Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азамат соғысының шайқасы
Battle of the American Civil War
Коридонның тоналуы
Морган өзінің дивизиясын Коридонға бастап барды. Аудандық комиссар мылтықпен сот ғимаратынан шығып бара жатқанда, ол өлтіріліп, күннің соңғы құрбаны болды. Морган легионды тұрақты сарбаздар болғандай шарт бойынша босатты; олардың қарулары мен оқ-дәрілері тәркіленді немесе жойылды, және олар белгілі бір уақыт аралығында қаруға қайта оралмауға уәде беруі керек болды. Облыстық түрмедегі тұтқындар, оның ішінде алдыңғы күні тұтқындалған конфедерация мүшелері босатылды. Ат әскерлері түстен кейін дүкендерді тонаған және төлем ақшасын жинаған; Морган жергілікті үш диірменді өртеп жіберемін деп қорқытты және олардың әрқайсысынан олардың жойылуын болдырмау үшін 1000 доллар төлеуді талап етті. Меншік иелері бағаны 500 долларға дейін төмендетті. Аудандық қазынашы сот ғимаратының өртенуін болдырмау үшін 690 доллар төледі, ал екі жетекші дүкен әрқайсысы 600 доллар төледі. Оның адамдары қала тұрғындарын еркін тонап, мұз үстіндегі конькилер мен қалпақтардан бастап, қару мен аттарды ұрлады. Ұрланған тауарлар мен мүлкі жойылған мүліктердің құны кейіннен, негізінен, мемлекеттік үкімет тарапынан өтелді. Морган Пенсильванияда Конфедерация әскерімен кездесуді жоспарлаған болатын, бірақ олардың күштері кері шегінгендіктен, бұл мүмкін емес болды және Огайо өзенінен аман-есен оралуды жоспарлай бастады. Ол өзінің телеграфшысына телеграф желілерін тыңдап, Индианаполиске бара жатқанын және Мортон лагерінде тұтқынға алынған Конфедерация әскерлерінің тұтқындарын босату үшін жалған хабар жібергенін айтты. Конфедерациядан қайтыс болғандар қаланың батыс шетіндегі фермада белгісіз қабірге қойылды. Морганның жараланғандары қалада қалдырылып, жергілікті пресвитериан шіркеуіне жеткізілді, онда оларға қамқорлық жасалды. Жарақат алғандар одақ әскерлері келгеннен кейін шартты түрде босатылды. Екеуі Джефферсонвиллдегі одақ армиясының ауруханасына жеткізілді және олар үйлеріне оралып, алмасуды күткенше қалада қалды.
Morgan led his division into Corydon. As the county commissioner exited the courthouse carrying a rifle he was shot dead, becoming the final casualty of the day. Morgan paroled the Legion as if they had been regular soldiers; their weapons and ammunition were seized or destroyed, and they were required to promise not return to arms for a period of time. The prisoners in the county jail were freed, including the Confederates who had been captured the previous day. The cavalrymen spent the afternoon plundering stores and collecting ransom money; Morgan threatened to torch three local mills, and demanded each of them pay $1,000 to prevent their destruction. The owners negotiated the rate down to $500. The county treasurer paid $690 to spare the courthouse from being burnt, and two leading stores paid $600 each. His men robbed the townspeople freely, stealing items ranging from ice skates and bonnets to guns and horses. The value of most of the stolen goods and property destruction was later reimbursed, mostly by the state government. Morgan had intended to meet up with the Confederate army in Pennsylvania, but with their forces in retreat this was impossible and began to plan for a safe return across the Ohio River. He had his telegrapher tap the telegraph lines and send false messages indicating he was heading for Indianapolis to free Confederate prisoners of war held at Camp Morton. The Confederate dead were buried in unmarked graves on a farm on the western edge of town. Morgan's wounded were left in the town and were taken into a local Presbyterian church, where they were cared for. The wounded men were paroled after Union troops arrived. Two were taken to the Union army hospital in Jeffersonville, and remained in the town until they were well enough to return home and await their exchange.
