Авторитарлық жекелік типінің психологиялық сипаттамасы

Кіріспе

Психологиялық қасиет / тұлғалық тип
авторитаризмнің психологиялық қасиеті

Авторитарлық тұлға – билік иелеріне сұрақсыз бағыну және құрмет көрсетуге бейімділікпен сипатталатын тұлғалық тип. Бұл тұжырым Эрих Фроммның еңбектерінен бастау алды және көбінесе өзінің бағыныштыларына қатысты қатал және құғынды мінез-құлық танытатын адамдарға қолданылады.

Тарихи шығу тегі

1941 жылы жарық көрген «Бостандықтан сескену» атты кітабында Эрих Фромм авторитаризмді қорғаныс механизмі ретінде сипаттады. «Авторитарлық тұлға» (1950) еңбегінде Теодор В. Адорно, Эльза Френкель Брансуик, Дэниел Левинсон және Невитт Санфорд «потенциалды фашистік жеке тұлғаны» қамтитын тұлғалық типті ұсынды. Авторитарлық тұлғаның теориялық дамуына әсер еткен тарихи жағдайларға 1930 жылдары фашизмнің күшеюі, Екінші дүниежүзілік соғыс (1939–1945) және Холокост кірді. Бұл фашистік тұлғаның антисемитизм идеологиясына және антидемократиялық саясаттың эмоционалдық тартымдылығына психологиялық тұрғыдан бейім екенін көрсетті. Адорно мен Френкель Брансуик, сондай-ақ Левинсон мен Санфордтың «Беркли зерттеулері» деп аталатын зерттеулері Фрейд және Фромм теорияларының психоаналитикалық және психоәлеуметтік аясында прежудиске (алдын ала пікірге) бағытталған. Бұл термин алғаш рет 1950 жылы қолданылса да, авторитарлық тұлға типінің әртүрлі бейнелері одан бұрын да жасалған. Мысалы, Генрих Маннның «Аунтертан» романындағы авторитарлық кейіпкері неміс кайзері Вильгельм II-ден шабыт алған. Роман авторитарлық тұлға типінің идеясы фашизмнен бұрын пайда болғандығын көрсетеді. Авторитарлық тұлғада қатаң суперэго болады, ол әлсіз эгоны бақылайды, ол идтің (ит) күшті күйзелістерімен күресе алмайды. Осыдан туындайтын ішкі психологиялық қақтығыстар жеке адамның қауіпсіздік сезімін жоғалтады, нәтижесінде суперэго сырттан таңдалған конвенционалды нормаларды (дәстүрлілік) қабылдайды және қоғамның әлеуметтік нормаларын белгілейтін және басқаратын билік органдарына сөзсіз бағынады (авторитарлық бағыну). Психологиялық проекцияның эго қорғаныс механизмі, авторитарлық адам идтің (ит) күйзелістеріне байланысты өзін-өзі сілтеуден аулақ болып, осы күйзелістерді мәдениеттің «төмен» әлеуметтік топтарына (проекция) проекциялағанда пайда болады. Бұл өте бағалаушы және қатал үкімді сенімдер (қуат және қаталдық) және қатаң стереотиптер арқылы білінеді. Авторитарлық тұлға сондай-ақ адамзатқа деген цинизм мен жеңілтек көзқарас, билікті қолдану және қатал болу қажеттілігін көрсетеді, бұл қоғамның конвенциялары мен әлеуметтік нормаларын сақтамайтын адамдардың кемшіліктерінен туындаған уайымнан туындайды (жойқындық пен цинизм); құндылық жүйесін бұзатын адамдарға назар аудару және оларға қарсы агрессивтілікпен әрекет ету (авторитарлық агрессия); интеллектулизмге қарсылық, сананың субъективті және қияли бейімділіктеріне жалпы қарсылық (интрацепцияға қарсылық); және әсіресе әйелдерге қатысты жыныстық еркіндікке асыра алаңдаушылық. Адамның психологиялық дамуында авторитарлық тұлға баланың өмірінің алғашқы жылдарында қалыптасады, ата-ананың тұлғасы мен баланың отбасының ұйымдық құрылымы оған күшті әсер етеді және қалыптастырады. Осылайша, «иерархиялық, авторитарлық, [және] пайдаланушы» ата-ана-бала қарым-қатынасы баланың авторитарлық тұлғаны дамытуына әкелуі мүмкін. Авторитарлық мінез-құлық ерекшеліктері билік етуге психологиялық қажеттілігі бар және балаларына дәстүрлі мінез-құлыққа бағынуды мәжбүрлеу үшін қатал қорқытулар қолданатын ата-аналар арқылы қалыптасады. Сонымен қатар, мұндай үстемдікке ұмтылған ата-аналар балаға қатаң, сыртқы ережелерді ұстануға мәжбүр ету арқылы әлеуметтік мәртебеге деген қамқорлығын білдіреді. Мұндай үстемдіктің салдарынан бала өзінің үстемдікке ұмтылған ата-анасына деген агрессиялық сезімдерін және наразылығын басып тастаудан эмоционалды түрде зардап шегеді, оларды құрметпен идеалдайды, бірақ сынға алмайды. Мұндай тұлғалық қасиеттер 2006 жылы ғалымдар баяндаған мектепке дейінгі балалардың тұлғасы мен саяси көзқарастары туралы зерттеулермен де байланысты болуы мүмкін. Бұл зерттеулерде «біршама үстем» деп сипатталған кейбір балалар ересек болғаннан кейін «салыстырмалы түрде либералды» екендігі анықталды, ал «салыстырмалы түрде бақылаусыз» деп сипатталғандар ересек болғаннан кейін «салыстырмалы түрде консервативті» екендігі анықталды. Зерттеушілердің сөздері бойынша, 20 жылдан кейін либералды болған мектепке дейінгі балалар: жақын қарым-қатынас, өзіне сенімді, белсенді, біршама үстем, салыстырмалы түрде бақылаусыз және төзімді болып сипатталды. 23 жасында консервативті болған мектепке дейінгі балалар: оңай құрбандыққа ұшырайды, оңай ренжітеді, шешім қабылдауда қиналады, қорқақ, қатал, шектеулі және осал болып сипатталды.

