Диего Хельмирес – Галисияның 11-12 ғасырлардағы епископы, тарихшы. Сантьяго-де-Компостела архиепископы, "Historia Compostelana" авторы. Галисия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
11/12 ғасырдағы галисиялық епископ және тарихшы Диего Гельмирес немесе Хелмирес (Didacus Gelmirici; шамамен 1069 – шамамен 1140 жылдары) қазіргі Испанияның Галисия аймағындағы Сантьяго-де-Компостела католик архиепархиясының екінші епискобы (1100 жылдан бастап) және бірінші архиепискобы (1120 жылдан бастап) болды. Ол Галисия тарихындағы маңызды тұлға және сол заманғы Иберия тарихын жазушылардың ішіндегі көрнектісі. Диего көптеген киелі және дүниелік дау-дамайларға қатысты, олар туралы «Historia Compostelana» еңбегінде айтылған. Бұл еңбек оның 1100 жылдан 1139 жылға дейінгі епископтық қызметін қамтиды және епископтың өміріне арналған деректер жинағы болып табылады.
11/12th century Galician bishop and historiographer
Diego Gelmírez or Xelmírez (Didacus Gelmirici; c. 1069 – c. 1140) was the second bishop (from 1100) and first archbishop (from 1120) of the Catholic Archdiocese of Santiago de Compostela in Galicia, modern Spain. He is a prominent figure in the history of Galicia and an important historiographer of the Iberia of his day. Diego involved himself in many quarrels, ecclesiastical and secular, which were recounted in the Historia Compostelana, which covered his episcopacy from 1100 to 1139 and serves as a sort of gesta of the bishop's life.
Өмірбаян
Ол, мүмкін, Каторирада туған, оның әкесі Гельмиро немесе Хелмирио қамалдың күзетшісі болған. Ол Леон, Галисия және Кастилия королі Альфонсо VI сарайында білім алған. 1092 жылы Галисия графы Раймонд оны нотариусы және хатшысы етіп тағайындады, ал 1093 жылы ол Компостель шіркеуінің әкімшісі болды. 1094 жылы Далматий Компостеланың бірінші епископы болып тағайындалды. Далматий келесі жылы (1095) қайтыс болды, Клермонт кеңесінен оралғаннан кейін көп ұзамай, Ирия Флавия епархиясының құқығы Компостелаға ауыстырылды, және епархиялықтар корольден бос орын кезінде Диегоны қайтадан әкімшілікке тағайындауды сұрады.
He was probably born at Catoira, where his father, Gelmiro or Xelmirio, was the custodian of the castle. He received an education at the court of Alfonso VI, king of León, Galicia and Castile. In 1092, Raymond, count of Galicia, named him his notary and secretary and in 1093 he was the administrator of the Compostelan church. In 1094, Dalmatius was appointed the first bishop of Compostela. Dalmatius died the next year (1095),shortly after returning from the Council of Clermont in which the authority of the see of Iria Flavia was transferred to Compostela, and the people of the see requested the king nominate Diego administrator again during the vacancy.
Епископтық
1099 жылы папа жаңа епископ сайлауына рұқсат берді және Диего 1100 жылы сайланды. 1101 жылы Пасхада ол Компостеланың екінші епископы болып киеленді, ал келесі жылы Папа Паскаль II оған паллиум сыйлады, бірақ ол әлі метрополиттік орынның басшысы болмаған еді. Ол билік құрған кезде Альфонсо қалаға өз билігін берді және Компостеланы маңызды паломничество ортасына айналдыруға тырысты. Ол өз кафедрасының беделін арттырып, Компостелаға қажылыққа баратын адамдардың санын көбейтті. 1107 жылы Педро Фроилас де Трабо, мұрагер Альфонсо Раймундестің қамқоршысы, королева Уррака мен оның жаңа күйеуі Альфонсо Жауынгерге қарсы көтерілді. «Хистория» бойынша, оған бала кезінен таныс болған рыцарь Ариас Перес және Диего Гельмирес басқаратын «бауырластық» (германтас) қарсы шықты. Диего Гельмирес 1109 жылдың соңында немесе 1110 жылдың басында бауырластықтың басшылығын қабылдады. 1110 жылы Педро мен бауырластық арасындағы бітім бұзылды, Педро Оңтүстік Галисиядағы Кастрело-де-Миньо бекінісін басып алып, әйелі Уррака мен жас Альфонсоның басқаруымен гарнизон орнатты. Ариас дереу оны қоршап алды, ал Педро оны қорғауға келді. 1111 жылы Диего Альфонсо Раймундесті Уррака мен оның күйеуіне қарсы Галисияның патшасы деп жариялады. 1113 жылдың соңында, патша сарайы Галисияда болған кезде, Ариас Урраканы Диегоға қарсы қостырды. Уррака халықтың өтініші бойынша, олар қауымдық құқықтарды талап еткендіктен, оны зайырлы билігінен айырды, бірақ бір жыл ішінде оны уақытша өкілеттіктеріне қайтарды, тіпті оны патшаға барлық әскери қызметтен босатты және оның билігін бүкіл епархияға кеңейтті. 