Кіріспе
Гудзон шығанағы компаниясының сауда бекеті – Форт Колвилл сауда орталығы (сондай-ақ Форт Колвилл, HBC Лондон губернаторының құрметіне аталған, форт қазіргі Колвилл қаласынан батысқа бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан. Ол Хадсон шығанағы арқылы Лондонға бағытталған Йорк фабрикасы экспрессі сауда жолындағы маңызды тоқтау болды. HBC біраз уақыт Форт Колвилльді Колумбия сағасына жақын орналасқан Форт Ванкуверден кейін екінші маңызды бекет деп санады, бұл Форт Викторияның құрылуына дейін сақталды. 1818 жылғы шарт бойынша Ұлыбритания мен Америка Құрама Штаттары Орегон аймағына құқықтарын талап етті. Орегон жеріне иелік ету туралы даулы мәселе 1846 жылғы Орегон шартымен шешілді. Британдық Солтүстік Америка мен АҚШ арасындағы шекара 49-шы параллель бойымен Тынық мұхитына дейін созылды, соның ішінде Ванкувер аралының барлық бөлігі британдық деп есептелді. 1850 және 1860 жылдардағы алтын асығысында, әсіресе 1860 жылы Форт Колвилл кен өндірісі және жабдықтау орталығына айналды. 1871 жылдың маусым айында тастап кетілген форттың бірнеше ғимараты 1910 жылдың 6 шілдесінде өртенгенге дейін сақталды. Гранд Кули бөгетінің салынуы 1940 жылы Кеттл-Фолс сияқты жерлердің суға батуына себеп болды. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында Гранд Кули бөгетінің #3 электр стансасын салу үшін Рузвельт көлі тартылғанда Форт Колвилл және Кеттл шарлауы қайтадан көрінді. Вашингтон штаты университеті мен Айдахо университеті жүргізген археологиялық зерттеулерден кейін Форт Колвилл орны қайтадан Рузвельт көлінің суына батты. 1974 жылы Форт Колвилл тарихи маңызы үшін Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
The trade center Fort Colvile (also Fort Colville a London governor of the HBC, the fort was a few miles west of the present site of Colville, Washington. It was an important stop on the York Factory Express trade route to London via the Hudson Bay. The HBC for some time considered Fort Colvile second in importance only to Fort Vancouver, near the mouth of the Columbia, until the foundation of Fort Victoria. Under the Treaty of 1818, the Great Britain and the United States of America both claimed rights to the Oregon Country. The contentious Oregon dispute for ownership of the land was ended by the Oregon Treaty in 1846. The boundary between British North America and the United States was extended to the Pacific Ocean on the 49th Parallel, with all of Vancouver Island considered British. During the gold rushes of the 1850s and 1860s, Fort Colvile in 1860 especially became an important centre for mining activity and supplies. Abandoned in June 1871, some buildings stood until they burned July 6, 1910. The construction of Grand Coulee Dam resulted in the site being flooded in 1940, as was Kettle Falls. When Lake Roosevelt was drawn down for construction of Grand Coulee Dam's Powerhouse #3 in the late 1960s and early 1970, Fort Colvile and Kettle Falls were revealed. After archaeological work was performed by Washington State University and the University of Idaho, the Fort Colvile site was again inundated by Lake Roosevelt. In 1974, Fort Colvile was added to the National Register of Historic Places for its historic significance.
Құру
Ол Спокан Хаусының орнына өңірлік сауда орталығы болды, себебі ол Колумбия өзенінен тым алыс екендігі анықталды. Губернатор Джордж Симпсон Спокан Хаусын қолданбау Спокан ақсақалдарын қынжыртуы мүмкін деп ойлады және оларға сыйлықтар таратуды тапсырды.
Операциялар
1820 жылдары жыл сайынғы тері сатып алу көлемі сирек 20 жамылғыдан асып түсетін. Форт Колвиллдегі жануар терілерін жинау "Flat Head бригадасымен" басталды, олар Роки тауларының басындағы жылдық көші-қонында Bitterroot Salish тайпасына қосылды. Форт Колвиллдегі қызметкерлердің саны маусымға қарай өзгеріп отыратын. 1830 жылдары көктемде басталатын жұмыстарға 30-дан астам адам қажет болды. Әдетте, қыс айларында онда бес адам ғана орналасатын, ал егер саны көп болса, Маклауглин артық қызметкерлерді басқа жұмыстарға жіберіп отыратын. Спокан Гарри Фортта жұмыс істеуге үміткер ретінде қарастырылды, бірақ Маклауглин оның ұсынысын қабылдамады. 1854 жылы фортта дүниеге келген Алекс МакЛейд: "Сауда орталығы төртбұрышты құрылыс болды. Дүкендер мен қоймалар солтүстік жағында, ал бас саудагер Макдональдтың үйі шығыс жағында орналасқан. Менің әкем сияқты, отбасылы қызметкерлер оңтүстік және батыс жақтағы қоршалған ауланың сыртында тұрды" деп еске алды. Американдық Шетелдік Миссиялар Комиссиясы 1838 жылы Чимакаин миссиясын құрды. Элькана Уокер мен Кушинг Эллздің миссионерлік отбасылары Форт Колвилл офицерлері мен олардың әйелдерімен байланыс орнатты, сол кезде бұл аймақтағы ең жақын ақ халықтың қонысы еді. Уитман трагедиясынан кейін миссионерлер HBC сауда бекетінің қорғауына қашып кетті. Форт Колвиллдегі шаруашылық жұмыстары маңызды рөл атқарды, соңынан басқа ішкі бекеттерді бидай, бұршақ, жүгері және картоппен қамтамасыз етті. Форт орналасқан далаға келген суретші Пол Кейн оны "өнімділік арал" деп атады. Негіз салынғанда 24 бушель картоп егілді, бірақ оның жартысынан астамын егеуқұмдар жеп қойды. 1838 жылы фермаларда 20 қазақ және ақ халық еңбек етті, бұл сауда бекетіндегі барлық адамдардың үштен екі бөлігін құрады. Картоптың түлімі алғашқы егіске қарағанда едәуір артты, 1838 жылы ол 7000 бушельден асты. Америка Құрама Штаттарының зерттеу экспедициясының мүшесі Чарльз Уилкс шаруашылықтың басты бағыт екенін айтты, "себебі барлық солтүстік бекеттері Colville-ден азық-түлікпен қамтамасыз етіледі". Лосось көктемгі жүзу кезінде оңай қолға түсті. Кетл-Фолс тұрғындарының бірі еске алғандай, "олар сарқыраманың астына үлкен тоқу себеттерін қойып, күніне үш рет көтеріп, әрқашан балыққа толы болды".