Джеймс Пейдж сыра қайнату компаниясының тарихы

Кіріспе

Джеймс Пейдж сыра қайнату компаниясы – сырасын банкаларға құятын шағын сыра зауыты. Бұл бренд Висконсин штатының Стивенс Пойнт қаласындағы Стивенс Пойнт сыра зауытында өндіріледі.

Тарих

Сыра зауыты 1986 жылы Миннеаполис қаласының адвокаты Джеймс Пейдж құрған. Ол Солтүстік-Шығыс Миннеаполистегі Куинси көшесінде, ескірген өнеркәсіптік қойма ғимаратында орналасқан. Сыра зауытының инфрақұрылымы қолданылған жабдықтардан жиналған. Пейдж 1990 жылдардың ортасында жаңа иелеріне сатылғанға дейін жылына шамамен 1500 баррельден аспайтын өндіріс көлемін сақтады. Джеймс Пейдж сыра зауытын басқарумен қатар, үй сырасын сатумен де айналысты. Ол компанияның крандық залынан бөлшек сауда дүкенін басқарды және пошта арқылы тапсырыс беру/каталог жүйесін ұйымдастырды. 1995 жылдың қазан айында Джеймс Пейдж сыра зауытын азық-түлік тауарларын сатуда тәжірибесі бар инвесторлар тобына сатты. Пейдж 1998 жылға дейін "Джеймс Пейдж Брюинг" деген атпен үй сырасын қамтамасыз ету компаниясын басқарды, бірақ енді сыра зауытымен байланысы болмады. Сыра зауытының жаңа иелері, президент Дэвид Андерсон басқаруымен, брендті түбегейлі өзгертті. Олар "Джеймс Пейдж" кейіпкерін ойдан шығарды, ол компанияның негізін қалаушыға ұқсамайтын, қатал американдық шекарашы болды. Олар сондай-ақ сыраны алысқа орналасқан бөтелкелеу желілеріне тасымалдауды тоқтатты. Оның орнына, олар бөтелкедегі өнімді аймақтық сыра зауыттарында (Сент-Полдағы Миннесота сыра зауыты және кейін Сент-Полдағы Строх) келісімшарт бойынша өндірді. Сулы өнім Quincy Street сыра зауытында өндіріле берді. 1998 жылы Пейдж сырасын банкаларға құюды бастаған алғашқы американдық сыра зауыттарының бірі болды. Банкаға құйылған өнім Нью-Ульмдегі (Миннесота штаты) Аугуст Шелл сыра зауытында келісімшарт бойынша өндіріліп, қаптамаланды. Ол Northwest Airlines компаниясымен келісімшарт жасап, консервіленген сыраны белгілі бір ішкі рейстерде ұсынды. Күшті маркетингтік күш-жігерге қарамастан, сыра зауытының жаңа басшылығы пайда таба алмады. "Джеймс Пейдж Брюинг" компаниясы өзінің сәйкестігіне байланысты қиындыққа тап болды: Куинси-стрит сыра зауыты өзінің крандық шоттары үшін сыра өндірсе де, бөтелкедегі өнім келісімшарт бойынша өндірілген. Бөтелкедегі сыра шөлмектегі сырадан өзгеше болды, бұл сыраны жақсы білетін адамдар арасында оның беделін жақсартпады. Нәтижесінде, Пейдж басшылығы 1990 жылдардың соңы мен 2000 жылдардың басында бөтелкелеу желісін сатып алуды басты міндет деп белгіледі. 2000 жылы Джеймс Пейдж акцияларды сатуды ұйымдастырды, ал алғашқы 400 000 доллар бөтелкелеу желісіне арналды. Ол акция ұсынысын алты даналық жиынтықта жарнамалап, 285 доллардан бастап инвестиция жинады. Компания 2000 жылдың қаңтар айында 1000-нан астам инвестордан ең көп 855 000 доллар жинағанын хабарлады. Бірақ ақша кеңейтуді қаржыландыруға қолданылмады, оның орнына компанияның қарыз жүктемесін азайтуға жұмсалды, ал бөтелкелеу желісі ешқашан салынбады. 2002 жылы сыра зауыты жабылды. Компания басқа аймақтық сыра зауыттарымен келісімшарт жасауды жалғастырды. 2005 жылы компанияның соңғы активтері Стивенс Пойнт, Висконсин штатындағы Стивенс Пойнт сыра зауыты сатып алған кезде сатылды.

The brewery was founded by Minneapolis attorney James Page in 1986. It was located on Quincy Street in Northeast Minneapolis, in an aging industrial warehouse building. The brewery's infrastructure was cobbled together from secondhand equipment. Page never exceeded more than about 1500 barrels per year of production until it was sold to new owners in the mid 1990s. In addition to operating a brewery, James Page was also a home brewing retailer. It operated a retail store out of the company's tap room and had a mail order shipping/catalog operation. In October 1995, James Page sold the brewery to a group of investors with a background in food marketing. Page continued to operate a home brew supply company until 1998 under the name "James Page Brewing", although there was no longer any tie to the brewery. The new owners of the brewery, led by President David Anderson, thoroughly re invented the brand. They created a fictional character to personify "James Page", who bore little resemblance to the founder of the company; he was a rugged American frontiersman. They also stopped the practice of trucking the beer to distant bottling lines. Instead, they produced the bottled product as a contract brew at regional breweries (Minnesota Brewing Company in St. Paul, and then Stroh's in St. Paul). The draught product continued to be brewed at the Quincy Street brewery. In 1998, Page became one of the first American craft breweries to package its beer in cans. The canned product was brewed and packaged under contract at the August Schell Brewing Company in New Ulm, Minnesota. It won a contract with Northwest Airlines to feature the canned beer on certain domestic flights. Despite a more aggressive marketing push, the brewery's new management was not able to turn a profit. The James Page Brewing Company suffered from an identity crisis: although the Quincy Street brewery produced beer for its draught accounts, the bottled product was a contract brew. The beer in the bottles was not the same product as the beer in the kegs, and this did not help its reputation among beer aficionados. As a result, Page management made the acquisition of a bottling line a top priority during the late 1990s and early 2000s. In 2000, James Page had a stock offering, and the first $400,000 was specifically earmarked for the bottling line. It advertised the stock offering on six packs, soliciting investments as small as $285. The company announced that it had successfully raised the maximum $855,000 from over 1,000 investors in January, 2000. But the money was never used to fund expansion; instead it was used to lower the company's debt burdens, and the bottling line was never built. In 2002, the brewery was shut down. The company continued to contract brew beer at other regional breweries. In 2005, the company's final asset was liquidated when the Page brand name was purchased by the Stevens Point Brewery in Stevens Point, Wisconsin.

Өнімдер

Джеймс Пейдждің алғашқы кезеңіндегі ең танымал сыралары: Private Stock (қызғылт сары лагер), Boundary Waters Lager (мүмкін, жабайы күріш қосылған алғашқы коммерциялық сыра), Boundary Waters Bock, Burly Brown Ale және Mill City Wheat. Джеймс Пейдж Private Stock және Boundary Waters Lager сыралары жыл бойы алты даналық қаптамада қолжетімді болды.