Кіріспе

Неміс палеонтологы (1815–1896)

Генрих Эрнст Бейрих (31 тамыз 1815 – 9 шілде 1896) – неміс палеонтологы.

Өмір

Берлинде туған ол сол қаладағы университетті бітірді, содан кейін Бонн университетінде Георг Август Гольдфусс пен Иоганн Якоб Нёггераттың басшылығымен оқыды. 1837 жылы Берлинде философия докторы (Ph.D.) дәрежесін алды, кейін университеттің минералогиялық мұражайында жұмыс істеді. 1857 жылы палеонтологиялық коллекцияның директоры, ал 1875 жылы мұражайдың директоры болды. 1948 жылы Эрнст Бейрих Клементина Хелмге үйленді, ол кейін балалар мен жасөспірімдерге арналған көптеген кітаптардың авторы ретінде танымал болды. Клементина оның профессоры Кристиан Сэмюэл Вайстың қызының қызы болды. Олардың өз балалары болмады, бірақ 1951 жылы оның әпкесі қайтыс болғаннан кейін Клементинаның екі қызын асырап алды. 1848 жылы ол неміс геологиялық қоғамын құрушылардың бірі болды. Ол палеонтологияның стратиграфиялық зерттеулердегі маңыздылығын ерте түсініп, Рейн тауларында, Харц және Альпі аймақтарында маңызды зерттеулер жүргізді. Кейінгі жылдары ол Солтүстік Германияның қоңыр көмірін қоса алғанда, кайнозой дәуірінің қабаттарына ерекше назар аударды. 1854 жылы ол эоцен мен миоценнің арасындағы үшінші дәуірге (қазіргі палеоген) жататын кейбір қабаттарды атау үшін «Олигоцен» терминін ұсынды, бұл термин қазір ресми түрде қабылданған. 1865 жылы ол Берлин университетінде геология және палеонтология профессоры болып тағайындалды, онда ол ұстаз ретінде үлкен жетістіктерге жетті. 1873 жылы Пруссия геологиялық қызметі құрылғанда, ол Вильгельм Хаучекорнмен (1828-1900) бірге директор болып тағайындалды. Ол «Beiträge zur Kenntniss der Versteinerungen des rheinischen Übergangsgebirges» (1837); «Über einige hohmische Trilobiten» (1845); «Die Conchylien des norddeutschen Tertiärgebirges» (1853-1857) атты еңбектерін жариялады. 1884 жылы Америка өнер және ғылым академиясының шетелдік құрметті мүшесі болып сайланды. 1896 жылдың шілде айында қайтыс болды.