мүмкін екені көрсетілген. 2004 жылы Манчестер және Стокпорт канал қоғамы құрылды және олар каналдың қалдықтарының жағдайын жақсартумен қатар, оларды көпшілік назарына жеткізуге жұмыс істеп келеді. Бұл маршрут бойындағы маңызды құрылыстарға тоғыз жасыл тақта орнатуды және каналдың бастапқы бағытын ұстанатын жаяу жолдарды тазалау үшін үнемі жұмыс топтарын ұйымдастыруды қамтиды. Қоғамның басты мақсаты – каналды қайта қалпына келтіріп, кеме жүруге қолайлы ету, бірақ бұл көп уақыт алатынын түсінеді, сондықтан кішірек, іске асырылатын жобаларға күш салып жатыр.