Аборт кеңесіне қатысты «Раст против Салливан» ісінің мәні
Rust v. Sullivan
Rust v. Sullivan ісі: АҚШ Жоғарғы Соты федералдық қаржыландырылатын отбасылық жоспарлау орталықтарында түсік туралы кеңес беруді шектеді. Конституциялық құқықтар талқыланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Раст қарсы Салливан, 500 U. S. 173 (1991) – АҚШ Жоғарғы Сотының денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер департаментінің федералдық қаржыландырылатын отбасылық жоспарлау орталықтарындағы қызметкерлерге пациенттерге аборт туралы кеңес беруді тиымдайтын ережелерін қолдаған ісі. Департамент аборттарға қатысты барлық отбасылық жоспарлау бағдарламаларын жойды. Дәрігерлер мен клиникалар бұл шешімге Жоғарғы Сотта қарсы шығып, осы жаңа саясаттың Бірінші түзетуді бұзуын дәлелдеді. Жоғарғы Сот 5-4 дауыспен ережелердің күшіне енуіне рұқсат берді, осы ереже Қоғамдық денсаулық сақтау қызметі туралы заңның орынды түсіндірілуі екенін және үкімет тек "бір әрекетті екіншісінен гөрі қаржыландыруды" таңдағанда Бірінші түзету бұзылмайтынын мәлімдеді. "Жоспарланған ата-аналық" және Нью-Йорк штаты мен қаласы мемлекеттік қаржыландырудан айырылудың аборттарға қаржы жұмсау мүмкіндігін жоятынын айтып, сотқа шағымданыпты. Раст ісі Салливанға қарсы аборт кеңесі мәселесімен басталды. "Жоспарланған ата-аналық" және Нью-Йорк штаты мен қаласы бұл ережелердің дәрігерлердің Бірінші түзетудегі құқықтарын шектеуін, әйелдің аборт жасау құқығына кедергі келтіруін және әйелдің білікті және дұрыс медициналық кеңес алуына тосқауыл қоятынын мәлімдеді.
Rust v. Sullivan, 500 U. S. 173 (1991), was a case in the United States Supreme Court that upheld Department of Health and Human Services regulations prohibiting employees in federally funded family planning facilities from counseling a patient on abortion. The department had removed all family planning programs that involving abortions. Physicians and clinics challenged this decision within the Supreme Court, arguing that the First Amendment was violated due to the implementation of this new policy. The Supreme Court, by a 5–4 verdict, allowed the regulation to go into effect, holding that the regulation was a reasonable interpretation of the Public Health Service Act, and that the First Amendment is not violated when the government merely chooses to "fund one activity to the exclusion of another." Planned Parenthood and the state and city of New York sued on the grounds that not receiving government funding meant that abortions in turn would not be funded. Rust v. Sullivan began on the issue of abortion counseling. Planned Parenthood and the state and city of New York said that these regulations infringed on doctors’ First Amendment rights, interfered with a woman's privacy right when it comes to abortion, and prevented a woman from being able to hear competent and sound medical advice.
Соттың пікірі
Бас судья Рехнквист көпшілік пікірін жазды, оған судьялар Уайт, Скалия, Кеннеди және Соутер қосылды. Сот шешім шығарды: "Жобаға жұмысқа алынған дәрігерге жобалық міндеттерін орындау барысында аборт туралы кеңес беруге немесе абортқа бағыттауға тыйым салынуы мүмкін. Бұл үкіметтің қауіпті идеяны басуы емес, жоба грантын алған тұлғаға немесе оның қызметкерлеріне оның құзыретінен тыс қызметтермен айналысуға тыйым салу жағдайы." Сот "1970 жылғы Халық денсаулығы қызметі туралы заңның X тарауы аборттарды ғана емес, сонымен қатар аборт кеңесін де тыйым салуға болады" деген қорытындыға келді. Маршалл, Стивенс және О’Коннор судьялары Блэкмунның қарсы пікірін қолдады. Стивенс жеке жазбасында: "Заңда (HHS) хатшысына грант алушыларға шындық ақпаратты немесе кәсіби кеңестерді таратуға шектеу қоюға рұқсат беретін бірде-бір сөз жоқ" деді. Көптеген клиникалар отбасылық жоспарлау қызметтерін аборт қызметтерінен бөліп ұстауды экономикалық тұрғыдан мүмкін емес деп санайды, демек, олар бағдарламаларының бір бөлігінен бас тартуға мәжбүр болады. X тарауының жобалары енді аборт кеңесін немесе қызметтерін ұсынатын мекемелерден "физикалық және қаржылық жағынан бөлек" деп танылуы керек.
Chief Justice Rehnquist wrote the majority opinion, which was joined by Justices White, Scalia, Kennedy, and Souter. The court ruled that "a doctor employed by the project may be prohibited in the course of his project duties from counseling abortion or referring for abortion. This is not a case of the government suppressing a dangerous idea, but of a prohibition on a project grantee or its employees from engaging in activities outside of its scope." The court found that "Title X of the Public Health Service Act of 1970 may be read to bar not only abortions but also abortion counseling." Justices Marshall, Stevens, and O’Connor joined Blackmun's dissenting opinion. Stevens wrote separately that "not a word in the statute authorizes the (HHS) Secretary to impose any restrictions on the dissemination of truthful information or professional advice by grant recipients." Many clinics would find it economically unrealistic to separate their family planning facilities from those for abortion services, and, therefore, would have to eliminate one part of their program. Title X projects now must be deemed “physically and financially separate” from facilities that do provide abortion counseling or services.