Кіріспе

Хуан Баутиста Гилл Гарсия (Juan Bautista Gill Garcia del Barrio) (28 қазан 1840 – 12 сәуір 1877) – Парагвай президенті, 1874 жылдың 25 қарашасынан 1877 жылдың 12 сәуіріне дейін қызмет еткен және өкілі болып тұрған кезінде өлтірілген жалғыз парагвай президенті.

Жеке өмір

Ол Асунсьонда Хуан Андрес Гилл мен Эсколастика Гарсия дель Баррио и Бедояның белгілі отбасында дүниеге келді. Ол Парагвай тәуелсіздігінің негізін қалаушылардың бірі және кельт қаны бар Кабильдо мүшесі Дон Хуан Мигель Гиллдің немересі болды. Ол Мария Консепсьон Диас де Бедояға үйленді. Оның әкесінің әкесі Джон Томас [El inglés] Макгилл (Томас Макгилл) Ирландияда туып, ағасымен бірге Латын Америкасына көшіп келді. Диктатор Хосе Гаспар Родригес де Франсиа шетелдік есімдердегі префикстерді енді қолдануға тыйым салған кезде, отбасы тегін Гилл деп қысқартты.

1854 жылы ол Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласына сапар шегіп, орта білім және медициналық білім алды, бірақ оны аяқтамады. 1863 жылы ол Парагвайға қайтып келді. Аргентинаға қарсы Парагвай соғысы жарияланғанда, ол жоғары әлеуметтік жағдайы бар жас жігіттерден құралған 40-шы батальонға қосылды. Медицина білімі болғандықтан, ол әскери денсаулық сақтау бөліміне тағайындалып, медициналық фельдшер болып қызмет етті. Гилл 1868 жылдың желтоқсан айының соңында Ломас Валентинас шайқасынан кейін тұтқындалды. 1869 жылдың қаңтар айының ортасында Гилл Асунсьонға оралғандардың қатарында болды, онда одақтастар оны және басқаларын қайта әскерге қосылмау шартымен босатты.

Саяси мансап

1869 жылғы 25 қаңтарда Гилл Дон Серапио Махен шақырған жиынға қатысып, одақтас оккупациялық күштерге уақытша үкімет құру туралы петиция ұсынды. Сол жиынға Жозе Сегунд Декуд, Кайо Мильтос, Карлос Лойзага, Хуан Антонио Джара және Сальвадор Жовелланос қатысты, олардың барлығы жақын арада жоғары үкіметтік лауазымдарға тағайындалды. Гилл бразилиялық мүдделерді қолдады және саяси күрес кезінде олардың әскери қолдауына сенеді. Сондықтан ол Бразилиямен Лойзага – Котегипе шартына қол қоюды жақтады. 1870-1871 жылдары Парагвайдың қаржы министрі, ал 1872 жылы Сенат төрағасы болды. Гилл қаражатты дұрыс пайдаланбады деген айып тағылып, 1872 жылғы наурыз айында Сенаттан босатылды. Жауап ретінде Сирило Антонио Риварола Конгрессті таратып жіберді, бірақ ол өзі де отставкаға кесуге мәжбүр болды. Ривароланың орнынан алынуын Гилл бразилиялықтармен бірлесіп ұйымдастырды, олар оны президенттікке орналастыруды қалады. Алайда, генерал Бениньо Феррейраның қолдауымен Сальвадор Жовелланос президент болды. Гилл Жовелланосты қызметтен алуға үлкермес бұрын, генерал Феррейраның бұйрығымен тұтқындалып, елден қуылды.

Төрағалық

Жовелланос 1874 жылы ұлтшыл генерал Бернардино Кабальеро мен Кандидо Баррейро бастаған көтеріліс салдарынан биліктен кетуге мәжбүр болды. Гилл 1874 жылдың ақпанынан қарашасына дейін Парагвайдың қаржы министрі қызметін атқарды. Гилл үкіметі, оның ілгерідегілері сияқты, революциялық қозғалыстардың ықпалынан тыс қалмады. 1875 жылдың желтоқсан айында Каакупеде оның бұрынғы ішкі істер министрі генерал Серрано бастаған бүлік шықты. Бұл көтеріліс бразилиялық әскерлермен қолдалып, Серрано мен басқа көтерілісшілер қаза болғаннан кейін басылды.

Құрлық

Ішкі саяси тұрақсыздық Хуан Сильвано Годойдың Гиллді өлтіру қастандығына әкелді. 1877 жылдың 12 сәуірінде, шамамен сағат 10-да Гилл өзінің екі эдеканымен (жоғары ранкті офицерлер) бірге Вильяррика көшесімен (қазіргі Президент Франко көшесі) жол тартқанда, Independencia Nacional көшесін кесіп өтетін сәтте үш қарулы адам оқ жарып, сол жерде қайтыс болды. Қастандыққа қатысқандардың арасында Никанор Сильвано Годой (Хуан Сильвано Годойдың інісі) және Молас, Гойбуру есімді екі адам болды. Кейін сол күні Гиллдің ағасы, генерал Эмилио Гилл да қаза тапты. Хуан Сильвано Годой Аргентинаға қашып кетіп, тек 1895 жылы ғана елге оралып, Парагвай Ұлттық кітапханасының директоры болып тағайындалды. Годойдың жоспары – осы әрекеттері арқылы президент Ривароланы қайтадан билікке келтіру болған. Бірақ, нәтижесінде Факундо Макаин және басқа да күдіктілер тұтқындалып, өлтірілді. Аргентинада эмиграцияда өмір сүрген колумбиялық ақын, доктор Просперо Перейра Гамба (1830–1896) президенттің басынан өткен осы трагедиялық оқиғаны "Көлеңке" атты туындысында бейнеледі.