Кіріспе

918–943 жылдар аралығында билеген Корё патшалығының негізін қалаушы

Корёның Тэйджосы (хангыль=태조; 31 қаңтар 877 – 4 шілде 943), жеке есімі Ван Кён (왕건), сондай-ақ Тэйджо Ван Кён (태조 왕건) деп те белгілі, Кореяның Корё әулетінің негізін қалаушы. Тэйджо 918 жылдан 943 жылға дейін билік құрып, 936 жылы Кейінгі Үш Патшалықты біріктірді.

Өмірбаян

Ван Кон 877 жылы Сонгақта (қазіргі Кэсон) тұратын Көгурьо тегінен шыққан күшті теңіз саудагерлері отбасында Ван Рюнгтың үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Горёсада келтірілген Пхённёнь тонногы (hangul=편년통록) бойынша, Ван Конның әкесі Чакчегон Тан императоры Сузунның ұлы болған. Корея мәдениетінің энциклопедиясы мен Досан энциклопедиясы бұл аңыз екенін көрсетеді. Пхённёнь тонногы (шамамен 12 ғасырдың соңы) былай дейді: Чакчегон әкесімен кездесу үшін теңіз саяхатында жүргенде, 16 жасында аждаһар патшаға кездесіп, пішін өзгертетін түлкіні өлтірді және аждаһар әйелге үйленді; кейін аждаһар әйел аждаһарға айналып, кетіп қалды. Горёсада келтірілген Сеонволокқа (hangul=성원록) сәйкес, «аждаһар әйел» Пхенчжудан (қазіргі Пхенсан округі) Ту Ын Чхомның қызы болған. Ван Конның Сузон немесе Сюаньцзуннан тарағаны туралы әңгімені Жосонның Горёса жинақтаушылары жоққа шығарды. Қазіргі заманғы тарихшылар Ван Конның ата-бабалары Қытаймен ұзақ жылдар бойы теңіз саудасын жүргізген ықпалды Көгурьо ходоктары (әмірлер) болған деп санайды. Сунь әулетінің елшісі Сюй Цзин жазған Гаоли тудзинг (шамамен 12 ғасырдың басында) бойынша, Ван Конның ата-бабалары Көгурьо ақсүйектері болған. Жанг Деохоның сөзіне қарағанда, оның ата-бабалары Сонгак маңына қоныстанған Көгурьо босқындары болған, теңіз саудасы арқылы зор байлық жинап, аймақты, соның ішінде Рёсон өзенін бақылауға алған. Кейінгі Силла дәуірінде солтүстік аймақтар, соның ішінде Сонгак, Көгурьо босқындарының бекінісі болды, ал Ван Конның туған қаласы Сонгак 901 жылы Кейінгі Көгурьоның бастапқы астанасы болды. Горё королі Уйжонның тұсында жасалған құжатқа сәйкес, Сила монах Досеон Ван Конның әкесіне барып, оның билікке көтеріліп, патша болатынын болжаған.

Билікке көтерілу

Ван Кон өзінің мансабын Үш патшалықтың қақтығыста болған дәуірінде бастады. Силланың соңғы жылдары көптеген жергілікті басшылар мен қарақшылар патшайым Чжинсонның билігіне қарсы көтерілді, оның басшылығы мен саясаты халықтың жағдайын жақсартуға жеткілікті күшті емес еді. Осы көтерілісшілердің ішінде солтүстік-батыс аймақтағы Кунг Йе және оңтүстік-батыс аймақтағы Кён Хвон үлкен билікке ие болды. Олар жергілікті Силла шенеуніктері мен қарақшыларға қарсы жорықтарында көптеген көтерілісшіл топтарды жеңіп, өздеріне қарастырды. 895 жылы Кунг Йе Сундо қаласы орналасқан Силланың алыс солтүстік-батыс бөлігіне әскерін басқарып келді. Тэчжоның әкесі Ван Рюнг, көптеген жергілікті рулармен бірге, Кунг Йеге бағынды. Ван Кон әкесінің ізімен Кунг Йеге қызмет етті, болашақта Тэбонның басшысы болатын Кунг Йенің қолбасшылығымен қызмет етті. Ван Конның әскери қолбасшы ретіндегі қабілеті Кунг Йе тарапынан тез мойындалды, ол оны генерал етіп тағайындады және тіпті оны өзінің бауырындай санады. 900 жылы ол Чжунджу аймағындағы жергілікті руларға және Кейінгі Бэкче әскеріне қарсы сәтті науқанға жетекшілік етті, соның арқасында патшадан үлкен даңқ пен танымалдыққа ие болды. 903 жылы ол Кён Хвон Силламен соғысқанда, Кейінгі Бэкчедің оңтүстік-батыс жағалауында Кеумсунгта (кейін Наджу) әйгілі теңіз жорығын басқарды. Ол тағы бірнеше әскери науқандар жүргізді, сондай-ақ Силла билігінде кедейлікте өмір сүрген халықты жеңуге көмектесті. Оның басшылығы мен жомарттығы үшін халық оны жақсы көріп, құрметтеді. 913 жылы ол жаңадан аталған Тэбонның премьер-министрі болып тағайындалды. Оның патшасы Кунг Йе, патшалықты құруға көмектескен басшы болғанымен, өзін Будда деп атай бастады және діни пікірлеріне қарсы шыққандарды қуғынға түсірді. Ол көптеген монахтарды, содан кейін тіпті өз әйелі мен екі ұлын өлімге жіберді, нәтижесінде халық одан жиіркеніп, бет бұрды. Оның қымбатты ритуалдары мен қатал билігі одан да көп наразылық тудырды.

