Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
(瞽女) – жапондық тарихи термин, көбінесе музыканттар болып жұмыс істеген, көру қабілеті бұзылған жапон әйелдерін білдіреді.
(瞽女) is a Japanese historic term referring to visually impaired Japanese women, most of whom worked as musicians.
Этимология
"Көрі" және "әйел" сөздерінің идеограммалары. Канжи осылай пайда болуының себебі – осы идеограмманың өзі бұрыннан бар еді. Бұл сөз, ең болжамдысы, (盲御前) сөзінен туындаған, ол да "соқыр әйел" дегенді білдіреді (ол – формальды екінші жақ сөздерінің бірі). Орта ғасырлардағы жазбаларда бұл термин кездеседі, бірақ (盲女), (女盲) сияқты басқа да терминдер (әсіресе жазбаларда) қазіргі заманға дейін қолданылып келді. Ауызша сөйлеуде бұл термин көбінесе құрметтеу сөздерімен бірге қолданылады: , , , және т.б.
The ideographs for mean "blind" and "woman." The kanji are so because the individual ideograph for already existed. is most likely derived from (盲御前), which also means "blind woman" ( is a formal second person pronoun). Although the term can be found in medieval records, other terms such as (盲女), (女盲) were also in use (especially in written records) until the modern era. In spoken language, the term is usually suffixed by an honorific: , , , etc.
Ережелер
Goze ұйымдары соқыр әйелдерге музыкант ретінде мансап қууда (немесе кейбір жағдайларда массаж жасауда) белгілі бір тәуелсіздік беруге мүмкіндік берді. Эхиго-гозеге қатысты ережелерді ежелгі императорлар бекіткен деп айтылады, бірақ осы ережелердің XVII ғасырдың аяғына дейінгі бірде-бір көшірмесі табылған жоқ. Гоздердің мінез-құлқына қатысты басты ережелер – ұстаздарға бағыну, меценаттарға көңілді болу және гоздер жұмыс істейтін феодалдық қоғамның моральдық қағидаларына қайшы келетін іс-әрекеттерден аулақ болу болатын. Бұл ережеде нақты айтылмағанмен, ең маңыздысы – ұялдастық сақтау еді. Мұндай бұзушылық анықталған жағдайда, гозенің ұйымнан қуылуына оңай жететін. Бұл талаптар бірнеше себепке байланысты қойылды және қатаң орындалды: егер гозенің сүйіктісі болса немесе ол үйленсе, ол сырттан қаржылық қолдау алатын болып, қайырымдылыққа мұқтаж болмайтын еді. Сонымен қатар, бұл талаптар goze ұйымының заңды коммерциялық емес ұйым ретіндегі беделін сақтау және оның жезөкшелікпен байланысты емес екенін қамтамасыз ету үшін әзірленді. Ережелердің қажеттілігінің тағы бір себебі – көптеген гоздер жылдың көп бөлігін жолға шығып, ауылдан ауылға саяхаттап, фермерлерге түнуға және үйлерін импровизациялық концерт залдары ретінде пайдалануға рұхсат етуге тәуелді болды. Сондықтан, гозенің мансабын мүмкін ету үшін оның ресми мойындалған, адал мамандық ретіндегі беделі мен танылуы маңызды рөл атқарды. Атап айтқанда, Эдо дәуіріндегі қоғамда әйелдерге, саяхатшыларға, музыканттарға және көру қабілеті бұзылған адамдарға қатысты кемсітушілік кең таралғандықтан, заңды және құрметті ұйымға мүшелік ету – әйелдің кездейсоқ босқындар немесе жезөкше болуы мүмкін деген күдіктерді сейілтуге көмектесетін маңызды дәлелдеме болды. Хондзо Хидетаро (1945 жылы туған) және Косуги Макико (шамамен 1940 жылы туған) – бала кезінде ата-аналарынан «гозедей әрекет ететіні» үшін сынға ұшыраған көптеген белгілі кәсіби халық әндерін орындаушылардың екеуі еді.
Goze organizations existed to allow blind women a degree of independence in pursuing their careers as musicians (or in some cases, massage). The rules that governed Echigo goze were said to have been decreed by ancient emperors, but no copy of these rules earlier than the late seventeenth century have been found. The central rules governing goze behavior was to obey teachers, be humble towards donors, and not engage in activities that might contravene the morality of the feudal society in which goze operated. Although not stipulated in detail, perhaps the most important rule was celibacy. If such an offense was detected, it easily resulted in the expulsion of a goze from the group. These stipulations were made and enforced for several reasons: if a goze did have a lover or if she married, she would have financial support from an outside source, and thus needed no further charity. Furthermore, the stipulations were developed to protect the image of the goze group as a legitimate non profit organization and protect it from the appearing to be, or devolving into, a prostitution ring. Rules were also necessary in part because many goze spent a good part of the year on the road, touring from village to village and depending on farmers to allow them to spend the night and use their houses as makeshift concert halls. Reputation and recognition as an officially sanctioned, upright occupation was thus of great importance in making the career of the goze possible. In addition, because Edo period society was rife with discrimination against women, itinerants, musicians, and anyone with a visual disability, membership in an association that was recognized as legitimate and honorable was an important credential which allayed suspicions that the woman might be a wandering vagabond or prostitute. Honjō Hidetarō (born 1945) and Kosugi Makiko (born circa 1940) were two of many renowned professional folk song ( ) performers who, in their childhoods, were criticized by their parents for "acting like goze".