Берней машинасы: инновациялық, бірақ сәтсіз жобасы
Streamline Cars
Burney машинасы: британдық инженер Деннис Бернейдің инновациялық автокөлігі. 1927-1939 ж. жасалған, өзгеше конструкциясы, жаңа технологиялары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Streamline Cars Ltd компаниясы Дэннис Берни жобалаған Burney көлігін жасауға жауапты болды. Сэр Деннистон Берни әуе кемелерін жобалаушы ретінде танымал болды, ең әйгілі жұмысы Vickers компаниясы үшін Howden-дегі R100 жобасы болды. 1927 жылдан бастап Мейденхедте он үш автомобиль жасалды. Олардың әрқайсысы ерекше болды, себебі олар жаппай өндіріс үшін емес, оның патенттерін көрсету мақсатында жасалған.
Streamline Cars Ltd was the company responsible for making the Burney car designed by Dennis Burney. Sir Dennistoun Burney rose to fame as an airship designer, best known for his work at Howden on the R100 for Vickers. Starting in 1927, thirteen cars were made at Maidenhead. Each was different, as they were intended as showcases for his patents rather than for serious production.
Қозғалтқыш және жүгіру құралдары
Автомобильдерде тәуелсіз аспа, гидравликалық тежегіштер, жылытқыш және дөңгелек базасының ішіндегі барлық орындықтар сияқты мүмкіндіктер болды. Қозғалтқышты қосу және басқа да басқару элементтері мыс түтікшелерге енгізілген иілгіш кабельдер арқылы жұмыс істеді, бұл сол кездегі авиация өнеркәсібінің қалыпты тәжірибесі еді. Алғашқы автомобиль Alvis алдыңғы жетек шассисін пайдаланды, ол тиімді түрде кері бұрылып, жаңа алдыңғы дөңгелектерді басқаруға бейімделді. Кейінірек шыққан автомобильдер Beverley тік 8, Lycoming және Armstrong Siddeley қозғалтқыштарымен жабдықталды.
The cars incorporated such features as independent suspension, hydraulic brakes, a heater and all seating within the wheelbase. Ignition and other controls operated through flexible cables encased in copper tubing, which followed contemporary aircraft industry practice. The first car used an Alvis front wheel drive chassis effectively turned back to front but adapted so the new front wheels steered. Later cars used Beverley straight 8, Lycoming and Armstrong Siddeley engines.
Денесі
Жақсы аэродинамикалық формасы бар корпусының ұзындығы 6 метрге жуық (20 фут). Қосалқы дөңгелек артқы есіктердің бірінің ішінде тасымалданған, бұл ілгектерге және есік тірегіне зор күш түсіргені хақ. Қарама-қарсы есіктегі сол сияқты орынды екінші қосалқы дөңгелек алып жатқан.
The streamlined bodywork is very long at just under 20 feet (6 m). The spare wheel was carried inside one of the rear doors which must have put an enormous strain on the hinges and door pillar. The equivalent space in the opposite door was occupied either by a second spare wheel
Коммерциялық
Әр машинаның бағасы шамамен 1500 фунт стерлингке жуық болды. 1930 жылдың соңында Уэльс принці көк түсті бір машинаны сатып алды, ал «Кроссли Моторс» Streamline-ды өндіруге лицензия алып, тағы 25 машина жасады, олардың екеуі бүгінге дейін сақталған. Алғашқы машиналардағы сегіз цилиндрлі Beverley Barnes қозғалтқыштарының сенімсіз екені анықталды, сондықтан соңғы үш машинада олар АҚШ-та жасалған 6 цилиндрлі Lycoming немесе Ұлыбританияда жасалған Armstrong Siddeley қозғалтқыштарымен ауыстырылды. «Streamline Cars» компаниясы 1936 жылы жұмысын тоқтатты.
Each car was priced at around £1,500. A blue one was bought by the Prince of Wales late in 1930, Crossley Motors took out a licence to build the Streamline, producing a further 25 vehicles, of which two survive. The Straight eight Beverley Barnes engines in the earlier cars proved to be unreliable, and in the final three cars were replaced by US built 6 cylinder Lycoming or UK built Armstrong Siddeley units. Streamline Cars finally closed in 1936.
Жүргізуші әсерлері
Бір заманауи баяндамада жүргізуші орындығынан шығатын механикалық шудың болмауы және жүру сапасының өте жақсы екендігі атап көрсетілген. Көліктің үлкен салмағы – 38 центнер немесе 1930 жылғы модельде шамамен 1900 кг – 76 миль/сағ (шамамен 122 км/сағ) жылдамдықпен жүргенде байқалған кезендік сырғанаудың себебі болуы мүмкін, бұл көрсетілген ең жоғары жылдамдыққа жақын еді. Қозғалтқыш артқы осіден толығымен артқа орнатылғандықтан, көлік жаңбырлы немесе желді ауа райында алаңдатарлықтай тұрақсыз болды. Көліктің ұзындығына қарамастан, 39 фут (12 м) бұрылу радиусы таңғаларлық деңгейде жетістікке қол жеткізді. Екі Streamline бір-бірінен ерекшеленді және сынақтан өткен нұсқасының ұзындығы "тек" 18 фут 7 дюйм (шамамен 5,6 метр), ал дөңгелек аралығы 12 фут 5 дюйм (3,8 м) болды, бұл оны тар кеңістікте басқаруды қиындатты. Ол ең ұзын Rolls Royce-ден ұзын және шамамен 350 фунт стерлингке арзан болды.
A contemporary report commended the lack of mechanical noise from the driver's seat and the excellence of the ride. The car's considerable weight – 38 cwt or about 1900 kg on the 1930 model – may have been one cause of the clutch slip reported at 76 mph (about 122 km/h) which was close to the car's claimed maximum. The engine was mounted wholly behind the rear axle, and the car was therefore alarmingly unstable in wet or windy weather. A remarkable turning circle of 39 feet (12 m) was achieved in spite of the car's length. No two Streamlines were identical and the version tested was "only" 18 ft 7 in (approximately 5.6 meters) long with a 12 ft 5 in (3.8 m) wheelbase which made it unwieldy in restricted spaces. It was longer than the longest available Rolls Royce and only about £350 cheaper.
Салдары
Кейбір идеялар (қосалқы дөңгелектің орналасуы сияқты) Crossley Motors компаниясының "Streamline" моделінде қолданылды, бірақ ол да кең көлемде өндіріске енгізілмеді. Мейденхед зауыты Marendaz және GWK компанияларының автомобильдерін шығаруға да пайдаланылды.
Some of the ideas (including the location of the spare wheel) were used by Crossley Motors in their "Streamline" but this also was not a production success. The Maidenhead factory was also used for car production by Marendaz and GWK.