Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон ақсүйек әйелі, ақын және жазушы (1258 – 1307 жылдан кейін)
Japanese noblewoman, poet and author (1258 – after 1307)
Нижо ханым (後深草院二条) (1258 – 1307 жылдан кейін) – жапон ақсүйек әйелі, ақын және жазушы. Ол 1271 жылдан 1283 жылға дейін Император Го-Фукакусаның сүйіктісі болды, кейін буддалық монах атанды. Көп жылдар саяхаттағаннан кейін, шамамен 1304–1307 жылдары «Товазугатари» («Сұралмаған әңгіме», ағылшын тіліне көбінесе «Нижо ханымның мойындауы» деп аударылады) атты естелік жазды. Осы еңбегі арқылы бүгінгі күнгі танымал және оның өмірі туралы маңызды мәліметтердің жалғыз көзі болып табылады.
Lady Nijō (後深草院二条) (1258 – after 1307) was a Japanese noblewoman, poet and author. She was a concubine of Emperor Go Fukakusa from 1271 to 1283, and later became a Buddhist nun. After years of travelling, around 1304–07 she wrote a memoir, Towazugatari ("An Unasked For Tale", commonly translated into English as The Confessions of Lady Nijō), the work for which she is known today, and which is also the only substantial source of information on her life.
Патша сарайындағы өмір
Нидзо ханым Минамото әулетінің тармағының мүшесі, император Муракамиден жетінші ұлы, принц Томохира арқылы тараған. Әулеттің сарайдағы мәртебесі Томохираның ұлы Минамото но Морофусаның император Го Сандзёмен жасаған келісімі арқасында орнатылды. "Товазугатари" бойынша, император Го Фукакуса Нидзоның анасы Сукедайға ғашық болған. Алайда, ол Нидзо дүниеге келгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды, және Го Фукакуса өзінің махаббатын Нидзоға бұрды. Нидзо төрт жасында сарайға алынып, содан кейін онда тәрбиеленді. 1271 жылы, 14 жастағы Нидзо әкесі тарапынан Го Фукакусаға сарай қызы ретінде ұсынылды. Нидзоны ресми әйел (сейсай) немесе сарай қызы (мешудо) деп санау керек пе, әлі белгісіз: екі түсіндіруді де қолдайтын дәлелдер "Мойындауларда" бар. Нидзоның сарайдағы өмірі көптеген қиындықтармен толы болды. Әкесі 15 жасында қайтыс болды, бұл оның жағдайын қиындатты, себебі оның ісін ілгерілетуге ықпалды ешкім болған жоқ. Сонымен қатар, ол өз еркіне қарсы Такацукаса Канехира сияқты сарай адамымен жыныстық қатынасқа мәжбүр болды, бұл сондай-ақ, дәстүрлі жапон әдебиетінде сирек жазылатын оқиға, мысалы, сексуалдық қысым көрсетудің есебі де болды. Нидзоның өмірбаяндық шығармасы кеңінен таралған жоқ, мүмкін, кейінірек императорлық отбасын бөліп тастаған фракциялардың салдарынан немесе Нидзоның Го Фукакуса императорын жақын және адамгершілік тұрғысынан бейнелеуіне байланысты. Сондай-ақ, кітаптың 5-тарауында жазушының қолымен бірнеше кемшіліктер бар. Кітап 1950 жылы жарық көрді, ал 1966 жылы толық түсіндірмелі басылымы жарық көрді. Ағылшын тіліне екі аудармасы бар: Карен Бразелл. "Нидзо ханымның мойындауы". Ароу Букс Лтд., Лондон, 1973 ж. баспадан шыққан "Зенит" кітабы. Уилфрид Уайтхаус және Айзо Янагисава. "Нидзо ханымның жеке тарихы"; "Товазугатари": XIII ғасырдағы жапон императорлық сарай қызының ашық күнделігі. Таттл, Ратланд, Вт., 1974 ж.
Lady Nijō was a member of the Koga family, a branch of the Minamoto clan descended from Emperor Murakami through Prince Tomohira, his seventh son. The clan's station at court was established through the allegiance made by Tomohira's son, Minamoto no Morofusa, with Emperor Go Sanjō. According to the Towazugatari, Emperor Go Fukakusa was in love with Nijō's mother, Sukedai. However, she died shortly after Nijō was born, and Go Fukakusa turned his affections to Nijō. She was taken to the court at the age of four, and was subsequently raised there. In 1271, Nijō, aged 14, was given by her father to Go Fukakusa as a concubine. It is unclear whether Nijō should be considered a formal wife (seisai) or a concubine (meshudo): there is evidence in the Confessions to support both interpretations. Nijō's life at the court was plagued by numerous troubles. Her father died when she was 15 and it hampered her circumstance because there was no influential figure to advance her cause. Additionally, she was forced to have sexual relations against her will with court men, including Takatsukasa Kanehira. as well being a rare account of events not typically recorded in premodern Japanese literary works, such as sexual coercion. Nijō's autobiography did not enjoy wide circulation, potentially due to later factionalism that split the imperial family or the fact that Nijō's portrayal of Emperor Go Fukakusa was both intimate and humanising. with several gaps in Book 5, noted by the scribe. The book was published in 1950, with a complete annotated edition following in 1966. There are two English translations:
Karen Brazell. The Confessions of Lady Nijo. A Zenith book published by Arrow Books Ltd., London, 1973. Wilfrid Whitehouse and Eizo Yanagisawa. Lady Nijo's own story; Towazugatari: the candid diary of a thirteenth century Japanese imperial concubine. Tuttle, Rutland, Vt. 1974.
Қазіргі мәдениетте
Леди Нижо Кэрил Черчилльдің "Жоғары қыздар" пьесасының бірінші актісінде маңызды тұлға ретінде пайда болады.
Lady Nijō appears as an important character in Act I of Caryl Churchill's play Top Girls.