1120 жылы папа Калликст II Диего мен оның кафедрасын архиепископтық дәрежеге көтерді және оны Испаниядағы папалық легаты етіп тағайындады. Сол жылы «Хистория» бойынша, Уррака Галисияның жетекші адамдарына (принсиптеріне), соның ішінде Ариас Переске, Диего Гельмиреске «өздерінің мырзалары, қамқорлары, патшалары және ханзадалары ретінде құлшылық етуді (hominium) бұйырды, королеваға адалдығын сақтап» және оның билігін (dominio) мойындауды талап етті. Алайда 1121 жылы Диего Педро Фроилас де Трабомен одақ құрғаннан кейін, оның билігі королеваның билігіне қауіп төндіргендей болды. 1121 жылдың жазында ол Ариас Переспен бірлесіп Диегоны Кастрелода тұтқындатты. Диего біраз уақыт түрмеде отырды, бірақ ол қолдау көрсеткен халықтың күші оны босатуға мәжбүр етті. 1121 жылы Мунио Пелаес Компостелаға жақын жердегі Изо өзенінде «заңсыз» (яғни рұқсатсыз) қамал салды. «Хистория Компостелана» оны «тоналдықтар мен қарақшылардың қонысы» деп атады, ал Диего оны салғаннан кейін көп ұзамай қиратты. 1126 жылдың көктемінде, Уррака қайтыс болғаннан кейін және Альфонсо таққа отырғаннан кейін көп ұзамай, Ариас Галисияда көтеріліс ұйымдастырды. Диего Гельмирес пен Гомес Нунез Тороньо немесе, мүмкін, Гутьерре Вермудес оны басуды «хат арқылы» (per litteras) тапсырылды. Диего Ариасты Лобейрода қоршап алды және қоршау машиналарын қолданып, Табейроста оны қарсылық көрсетуден айырды. Диегоның Ариасқа деген пікірі соншалық болғандықтан, ол оған: «Егер сен осы дүниеден кетсең, мәңгілік өмірден айырылып, жанына мәңгілік қарғыс түседі деп қорықамын», – деді.
In 1099, the pope authorised a new episcopal election and Diego was elected in 1100. He was anointed the second bishop of Compostela at Easter, 1101, and was granted a pallium by Pope Paschal II the following year, despite not yet being the head of a metropolitan see. During his tenure, he was given secular rule of the city by Alfonso and he strove to make Compostela a major pilgrimage destination. He increased the prestige of his see and the volume of pilgrims on the road to Compostela. In 1107 Pedro Fróilaz de Traba, the guardian of the heir, Alfonso Raimúndez, rebelled against Queen Urraca and her new husband, Alfonso the Battler. According to the Historia, he was opposed by a "brotherhood" (germanitas) led by the knight Arias Pérez and Diego Gelmírez, who had known each other since childhood. Diego Gelmírez had accepted the leadership of the brotherhood late in 1109 or early in 1110. In 1110 a truce between Pedro and the brotherhood was broken when the former took over the south Galician fortress of Castrelo de Miño and installed a garrison there under his wife Urraca and the young Alfonso. Arias promptly besieged it, and Pedro came to defend it. In 1111, Diego crowned Alfonso Raimúndez King of Galicia in opposition to Urraca and her husband. Late in 1113, when the royal court was in Galicia, Arias was inciting Urraca against Diego. Urraca deprived him of his secular authority at the request of the people, who agitated for communal rights, but she reinstated him in his temporal powers within a year and even exempted him from all military service to the crown and extended his charge over the whole diocese. In 1120, Pope Callixtus II elevated Diego and his see to archiepiscopal rank and appointed him papal legate to Spain. That same year, according to the Historia, Urraca ordered the leading men (principes) of Galicia, including Arias Pérez, to do homage (hominium) to Diego Gelmírez as "their lord, their patron, their king and their prince, saving their fealty to the queen" and recognise his rule (dominio). In 1121, however, after Diego had renewed his alliance with the Pedro Fróilaz de Traba, his power appeared to threaten that of the queen. In the summer of 1121 she had Diego arrested at Castrelo in collaboration with Arias Pérez. Diego was imprisoned for a while, but the support of the people, which he had been cultivating, compelled his release. Sometime in 1121 Munio Peláez built an "adulterine" (i. e. illegal) castle on the river Iso near Compostela. The Historia Compostelana calls it a "den of robbers and bandits", and Diego managed to raze it to the ground soon after it was built. In the spring of 1126, shortly after Urraca's death and the accession of Alfonso, Arias led a rebellion in Galicia. Diego Gelmírez and Gómez Núñez of Toroño or perhaps Gutierre Vermúdez were charged per litteras ("by letter") with putting it down. Diego besieged Arias in Lobeiro and, with siege engines, in Tabeirós, forcing him to surrender. Diego's opinion of Arias was such that he said to him: "I fear, therefore, that if such that you are you leave this world, you will lose eternal life and incur the perpetual condemnation of your soul."