Еврей жастар қозғалыстары және Израиль мемлекетінің идеологиясы
Zionist youth movement
Израильдік жастар қозғалыстары: еврей ұлттығын, білім беруді, әлеуметтік дамуды және Израиль мемлекетіне көшуді мақсат етеді. Тарихы мен мақсаттары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сионистік жастар қозғалысы (תנועות הנוער היהודיות הציוניות) – еврей балалары мен жасөспірімдерінің білімді, әлеуметтік және идеологиялық тұрғыдан дамуы үшін құрылған ұйым, соның ішінде Израиль мемлекетінде бейнеленген еврей ұлтшылдығына сенімділік кіреді. Қазіргі заманғы жастар қозғалысының лидерлері қозғалыстың идеологиялық мақсаттарына бағытталған тәрбие беру үшін бейресми білім беру әдістерін пайдаланады.
A Zionist youth movement (תנועות הנוער היהודיות הציוניות) is an organization formed for Jewish children and adolescents for educational, social, and ideological development, including a belief in Jewish nationalism as represented in the State of Israel. Youth leaders in modern youth movements use informal education approaches to educate toward the movement's ideological goals.
Тарих
Сионистік жастар қозғалыстарының көпшілігі 20 ғасырдың басында Шығыс Еуропада құрылды, еврей халқының өз отанында ұлттық қайта жандануын қалап, жақын арада сионистік қозғалыстың белсенді және ажырамас бөлігіне айналды. Барлығы алияны (Израиль еліне көшіп келуді) және қауымдық бірлікке баса назар аударды, сонымен қатар көптегендер табиғатқа оралуға ұмтылды. Кейбір адамдар Blau Weiss-ті алғашқы сионистік жастар қозғалысы деп санайды. 1912 жылы Германияда құрылған оның жас көшбасшылары неміс жастар қозғалысында кең таралған саяхаттар мен серуендеу мәдениетінен шабыт алды. 1922 жылы ресми сионистік платформаны қабылдаған қозғалыс, ауыл шаруашылығына негізделген өмір салтын қанағаттандырды, оның көптеген мүшелерін Палестинадағы кибуцтар қозғалысына бастады. Еуропадағы ұлтшылдық пен антисемитизмнің күшеюі, Шығыс Еуропадағы погромдар және еврейлердің неміс жастар ұйымдарына қабылдамауы, еврей жастарының сионистік ұлттық санасын оятып, олардың идеализміне үндеді. Жастар қозғалыстары саясат, еврей білімі, қоғамдық ұйымдастыру және сионизмде маңызды рөл атқарды, әсіресе екі дүниежүзілік соғыс аралығында. Еуропа ішінде олар Холокосттың геттолары мен лагерьлеріндегі еврей қарсылық қозғалыстарының және еврей партизандарының ядросы болды. Олар сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Еуропадан қашуға, Берихаға жетекшілік етті, әсіресе Палестинаға, онда көптеген аман қалған мүшелер қоныстанды. Халықаралық Холокост зерттеулер мектебінің мәлімдемесіне сәйкес, мақсат – сионизм руында еврейлерді Палестинаға әкелу болды. Кейбіреулер Палестинаға көшіп келуді аман қалғандардың жазылуы мен қалыпты өмірге оралу жолындағы алғашқы қадам деп қарады. Шығыс Еуропаның көптеген қозғалыстары әлемдік ұйымдар ретінде құрылды, бірақ олардың ықпалы шектеулі болды. Палестинадағы түлектер 1920 жылдардан бастап өз қозғалыстарын ұйымдастырды, олардың басты назарында жаңашылдық пен жеке өсу (хагшама атцмит) тұрды. Олар Жаңа Ишувты нығайтты, әсіресе кибуцтар қозғалысын құрды және Израильдің саяси партияларымен байланыс жасады немесе оларды құрды. 1948 жылы Израильдің тәуелсіздік декларациясы жарияланғаннан кейін, қозғалыстардың білім беру сияқты кейбір функцияларын мемлекет өз мойнына алды. Елдің өсуі мен дамуымен бірге, қозғалыстардың мақсаттары өзгерді, бірақ ерте сионизмнің жаңашылдық идеалдарына деген қызығушылық азайды. Диаспорадағы еврейлер арасында сионистік жастар қозғалысының мәні уақыт және орынға байланысты өзгерді. Жалпы сионистік қозғалыс күшті болған кезеңдерде, мысалы, алты күндік соғысқа дейін, қозғалыстар ерекше белсенділік танытты. Сионистік мақсаттарға жұмыстанумен қатар, қозғалыстар еврей білімі мен әлеуметтенудің маңызды құралы ретінде қарастырылды, әсіресе басқа мүмкіндік болмаған жағдайда. Сондықтан, мықты қоғамдық құрылымдардың дамуымен жастар қозғалыстары көбінесе азырақ рөл атқарды. Көптеген жастар, әсіресе американдық еврейлердің үлкен қауымдастығынан, идеологиялық ізденістерсіз еврейлік әлеуметтік топтарды таңдады.
