Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық өмірбаяншы және тарихшы Анджело Фаброни (25 қыркүйек 1732 – 22 қыркүйек 1803) – итальяндық өмірбаяншы және тарихшы.
Italian biographer and historian
Angelo Fabroni (September 25, 1732September 22, 1803) was an Italian biographer and historian.
Өмірбаян
Анджело Фаброни Тосканадағы Марради қаласында, Александро мен Джасинта Фабронидің, бұрын зор ырысқа ие болған банкирлер отбасында дүниеге келді. Жеке репетиторлармен және Фаенцада оқығаннан кейін, 1750 жылы ол жас тоскандарды оқыту үшін құрылған Римдегі Бандинелли колледжіне қабылданды. Сол жылы әкесі қайтыс болғандықтан, Пьеро Франческо Фоггини жас жігіттің біліміне қызығушылық танытты. Фаброни дін қызметкері болды. Оқуын аяқтаған соң ол Римде қалып, атақты янсенист тарихшысы Джованни Гаэтано Ботаримен танысты, ол Корсини кітапханасының сақтаушысы еді. Фаброни Паскье Кеснельдің медитативтік еңбектерін аударды және Ботаридан Санта-Мария-ин-Трастевередегі канония қызметін алды. Ботаридың көмегімен ол Папа Клемент XII Корсинидің терең зерттелген латын тіліндегі өмірбаянын ұсынды, он үшін Корсини кардиналы баспа шығындарын төледі және авторына жомарт сыйлық берді. Осыдан кейін Фаброни Рим папасы Бенедикт XIV алдындағы паптік капеллада латын тілінде сөз сөйлеуге шақырылды, ол папаға өте жақсы әсер етті, нәтижесінде папа оған жылдық зейнетақы тағайындады, ол Фаброниге өзінің бар уақытын оқуға арнауға мүмкіндік берді. Laurentii Medicei Magnifici Vita (2 том, Пиза, 1784), Уильям Росконың Лоренцо де Медичи өміріне негіз болған еңбек; Leonis X pontificis maximi Vita (Пиза, 1797); және Данте Алигиери, Анджело Полициано, Лодовико Ариосто және Торквато Тассоның мақтаулары (Парма, 1800).
Angelo Fabroni was born at Marradi in Tuscany to Alessandro and Giacinta Fabroni, of a banking family formerly of great fortune. After studying with tutors and at Faenza, in 1750 he entered the Collegio Bandinelli in Rome, founded for the education of young Tuscans. His father having died that year, Piero Francesco Foggini took an interest in the young man's education. Fabroni became a priest. On the conclusion of his studies he continued his stay in Rome, and having been introduced to the celebrated Jansenist historian, Giovanni Gaetano Bottari, the librarian of the Corsini, he translated some meditative works of Pasquier Quesnel and received from Bottari a canonry at Santa Maria in Trastevere. With Bottari's aid he presented a polished Latin life of Pope Clement XII Corsini, for which Cardinal Corsini defrayed the printing costs and made a handsome present to its author. Some time after this Fabroni was chosen to preach a Latin discourse in the pontifical chapel before Benedict XIV, with whom he made such a favorable impression that the pontiff settled on him an annuity, in the possession of which Fabroni was able to devote his whole time to study. Laurentii Medicei Magnifici Vita (2 vols., Pisa, 1784), which served as a basis for William Roscoe's Life of Lorenzo de' Medici; Leonis X pontificis maximi Vita (Pisa, 1797); and Elogi di Dante Alighieri, di Angelo Poliziano, di Lodovico Ariosto, e di Torquato Tasso (Parma, 1800).