Кіріспе
Уильям Рикетс (1898–1993) – австралиялық керамист және өнер мен қолөнер қозғалысының мүсіншісі. 1898 жылы Виктория штатының Ричмонд қаласында туған Уильям 1934 жылы Виктория штатының Данденонг тауында тұрақты қоныс тепті. Ол керамист ретінде арнайы оқымаған және техникалық жағынан аса шебер болмаған (оның үлкен-кішілі жұмыстары көбінесе жарықтармен кемшілді), бірақ аборигендік руханилықты және табиғатқа құрметті қабылдайтын заманауи Австралия туралы оның көрегендігі оның барлық туындыларының басты ойы болды. Оның маңызды туындылары – Виктория штаты, Артур орындығындағы Сейвиндс бағындағы «Дромана» және Виктория штаты, Данденонг тауындағы Уильям Рикетс қасиетті ордасындағы «Гун Брут». Көптеген кішкентай туындылары Сиднейдегі Powerhouse мұражайының қорында сақталады. Оның мүсіндерінің фотосуреттері, әсіресе Питчи Ричи және Данденонг тауындағы қасиетті орындағы қиратылған мүсіндері Австралия кітапханаларының мұрағаттарында сақталған. Рикетс ешқашан бай болған емес, өнерін тапсырыспен сату арқылы өзін асырады және туындыларын сыйлық ретінде жасады. Бұл қолтаңбаланған кішкентай бұйымдар жеке коллекцияларда жиі ізделіс тапқан. 1949 жылдан 1960 жылға дейін ол Питжантжатжара және Арренте аборигендерімен бірге өмір сүру үшін Орталық Австралияға жиі сапарлады. Ол туғаннан абориген емес, бірақ өзін Питжантжатжара тайпасының асырап алған баласы деп есептеді. Орталық Австралиядағы көптеген жұмыстарын Алис-Спрингс маңындағы Питчи Ричиде қалдырды – бұл оның досы Лео Корбет басқаратын құс қорығы, өйткені ол ландшафтты осы мүсіндердің ажырамас бөлігі деп санайтын. 1912 жылдан 1920 жылға дейін Рикетс скрипкада ойнау, зергерлік бұйымдар жасау және сазды модельдеу дағдыларын жетілдірді. 1934 жылы ол өзінің маңызды көркемдік жұмысын бастады, қазір Уильям Рикетс қасиетті ордасы деп аталатын мүсіндер паркін құрды. Бұл жобада ол 1993 жылы қайтыс болғанға дейін жұмыс істеді. 1970 жылдары ол екі жыл бойы Үндістанда, көбінесе Пудучерридегі Шри Ауробиндо ашрамындағы рухани орталықта болды, үнді халқына рухани жақындық сезімдерін және олардың философиясы туралы білімдерін дамытты. Көптеген адамдар, соның ішінде Марсия Лэнгтон, Бруно Дэвид және Митчелл Роллс сияқты ғалымдар үшін Рикетс өзінің сенімдері мен мүсіндері расизмге, пайдалануға және примитивизмге толы даулы тұлға болып саналады. Рикетс ақ құтқарушы кешеніне ие деп есептеледі және ол «аборигендер мен континентті қорғауға шақырылғанын» және «өзінің жаратылыстанушысы австралиялық абориген арқылы оны табуға тырысқанын» айтқан. Рикетс қоршаған ортаға қатысты жеке қайғысын абориген халқының күйзелісімен салыстырады. Орталық Австралияға жасаған сапарлары даулы болып саналды және Рикетстің анаңгу халқының рөлі туралы дұрыс емес алдын ала пікірлері болғандықтан, түсініспеушіліктер мен шиеленістерге толы болды.
William Ricketts (1898–1993) was an Australian potter and sculptor of the arts and crafts movement. Born in Richmond, Victoria, in 1898, William settled permanently in Mount Dandenong, Victoria, in 1934. Although not trained as a potter and never technically superior (his works, large and small, frequently exhibit cracking), the power of his vision of a modern Australia that embraces Aboriginal spirituality and respect for the natural world was his general message throughout his artworks. His major works include the "Dromana" in the Seawinds Garden, Arthurs Seat, Victoria, and "Gun Brute" at the William Ricketts Sanctuary, Mount Dandenong, Victoria. Many smaller works are in the collection of the Powerhouse Museum in Sydney. Photographic records of his sculptures, particularly those from the sanctuaries of Pitchi Richi and Mount Dandenong, which have been vandalised, are held in the archives of Australia's libraries. Ricketts, never rich, supported himself through commissioned sales of his art and made pieces as gifts. These signed original small pieces are increasingly sought after for private collections. From 1949 to 1960 he made frequent trips into Central Australia to live with Pitjantjatjara and Arrernte Aboriginal Australians, whose traditions and culture inspired his sculpture. He was not an Aboriginal by blood but considered himself adopted by the Pitjantjatjara nation. He left many of his central Australian works at Pitchi Richi near Alice Springs – a bird sanctuary run by his friend Leo Corbet – as he considered the landscape integral to these sculptures. From 1912 to 1920 Ricketts developed skills in playing violin, crafting jewellery, and clay modelling. In 1934 he started his major artistic work, creating the sculpture park now named William Ricketts Sanctuary. He worked on this project until his death in 1993. In the 1970s, he spent two years in India, mostly at the Sri Aurobindo Ashram spiritual centre in Puducherry, developing spiritual empathy with Indian people and knowledge of their philosophy. To many, including academics such as Marcia Langton, Bruno David and Mitchell Rolls, Ricketts is considered a controversial figure with his beliefs and his sculptures steeped in racism, exploitation and primitivism. Ricketts is viewed to have a white saviour complex and is quoted as believing he had been 'called to the defence of the aborigines and the continent' and that 'my creator worked through the Australian aborigine to get hold of me'. Ricketts compares his own personal distress over the environment to the suffering of the Aboriginal People. His trips to central Australia were viewed as controversial and filled with misunderstanding and tensions with Ricketts having incorrect preconceived notions of the roles of the Anangu people.
Уильям Рикетс қорығы
Рикетстің ең маңызды жұмысы – ол Поттердің паналағы деп атаған, бірақ қазір Уильям Рикетс паналағы деп белгілі мүсіндер саябағы. 1960 жылдары Виктория штатының үкіметі Рикетстен осы Паналақты сатып алып, оны халыққа ашық саябаққа айналдырды. Рикетс 1993 жылы қайтыс болғанға дейін сонда тұрды.
Дауылдан болған залал
2021 жылдың 9 маусымында Данденонг тауларында болған күшті дауыл Уильям Рикеттс қасиетті орнына (қорығына) кең ауқымды зиян келтірді. Көптеген ғимараттар мен мүсіндер құлаған ағаштар мен тармақтардың салдарынан зақымданды. Қасиетті орнының (қорығының) кем дегенде 2024 жылға дейін жабық күйінде қалуы күтілуде.