Словениялық суретшілер тобы IRWIN, NSK іргесін қалаушылардың бірі. 1983 ж. құрылған, өнер, музыка, театр бағыттарында жұмыс жасайды. NSK, Laibach топтарымен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
IRWIN – словениялық суретшілер ұжымы, көбінесе суретшілерден тұрады және Neue Slowenische Kunst (NSK) ұйымының бастапқы негіздеуші мүшесі.
Collective of Slovenian artists
IRWIN is a collective of Slovenian artists, primarily painters, and an original founding member of Neue Slowenische Kunst (NSK).
Тарих
1983 жылы Люблянадағы панк және граффити өнерінен бастау алған суретшілер – Душан Мандич, Миран Мохар, Андрей Савский, Роман Ураньек және Борут Фогельник өнер тобы құрып, оған Ррозе Ирвин Селави деген ат қойды. Бұл ат Марсель Дюшаннің әйел есімі ретінде қолданған «Rrose Sélavy» (eros c’est la vie) есіміне сілтеме жасады. Бірақ, көп ұзамай топ атын R Irwin S. деп қысқартты. 1984 жылы бұл топ Neue Slowenische Kunst (NSK) аталатын ірі ұжым құруға бірлесіп қатысты. Топтың бейнелеу өнері бөлімі ретінде, олар Laibach музыкалық тобы мен Scipion Nasice Sisters театр тобымен бірікті. Ірі ұжым құрылғаннан кейін, R Irwin S тобы өз атын жай ғана Irwin деп өзгертті. 2012 жылы D'Art деректі фильмдер студиясы «Көзілдіріштің көркем өнері» деген атаумен жанжал туралы бір сағаттық деректі фильм шығаруды жоспарлап отыр. 2022 жылдың тамызында Ураньек 60 жасында Люблянада өз өмірін өз қолымен аяқтады. Ол қайтыс болған кезде, зорлық-зомбылық және қаржылық манипуляциялармен байланысты болған деген күдік туды.
In 1983, the artists Dušan Mandič, Miran Mohar, Andrej Savski, Roman Uranjek, and Borut Vogelnik, coming from the punk and graffiti scene in Ljubljana, formed an artistic group and called it Rrose Irwin Sélavy. This name had a reference to Marcel Duchamp, who used “Rrose Sélavy” (like eros c’est la vie) as one of his feminine pseudonyms. The group would soon shorten the name to R Irwin S.
In 1984, the group co founded a larger collective known as Neue Slowenische Kunst (NSK). Acting as the fine arts wing of the group, they joined the musical group Laibach, and the Scipion Nasice Sisters Theatre group. Soon after the formation of the larger collective, R Irwin S changed its name to simply Irwin. In 2012, D'Art documentaries production is to release a 1 hour documentary about the scandal, entitled "The Fine Art of Mirroring". In August 2022, Uranjek died of suicide in Ljubljana at the age of 60. At time of his death he was connected to alleged sexual abuse and financial manipulation circle.
Сипаттамалары
Ирвиннің еңбегі негізінен үш негізгі қағидамен сипатталады. Біріншісі – адамның жеке жағдайларынан туындаған өзіндік көркемдік ұстанымын қалыптастыру идеясы; ерекшелік арқылы өнер шынайы әмбебап бола алады. Екіншісі – суретшінің жеке тұлғасынан көңіл бөлдіре отырып, топта, ұжымда немесе тіпті ұйымда жұмыс істеу. Үшіншісі – NSK-ның негізгі жұмыс процедурасы, кейде «ретро принцип» деп аталады. Осы принцип «ретроавангардизм» (немесе кейіннен «ретрогардизм») деп аталатын тұжырымға әкеледі. Аты айтқандай, ретроавангардизм қаншалықты парадоксалды, себебі ол бір мезгілде артқа («ретро») және алға («авангард») қарауды талап етеді. Бұл ұстаным 1987 жылы топтың ресми мәлімдемесіндегі парадоксалды атаудан көрінеді: «Болашақ – өткеннің тұқымы». Қысқасы, ретроавангардизм – өткендегі символдарды, бейнелерді және философиялық идеяларды, әсіресе үкіметтер мен басқа да институттар билікті жинақтау және сақтау үшін қолданғандарын қайта пайдаланудан тұрады. Ирвин бейнелердің күрделілігі туралы идеяға да қызығушылық танытады. Олар үшін бейне ешқашан бейтарап болмайды және бейтарап кеңістікте пайда болмайды. Сондықтан олардың жұмысын «Институционалдық сын» деп аталатын кең ауқымды халықаралық зерттеумен байланыстыруға болады. Фашистік, кеңестік, діни және супрематистік бейнелерді қоса алғанда, күшті саяси және/немесе көркемдік мәні бар бейнелерді тікелей пайдалана отырып, Ирвиннің өнері күрделі, травматикалық және қоздырғыш әсер етеді. Бейтарап кеңістік жоқ деген сенімді білдіре отырып, Ирвиннің жұмысы орындалулар мен көрмелерде де орынға көбірек мән беруге бастайды. Олардың көрмелерін өздері ұйымдастыруы – өнер туындыларымен қатар, жұмыстың өзінің де маңызды бөлігіне айналады.
Irwin’s work is defined largely by three main principles. The first is the idea of building one’s own artistic position out of one’s particular circumstances; by being particular, art can become truly universal. The second is working in a group, a collective, or even an organization, shifting the emphasis away from the individual personality of the artist. The third is the fundamental NSK working procedure sometimes called the retro principle. The latter principle gives rise to the concept known as “retroavantgardism” (or, later “retrogardism”). As the name implies, retroavantgardism is somewhat paradoxical because it calls for simultaneously looking backward (“retro”) and forward (“avant garde”). This position is evident in the paradoxical title of an official statement of the group in 1987, “The Future is the seed of the past.” In essence, retroavantgardism consists in the recycled use of past symbols, images and philosophical ideas, particularly those that have been used by governments or other institutions to accumulate and hold power. Irwin is also very interested in the idea of the complexity of the image. For them, an image is never neutral, nor does it ever appear in a neutral space. Thus their work can be tied to the larger international inquiry known as Institutional Critique. Directly drawing upon images that have strong political and/or artistic connotations, including fascist, Soviet, religious, and Suprematist images, Irwin’s art is complex and has a traumatic and provocative effect. Reflecting their belief that there is no neutral space, Irwin’s work becomes increasingly concerned with location, both in performance pieces, but also in exhibitions. The self curation of their shows becomes as much a part of the work, as the pieces themselves.
Шығыс өнер картасы
Шығыс өнер картасы – 1945 жылдан бастап Шығыс Еуропа өнерінің тарихы мен терминологиясын жасау мақсатымен, ықпалды суретшілерді анықтап, олардың деректер жинағын құру жобасы.
East Art Map is a project to create a history and vocabulary for Eastern European art starting in 1945 by identifying and compiling a sourcebook of influential artists.
Көрмелер
Ирвин Еуропа мен АҚШ-та көптеген көрмелерде өнер туындыларын көрсетті, оның ішінде Роттердам мен Люблянадағы Manifesta, Венеция биенналесі, «Қабырғадан кейін» және «Аспекттер / Позициялар» көрмелері де бар. 2004 жылы олар словен өнер саласындағы ең жоғары жылдық награда – Якопич сыйлығына ие болды.
Irwin have exhibited widely in Europe and the USA, including Manifesta in Rotterdam and Ljubljana, Venice Biennial, After the Wall, and Aspects/Positions. In 2004, they have received the Jakopič Award, the highest annual award in Slovene fine arts.