Most Zionist youth movements were established in Eastern Europe in the early twentieth century, desiring the national revival of the Jewish people in their own homeland, and soon formed an active and integral part of the Zionist movement. All emphasised aliyah (emigration to the Land of Israel) and community, with many also focussing on a return to nature. Blau Weiss is considered by some to have been the first Zionist youth movement. Established in Germany in 1912, its youth leaders were inspired by the culture of outings and hikes prevalent in the German Youth Movement. Adopting an official Zionist platform in 1922, the movement stressed an agricultural way of life, leading many of its members to the kibbutz movement in Mandatory Palestine. With the upsurge in European nationalism and antisemitism, pogroms in Eastern Europe, and the barring of Jewish members from German youth groups incubated the Zionist national consciousness of the Jewish youth, appealing to their idealism. Youth movements played a considerable role in politics, Jewish education, community organisation, and Zionism, particularly between the two world wars. Within Europe, they were the nucleus of the Jewish resistance movements in the ghettos and camps of the Holocaust, and the Jewish partisans. They also led the Beriha or escape from Europe following World War II, particularly to Palestine, where most surviving members settled. According to the International School for Holocaust Studies, the stated aim was bringing Jews to Palestine out of a sense of Zionism. Some also saw immigration to Palestine as a first step towards the survivors' recuperation and return to normal life. Many of Eastern Europe's movements established themselves as worldwide organisations, although these were less influential. Alumni in Palestine organised their movements there from the 1920s, with an emphasis on pioneering and personal fulfillment (hagshama atzmit). There they strengthened the New Yishuv, particularly building the kibbutz movement and most affiliated with or established Israel's political parties. After the Israeli Declaration of Independence in 1948, some of the movements' roles, such as education, were taken on by the State. With the growth and development of the country, the movements' aims have been adjusted despite lessened public interest in the pioneering ideals of earlier Zionism. In the Jewish diaspora, the nature of Zionist youth movements has varied in time and place. During periods when the general Zionist movement has been strong, such as that preceding the Six Day War, movements have been particularly active. As well as acting towards Zionist causes, the movements have been seen as an important Jewish education and socialisation when it has not been otherwise available. Hence, with the development of stronger community structures, youth movements have often played a lesser role. Many youths, particularly from the large community of American Jews, have opted for Jewish social groups without ideological pursuits.
Білім беру әдістері
Жастар қозғалысы өз мүшелеріне идеологияны сіңдіру үшін бейресми білім беру әдістерін пайдаланады. Бұл көбінесе қатысушылардың өз топтарында әлеуметтенетін және лагерьтердегі жүйелі кездесулер арқылы іске асырылады. Атап айтқанда, лагерьлерде, бірақ барлық өзара іс-қимылдарда қозғалыстар мүшелерінің еркін өркендеуіне мүмкіндік беретін, ерекше әлеуметтік ортаны құрайтын қарсы мәдениет жасалады, бірақ бұл ортада қозғалыстың идеологиясына басымдық беріледі. Соңғы кезде жастар қозғалысының қарсы мәдениетінің күші әлсіреп бара жатқаны және оны қайта жандандыру қажеттігі туралы пікірлер айтылуда. Іс-шаралар мен лагерьлер көбінесе жас көшбасшылардың, қатысушылардан бірнеше жас үлкен адамдардың басшылығымен өтеді. Осының нәтижесінде көшбасшылар мен қатысушылар арасында достық қарым-қатынас орнатылып, жеке мысал арқылы басшылыққа (дугма ишаты) ұмтылыс туындайды, яғни көшбасшының білім беру тәсілі – өзінің қозғалыстың адал, белсенді және идеологиялық мүшесі болуымен жүзеге асырылады.
Youth movements employ informal education methods to educate an ideology to their members. This is often achieved through regular meetings that socialise participants within their groups, as well as camps. Particularly on camps, but in all interactions movements create a counter culture that produces a particular social environment where members can express themselves freely, although with an underlying focus towards the movement's ideology. Recently, there have been suggestion that youth movement counter culture is waning, and needs to be revived. Activities and camps are essentially peer led, usually by youth leaders who are often a few years older than the participants. Because of this, a friendly relationship is created between leaders and participants that encourages leadership by personal example (dugma ishit), whereby a leader's method of education is by being a moral, active and ideological member of the movement themself.
Ақталу (Хагшама)
Білім берумен қатар, қозғалыстың тәжірибесі жеке идеологияны іске асыруға, яғни хагшама атцмитқа бағытталған, бұл көбінесе қозғалыстың өзінің идеологиясымен тығыз байланысты. Әдетте, диаспора қозғалысының мүшесі үшін бұл Израильге көшіп баруды білдіреді, ол – сионистік идеалдардың жоғары мақсаты ретінде қарастырылады. Көптеген қозғалыстар қатысушылардың топтарын бірлесіп осы қиын қадамды жасау үшін ұйымдастырады, олар алия процесіне бірге дайындалатын олим (иммигранттар тобы) gar'in құрайды.
As well as education, the movement experience is directed towards hagshama atzmit, or personal fulfillment of one's ideology, often closely aligned with that of their movement. Typically, for a diaspora movement member, this involves immigration to Israel, seen as an ultimate goal of Zionist ideals. Many movements organise groups of participants to take this difficult step together, forming a gar'in of olim (group of immigrants) who are prepared together for the process of aliyah.
Қызмет жылы (Шнат Шерут)
Израильде белсенді қозғалыс мүшелері орта мектепті бітіргеннен кейін және Израиль қорғаныс күштеріне қатарына қосылу алдында, қозғалыстың басшылығына бір жыл жұмсауы жиі кездеседі.
In Israel, it is common for active movement participants to commit a year of movement leadership between completing high school and conscription into the Israel Defense Forces.