Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гомерлік Грекияда Тафос (Тафос) аралдары Ион теңізінде Акарнанияның солтүстік-батыс жағалауында орналасқан. Пенелопа өзінің сүйіктілерінің басшысын сөгіс бергенде, Тафий теңіз тонаушыларын атап өтеді. Афина "жұлдызды қайықты жақсы көретін тафиялықтардың қожайыны" Ментес ретінде маскировкаланған. Ол Телемахтың қонақжайлығын қабыл алып, оны Итакадан Пилосқа дейінгі сапарына жеделдетеді. Тафиандар құл саудасы жасаған. Еврипидтің кезінде аралдар Эхинадалармен бірдейленді: Еврипидтің Аулистегі (б.з.д. 405) Ифигениясында Халкис әйелдерінің хоры гректер флотын тыңдады және "ақ елік желкендері бар Тафиялық жауынгерлерді басқарған Евритті көрді, Филей ұлы Мегестің азаматтары Эхинада аралдарынан кетіп қалды, онда теңізшілер жағалауға шыға алмайды ". Қазіргі ғалымдар, мысалы, "Баррингтон атласының грек және рим әлемінің" редакторлары Тафос аралын үлкен Лефкада (Леукас) аралының шығысында орналасқан Меганиси аралы деп атайды. Тафийлер өздерін Персей ұрпақтары деп санайды, өйткені Тафийдің анасы, олардың есімдік колонизаторы, Персейдің немересі болды және батыр негізін қалаушыны тудыру үшін Посейдонмен бірге жатты. Тағы бір дәстүрге сәйкес, Тафий Лелегелердің бірі және Лелекстің немересі болған. Олардың ең танымал патшасы Птерелай болды, оны Посейдон бас шашы арасындағы жалғыз алтын шашы арқылы өлместікке жеткізді, бірақ оны ұйықтап жатқанда жыртып алған адал емес қызы (Комето) жойды, сондықтан Микендік авантюрист Амфитрион Тиринт оны жеңіп, өлтіріп, Птерелайдың ұлдары Микененің малын ұрлап, көптеген олжамен бірге алып кетті. Ол өзінің табыстарын алып, келініне Тебада қайтып бара жатқанда, Зевс оған бір түн бұрын келді: Амфитрионның пішінін алып, табыстылығының белгісі ретінде Тафианның тостағанын ұстап, құдайлардың патшасы Гераклдің әкесі болды. Олар көбінесе Ион теңізіндегі Тилевоидтар (Τηλεβόιδες) аралдарымен бірдейленеді.
In Homeric Greece, the islands of Taphos '/t//eɪ/,/f//ɒ//s/ (Τάφος) lay in the Ionian Sea off the coast of Acarnania in northwestern Greece, home of seagoing and piratical inhabitants, the Taphians '/t//eɪ//f//i//ə//n//z/ (Τάφιοι). Penelope mentions the Taphian sea robbers when she rebukes the chief of her suitors. Athena is disguised as Mentes, "lord of the Taphian men who love their oars", who accepts the hospitality of Telemachus and speeds him on his journey from Ithaca to Pylos. The Taphians dealt in slaves. By the time of Euripides, the islands were identified with the Echinades: in Euripides' Iphigeneia at Aulis (405 BCE), the chorus of women from Chalcis have spied the Hellenes' fleet and seen Eurytus who "led the Taphian warriors with the white oar blades, the subjects of Meges, son of Phyleus, who had left the isles of the Echinades, where sailors cannot land." Modern scholars, such as the editors of the Barrington Atlas of the Greek and Roman World, identify the island of Taphos as the island of Meganisi just east of the larger island Lefkada (Leucas). The Taphians accounted themselves the descendants of Perseus, for the mother of Taphius, their eponymous colonizer, was a granddaughter of Perseus and lay with Poseidon to beget the heroic founder. Another tradition holds that Taphius was one of the Leleges, and grandson of Lelex. Their most noted king was Pterelaos, rendered immortal by Poseidon by the single golden hair among the hairs of his head, but undone by his faithless daughter (Comaetho) who plucked it while he slept, so that the Mycenaean adventurer Amphitryon of Tiryns could overcome and kill him and retrieve the cattle Pterelaos' sons had rustled from Mycenae, along with many spoils besides. As he was returning with his spoils to his bride at Thebes, Zeus preceded him by one night: taking Amphitryon's shape, and brandishing a Taphian cup as a sign of his success, the king of gods fathered Heracles. They are often identified with the Tilevoides (Τηλεβόιδες), islands in the Ionian Sea.