Кіріспе

Архитектуралық мифология – нақты әлемдегі архитектурадағы символизм, сондай-ақ мифологиялық әңгімелерде бейнеленген архитектураны қамтиды. Аңыз тілден өзге, сурет, мүсін немесе ғимарат арқылы да көрсетілуі мүмкін. Бұл – архитектуралық туындының толыққанды әңгімесі, көбінесе өнер арқылы ашылады. Архитектуралық жұмыстарға байланысты барлық әңгімелер миф деңгейіне жете бермейді. Мұндай әңгімелер сырт қараушыдан жасырылуы мүмкін және көбінесе архитектуралық мәлімдеменің тұжырымдамалық дизайнына кіріктіріледі.

Ежелгі грек сәулет өнері

600 жылға дейін ғибадат ашық ауада жасалатын, бірақ гректер өз құдайларын үлкен мүсіндермен бейнелеген кезде, олар үшін арнайы ғимарат салу қажет болды. Осыдан ғибадатханалар пайда болды. Ежелгі грек ғибадатханалары көбінесе бағаналарынан шатырына дейін мифологиялық безендірулермен әшекейленді. Ғибадатхананың архитектуралық қызметі негізінен культ мүсіні орналасқан жабық бөлмеге (целла) шоғырланды. Архитектуралық безендірулер целланың мәртебесін арттыруға қызмет етті. Парфенон фризінің оңтүстік, батыс және солтүстік жақтарында адамдардың шеруі бейнеленген. Шығыс жағында грек құдайлары әртүрлі поздарда бейнеленген. Фриздің сол жағындағы құдайлар көбінесе әлем астымен байланысты, ал оң жағындағы құдайлар өнімділік және оң көзқарас салаларын басқарады. Бұл Шығыс фризінде өмір мен өлім туралы оқиғаны құрайды. Әрбір пирамидада 900-ге дейін жеке композициялар бар. Пирамидалар сияқты, сфинкстердің де негізінде және денесінде жазулар болған. Бұл жазулар Хорус, Нехбет, Ваджет сияқты египеттік құдайларға сілтеме жасады және тағы да көптеген құдайларды атады.