Ұшу жалғасуда
Қаланы тонағаннан кейін көп ұзамай, рейдшілер отрядтары Коридоннан шығып, ауылды жаңа аттар мен азық-түлік іздеп, рейдін жалғастырды. Коридоннан шыққан афроамерикандық жігіт олардың жол көрсетушісі болуға мәжбүр болды; ол қашып, үйіне оралғанға дейін оларды екі күн бойы бастап жүрді. Сағат 18:00-ге қарай Морган және негізгі құрам солтүстікке қарай жүріп, Харрисон округінің солтүстігінде тамақ іздеп, Нью-Солсберидің маңында Коридоннан бірнеше шақырым қашықтықта қоныстанды. Олар келесі күні таңертең ерте Харисон округінен шығып, солтүстікке қарай бет алды. Коридондағы жеңілістен хабар алғаннан кейін губернатор Мортон Огайо армиясының қолбасшысы генерал-майор Амброз Бернсайдқа бірнеше жеделхат жіберіп, алдымен Луисвиллге (Кентукки штаты) жуырда жіберілген екі Индиана полкін қайтаруды сұрады. Бёрнсайд бас тартты, бірақ ат әскеріне Морганды қуып жетуге бұйрық берді. Генерал Хобсон және оның адамдары 10 шілдеде Кентуккиден Огайо өзенін кесіп өткеннен кейін Корайдонға келді. Конфедерацияның жеңісі болғанымен, Коридон шайқасы Морганды алты маңызды сағатқа кешіктірді, бұл соңынан қуушы одақ армиясына олқылықты жоюға мүмкіндік берді. Алты мыңға жуық атлы әскердің саны оның артында бірнеше шақырымға жетті. Морган қысқа уақыт бойы солтүстікке қарай жүріп, Салемге шабуыл жасады. Содан кейін ол өз адамдарын шығысқа Огайоға бұрып, шабуылдан қашып кетті. Ол Буффингтон аралы шайқасында жеңіліп, Огайо өзенінен аман-есен өтпекші болды. Союздың канонерлік қайықтары оның әрекетіне тосқауыл салғанда, өзеннің арғы жағында оның 250-ге жуық адамы ғана болды. Морган кейіннен Салинвилл шайқасында тұтқындалды, бұл тұрақты конфедерациялардың ең солтүстікке жеткен жері болды. Соғыс кезінде Индианада басқа рейдтер мен шағын шайқастар болды, бірақ Коридон шайқасы штатта болған жалғыз шайқас болды. Бұл Индианада болған соңғы әскери қақтығыс болып табылады. 1976 жылы бұл жер Corydon Battle Site мемориалдық паркі ретінде сақталды және 1979 жылы 9 шілдеде Ұлттық тарихи орындар тізілімінде тіркелген. Бүгінде ол Джон Хант Морган мұра жолының бір бөлігі болып табылады. 1980 жылдан бері бұл шайқас жыл сайын өткізіліп келеді.
Shortly after looting the town, detachments of raiders left Corydon and continued their raid, scouring the countryside for fresh horses and food. An African American from Corydon was forced to serve as their guide; he led them for two days before escaping and returning home. By about 6:00 pm Morgan and the main body had resumed their march northward, foraging in northern Harrison County before camping a few miles from Corydon, near New Salisbury. They left Harrison County early the next morning heading north. As soon as he learned of the defeat at Corydon, Governor Morton sent a series of telegrams to Maj. Gen. Ambrose Burnside, commander of the Army of the Ohio, first requesting then demanding the return of two Indiana regiments recently sent to the defense of Louisville, Kentucky. Burnside refused but did order his cavalry to join in the pursuit of Morgan. Gen. Hobson and his men arrived in Corydon on July 10, after crossing the Ohio River from Kentucky. Although a Confederate victory, the Battle of Corydon had delayed Morgan by six crucial hours, allowing the pursuing Union army to begin closing the gap. Union cavalry numbering six thousand men were soon only a few miles behind him. Morgan briefly continued north and raided Salem. He then turned his men east to Ohio as his raid turned into flight to escape. He was thwarted at the Battle of Buffington Island, where he tried to cross the Ohio River to safety. Only about 250 of his men were across the river, when Union gunboats brought his attempt to an end. Morgan was later captured at the Battle of Salineville, the furthest north regular Confederates ever reached. Other raids and small skirmishes took place in Indiana during the war, but the Battle of Corydon was the only pitched battle fought in the state. It remains the last military conflict to have occurred in Indiana. In 1976 the site was preserved as the Corydon Battle Site memorial park and was listed on the National Register of Historic Places on July 9, 1979. Today it is part of the John Hunt Morgan Heritage Trail. The battle has been re enacted each year since 1980.