Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кентерберий архиепискобы 833–870 жылдары. Ceolnoth немесе Ceolnoþ (870 жылы қайтыс болды) – ортағасырлық ағылшын Кентерберий архиепискобы. Кейінгі дереккөздер оның бұрын Кентербериде шіркеу қызметін атқарғанын айтса да, замандас деректері мұны растамайды, ал тарихқа алғаш рет 833 жылы архиепископ болып сайланғанда кірді. Ceolnoth архиепископтық қызметінде екі мәселеге тап болды: викингтердің шабуылдары мен басқыншылығы және оның архиепископтығының басындағы саяси өзгерістер – билік бір мемлекеттен екіншісіне ауысуы. Ceolnoth 838 жылы жаңа билеушілерімен келісімге келіп, осы екі мәселені шешуге тырысты. Ceolnoth архиепископтығының соңғы жылдары көбірек викинг шабуылдарымен және монастырь өмірінің төмендеуімен ерекшеленді.
Archbishop of Canterbury from 833 to 870
Ceolnoth or Ceolnoþ (; died 870) was a medieval English Archbishop of Canterbury. Although later chroniclers stated he had previously held ecclesiastical office in Canterbury, there is no contemporary evidence of this, and his first appearance in history is when he became archbishop in 833. Ceolnoth faced two problems as archbishop – raids and invasions by the Vikings and a new political situation resulting from a change in overlordship from one kingdom to another during the early part of his archiepiscopate. Ceolnoth attempted to solve both problems by coming to an agreement with his new overlords for protection in 838. Ceolnoth's later years in office were marked by more Viking raids and a decline in monastic life in his archbishopric.
Архиепископ
Кентерберийлік Герваз XII ғасырдың соңында Сеолнот Кентерберий архиепископтығына сайлануға дейін Кентерберий кафедрасының деканы болғандығын жазды, бірақ бұл әңгіме замандас жазбаларында расталмаған. Оның Кентерберимен немесе Кентпен, Кентербери орналасқан аймақпен байланысы туралы архиепископ болып тағайындалғанға дейін ешқандай белгі жоқ. Архиепископтық қызметі ұзақ болғандықтан, ол Кентербериге сайланған кезде жас болған болуы мүмкін. Архиепископ болғаннан кейін Сеолнот екі мәселеге тап болды – біріншісі, оның архиепископтығына және Кенттегі айналасындағы жерлерге викингтердің шабуылдары, екіншісі, Кентті жаңа ғана бағындырған Уэссекс патшалары. Бұрын Кентті Мерсия патшалары басқарған. Бұл архиепископтың Мерсия патшасымен жұмыс істеген соңғы реті болды, себебі осыдан кейін ол Мерсия емес, Уэссекс патшалық сарайына қатысты. Осы келісім бойынша Кентербери билігіндегі барлық бос монастырлар викингтердің шабуылдарынан қорғау үшін корольге берілді. Сеолнот сонымен қатар Кенттегі аббаттарды сайлауға әсер ету құқығын корольге ұсырды. Сеолнот Кентербери жоғалтқан кейбір жерлерін де қайта иеленді. Қызметінің соңғы жылдарында оған төрт дін қызметкері көмектесті, олар архидиакон болған немесе осы қызметті атқарған, бұл Англиядағы осы лауазымның алғашқы көріністерінің бірі. Сеолнот Рим папасы Лео IV-ке хаттар алмасып тұрған. Архиепископ Сеолнот 870 жылдың 4 ақпанында қайтыс болды. Сеолнот архиепископтығының соңғы кезеңінде монастырь және діни емес өмір қиындыққа ұшырағанымен, оның Эгбертпен жасаған келісімі Кентербери архиепископтары мен Англия патшалары арасындағы болашақ ынтымақтастықтың негізін қалады.
Gervase of Canterbury wrote at the end of the twelfth century that Ceolnoth was Dean of the see of Canterbury previous to being elected to the archiepiscopal see of Canterbury, but this story has no confirmation in contemporary records. There is no sign of him being associated with either Canterbury or Kent, the region where Canterbury is located, prior to his elevation as archbishop. Given the length of his archiepiscopate, he was probably a young man when he was elected to Canterbury. Upon becoming archbishop, Ceolnoth had to deal with two problems – first the Viking attacks on his archbishopric and the surrounding lands in Kent and second the newly ascendant kings of Wessex who had just gained control of Kent. Previously, the Mercian kings had ruled Kent. This was the last time that the archbishop worked in concert with a Mercian king as, after this, he was an attendee at the Wessex royal court instead of the Mercian. This agreement gave control of all of the free minsters under Canterbury's authority to the king in return for protection from Viking raids. Ceolnoth also ceded the right to influence the election of abbots within Kent to the king. Ceolnoth also recovered control of some lands that had been lost by Canterbury. During his later years in office, he was assisted by four clerics, who appear to have been or acted as archdeacons, one of the earliest appearances of this office in England. Ceolnoth is also known to have corresponded with Pope Leo IV. Archbishop Ceolnoth died on 4 February 870. Although monastic and secular life suffered during the later part of Ceolnoth's archbishopric, his agreement with Egbert set the foundation for the co operation between the archbishops of Canterbury and the kings of England in the future.