Ересектер

Гудпастур синдромы – Бұл өкпе мен бүйректегі гломерулярлық базалық мембранаға қарсы аутоантителолар түзілетін сирек кездесетін аутоиммундық ауру. Базалық мембрананың зақымдануы қан кетуге себеп болады, ал ауру көбінесе науқастарда гематурия және гемоптиз (қанның құсуы) түрінде көрінеді. Егер аутоантителоларды жою үшін плазмаферезбен дереу емделмесе, өкпеге/бүйрекке қайтымсыз зақым келтіруі мүмкін. Жүйелік қызыл жегі (SLE) – Көбінесе жай ғана "жегі" деп аталатын бұл аутоиммундық ауру адам ағзасының дерлік барлық маңызды жүйелеріне әсер етуі мүмкін, соның ішінде бүйректерге де. SLE кезінде түзілген аутоантителолар гломерулярлық базалық мембрана бойымен жинақталатын иммундық кешендерді құрап, гломерулярлық қабынуға алып келеді, бұл нефриттік синдромға әкеледі. Жылдам прогрессирлейтін гломерулонефрит – Бұл бүйректің синдромы, ол бүйрек функциясының жылдам жоғалуымен (әдетте 3 ай ішінде гломерулярлық сүзгілеу жылдамдығының (GFR) 50%-дан астам төмендеуі) және бүйрек биопсиясында жиі кездесетін гломерулярлық жарты айдың қалыптасуымен сипатталады. Емделмесе, ол тез бүйрек жетіспеушілігіне және бірнеше ай ішінде өлімге әкелуі мүмкін. Бұл синдромның көптеген себептері бар, олар нефриттік синдромды да тудыруы мүмкін, сондықтан бұл себеп емес, көбінесе байланыс болуы мүмкін. Жұқпалы эндокардит – Жүректің ішкі қабығына (эндокард) әсер ететін инфекция, бір немесе бірнеше жүрек клапандарында тромб пайда болуына себеп болуы мүмкін. Егер емделмесе, көптеген жүйелік салдарларға алып келетін септикалық эмболияға әкелуі мүмкін, соның ішінде гломерулусқа жинақталуы, гломерулонефрит және нефриттік синдромға себеп болуы мүмкін. Криоглобулинемия – Суыққа сезімтал антителолар суық жағдайда белсендіріліп, қанның тұтқырлығын арттыруы (гипертұтқырлық синдромы) мүмкін, сондай-ақ ұсақ қан тамырларында жинақталатын иммундық кешендерді құрауы мүмкін. Бұл бүйректерде пайда болған кезде нефриттік синдромға алып келеді. Мембранопролиферативті гломерулонефрит (МПГН) – Гломерулонефриттің тағы бір түрі, ол негізінен гломерулярлық мезангиумда иммундық кешендердің жинақталуынан және гломерулярлық базалық мембрананың қалыңдауынан туындайды, бұл комплемент каскадын белсендіреді және гломерулусты зақымдайды. Бұл зақымдану гломеруланың қабынуына алып келеді және нефриттік синдроммен көрінуі мүмкін. Басқа ANCA-қатысты ұсақ тамырлар васкулиттері – Бұл санатқа эозинофильді грануломатозбен полиангиит, микроскопиялық полиангиит және грануломатозбен полиангиит кіреді.

Патофизиология

Нефриттік синдромның патофизиологиясы негізгі ауру процесіне байланысты, және бұл нефриттік синдромның қай жағдайдың салдары екеніне қарай өзгеруі мүмкін. Атап айтқанда, әртүрлі аурулар (көптегендері жоғарыдағы "Себептері" бөлімінде айтылған) гломеруланың әртүрлі бөліктеріне әсер етеді және ауруға тән гломерула бөліктерінің қабынуына себеп болады. Көбінесе, бұл антидене-антиген кешендерінің (иммундық кешендердің) жиналуынан гломеруланың қай бөлігі зақымданатынына байланысты. Жүректің қалыптан тыс дыбыстары: Егер негізгі себеп жүрекке байланысты болса (мысалы, инфекциялық эндокардит), жүрек тыңдау кезінде қалыптан тыс дыбыстарды естуіңіз мүмкін.

Емдеу

Пациентте нефрит синдромы анықталған жағдайда, емдеудің басты мақсаты (себебіне қарамастан) жоғары қан қысымын бақылау және бүйректің өзіндегі белсенді қабынуды азайту болып табылады. Ісіну қаупін азайту (егер ол бұрыннан болмаса) немесе бар ісінуді басу үшін сұйықтықты шектеуге тырысу. Ауруханада жатқан кезде сұйықтық артық болу белгілерін бақылауға бағытталған, жоғарыда аталған сұйықтық шектеуімен бірге натрий, калий және сұйықтықтарды шектеуді қамтитын арнайы диета. Пациентте сұйықтық артық болса, диуретиктер тағайындалады. Бұл артық сұйықтықтың зәрмен шығуына көмектеседі, бүйрекке түсетін жүктемені азайтып, қабыну салдарынан келген зақымдардан қалпына келтіруге мүмкіндік береді. Қан қысымын төмендету және қалпына келтіру кезеңінде оны қалыпты деңгейде ұстап тұру үшін антигипертензивтер қолданылады. Бүйректегі белсенді қабынуды азайту үшін қабынуға қарсы препараттар (мысалы, стероидтар немесе НҚҰЖ) тағайындалады. Егер пациентте бүйрек жеткіліксіздігі немесе соңғы органдардың зақымдану белгілері байқалса, емдеу тобы бүйрек диализін уақытша (немесе кейбір ауыр жағдайларда тұрақты) пайдалануға шешім қабылдауы мүмкін, бұл бүйрекке түсетін жүктемені азайтып, оңтайлы қалпына келтіруді қамтамасыз етеді. Нефрит синдромының жедел фазасы бақылана бастағаннан кейін, оның пайда болуына себеп болған негізгі патологияны анықтау және оны емдеу өте маңызды. Негізгі себеп анықталмай және тиісті емделмесе, болашақта нефрит синдромының немесе созылмалы бүйрек ауруының (СББ) қайталану қаупі артады.

Эпидемиология

CDC мәліметінше, 2017 жылы Америка Құрама Штаттарында нефрит/нефроз/нефриттік синдром өлімнің 9-шы негізгі себебі болды. 2017 жылы тіркелген 2,813,503 өлімнің 50 633-і осы синдромнан қайтыс болғандардың саны ретінде көрсетілді. Вермонт штатында бүйрек ауруларынан болатын өлім көрсеткіші ең төмен (3.3) болса, 2017 жылы бүйрек ауруларынан болатын өлімнің ең төменгі аймақтық орташа көрсеткіші АҚШ-тың батыс аймағында тіркелді.