Таққа отыру және Гореоның құрылуы

918 жылы 24 шілде түнінде Тэбонгтың төрт жоғары шенді генералы – Хун Ю (홍유; 洪儒), Пэ Хён Гён (배현경; 裵玄慶), Син Сун Гём және Пок Чигём (복지겸; 卜智謙) жасырын кездесіп, Кунг Е билігін құлатып, Ван Кёнды жаңа патша етіп тағайындауға келісті. Ван Кён бастапқыда бұл идеяға қарсы болған, бірақ кейін олардың жоспарына қосылды. Кунг Е төңкеріс салдарынан биліктен құлатылып, астанасы Чорвонның жанында қаза тапты. Келесі күні таң атқанда генералдар Ван Кёнды жаңа патша етіп жариялады. Тайхо патшалықты Горё деп атады, осылайша Горё әулеті басталды. Келесі жылы ол астананы туған қаласына, Гаегунгке көшірді. Ол буддизмді Горёның мемлекеттік діні ретінде жариялады және Корей түбегінің солтүстік бөліктері мен Маньчжурияны өзінің заңды мұрасы деп санады, себебі ол Когурьёның жалғасы еді. "Гореоса" бойынша, 918 жылы Пхеньянның ежелгі астанасы ұзақ жылдар бойы қираған еді, ал шетелдік тайпалар айналасындағы жерлерді аң аулау үшін пайдаланып, кейде Горё шекарасына шабуыл жасады. Сондықтан Ван Кён патша болған алғашқы жылы өзінің халқына ежелгі астананы қайта қоныстандыруды бұйырды және көп ұзамай оны қорғау үшін туысы Ван Син Нёмды жіберді. Кейін Пхеньянды Батыс астанасы деп жариялады. Ол сондай-ақ жергілікті тайпалармен одақтасуға және олармен ынтымақтастыққа ұмтылды, оларды бағындырып, тікелей басқаруға тырыспады.

Кейінгі үш патшалықтың соғысы

927 жылы Кейінгі Бэкче патшасы Кён Хвон әскерін Силланың астанасы Гёнджуға басып кіріп, патшасы Кёнгэді тұтқындап, өлім жазасын берді. Содан кейін ол әскерін Горёға бұрып, Кёнсонды өзінің қуыршақ патшасы етіп тағайындады. Бұл жаңалықты естіген Тэйджо, Даегу маңындағы Гонсанда, үйіне қайтып келе жатқан Кённің әскеріне шабуыл жасау үшін 5000 атты әскермен соққы беруді жоспарлады. Ол Кейінгі Бэкче әскерімен кездесіп, ауыр жеңіліске ұшырады, генералдары Ким Нак пен Син Сунг Гёмды, сондай-ақ Ванды патша етіп тағайындаған сол адамды жоғалтты. Аңыз бойынша, Тэйджо мен Син Сунг Гём патшаның шайқас алаңынан қашуы үшін қаруларын ауыстырған. Ван Кон қашып кеткен кезде, Син мен қалған әскерлер Кейінгі Бэкче әскеріне қарсы батырлықпен күресті. Бірақ, әскері жеңіліп, Син орман ішінде жебеден қаза тапты. Тэйджо осы таудан жалғыз өзі Апсан тауына қашып, Апсан шыңындағы үлкен үңгірде бірнеше күн жасырынды. Тэйджо шайқастан шегініп, Апсан тауына қашқанда, Даегуде оған байланысты көптеген жер аттары қалды. Алайда, Горё жеңілістен тез қалпына келіп, Кейінгі Бэкченің шабуылына сәтті қарсы тұрды. 935 жылы Силланың соңғы патшасы Кёнсун өзінің мемлекетін қайта жандандырудың жолы жоқ деп санап, барлық жерін Тэйджоға тапсырды. Тэйджо оның бас иелігін қуана қабылдап, оған ханзада титулын берді және оның қызын өзінің әйелдерінің бірі етіп алды (Ванның алты ханымы және жергілікті басшылардың қыздарына үйленгендіктен көптеген әйелдері болды). Бұл Кён Хвонның наразылығын тудырды. Кённің әкесі Аджаге, Санджу аймағына өз талабын алға тартқан, Горёға дезертирлік жасап, бас иелігін тапсырды және патшаның әкесі ретінде қабылданды. Сол жылы Кён Хвонның үлкен ұлы Кён Син Гом ағалары Ян Гом мен Йонг Гомпен бірге әкесіне қарсы төңкеріс жасады, өйткені ол таққа мұрагерлікке өгей бауыры Кымганды жақсы көретін. Кён Хвон жер аударылып, Гымсанса ғибадатханасында түрмеге қамалды, бірақ Горёға қашып, Тэйджоның әкесі сияқты күтімге алынды, ол бас иелігін тапсыру алдында қайтыс болды.