In his 1941 book Fear of Freedom, a psychological exploration of modern politics, Erich Fromm described authoritarianism as a defence mechanism. In The Authoritarian Personality (1950), Theodor W. Adorno, Else Frenkel Brunswik, Daniel Levinson, and Nevitt Sanford proposed a personality type that involved the "potentially fascistic individual". The historical background that influenced the theoretical development of the authoritarian personality included the rise of fascism in the 1930s, World War II (1939–1945), and The Holocaust, which indicated that the fascistic individual was psychologically susceptible to the ideology of antisemitism and to the emotional appeal of anti democratic politics. Known as the Berkeley studies, the researches of Adorno and Frenkel Brunswik, and of Levinson and Sanford concentrated upon prejudice, which they studied within psychoanalytic and psychosocial frameworks of Freudian and Frommian theories. Although the term was first coined in 1950, different portrayals of the authoritarian personality type have been made before. One example is Heinrich Mann's novel Der Untertan, which draws its inspiration for its authoritarian protagonist from the German Kaiser Wilhelm II. The book shows that the idea for an authoritarian personality type predates fascism. The authoritarian personality has a strict superego, which controls a weak ego that is unable to cope with the strong impulses of the id. The resulting intrapsychic conflicts cause personal insecurities, which result in the superego adhering to externally imposed conventional norms (conventionalism), and unquestioning obedience to the authorities who impose and administer the social norms of society (authoritarian submission). The ego defense mechanism of psychological projection arises when the authoritarian person avoids self reference to the anxiety producing impulse(s) of the id, by projecting the impulse(s) onto the "inferior" minority social groups of the culture (projectivity), which are expressed by way of greatly evaluative and harshly judgmental beliefs (power and toughness) and rigid stereotype. The authoritarian person also presents a cynical and disdainful view of humanity, and a need to wield power and be tough, which arise from the anxieties produced by the perceived lapses of people who do not abide by the conventions and social norms of society (destructiveness and cynicism); a general tendency to focus upon people who violate the value system, and to act oppressively against them (authoritarian aggression); anti intellectualism, a general opposition to the subjective and imaginative tendencies of the mind (anti intraception); and an exaggerated concern with sexual promiscuity, especially when concerning women. In human psychological development, the formation of the authoritarian personality occurs within the first years of a child's life, strongly influenced and shaped by the parents' personalities and the organizational structure of the child's family; thus, parent child relations that are "hierarchical, authoritarian, [and] exploitative" can result in a child developing an authoritarian personality. Authoritarian personality characteristics are fostered by parents who have a psychological need for domination, and who harshly threaten their child to compel obedience to conventional behaviors. Moreover, such domineering parents also are preoccupied with social status, a concern they communicate by having the child follow rigid, external rules. In consequence of such domination, the child suffers emotionally from the suppression of his or her feelings of aggression and resentment towards the domineering parents, whom the child reverently idealizes, but does not criticize. Such personalities may also be related to studies in preschool children of personality and political views as reported by scientists in 2006 which concluded that some children described as being "somewhat dominating" were later found, as adults, to be "relatively liberal", and those described as "relatively over controlled" were later found, as adults, to be "relatively conservative"; in the words of the researchers,Preschool children who 20 years later were relatively liberal were characterized as: developing close relationships, self reliant, energetic, somewhat dominating, relatively under controlled, and resilient. Preschool children subsequently relatively conservative at age 23 were described as: feeling easily victimized, easily offended, indecisive, fearful, rigid, inhibited, and relatively over controlled and vulnerable.

Гендерлік теңсіздікке байланысты

Брандт пен Генридің зерттеуіне сәйкес, гендерлік теңсіздік деңгейі мен ерлер мен әйелдер арасында авторитарлық идеялардың таралуы арасында тікелей байланыс бар. Зерттеу көрсеткендей, гендерлік теңдіктің төмендігі бар елдерде, жекешелікке баса назар аударылып, ерлер үстемдік құратын қоғамдық рөлдерді атқаратын жағдайда, әйелдер авторитарлық ортада өмір сүруге көмектесетін, мойынсұну сияқты қасиеттерді қолдауға бейімдірек, ал тәуелсіздік пен қиял сияқты идеяларды қолдауға одан аз бейімді. Гендерлік теңдік деңгейі жоғары елдерде ерлердің авторитарлық көзқарастары азайған. Бұл құбылыс, авторитарлық қоғамда үстемдік құратын тұлғалар мен институттар белгілеген мәдени нормаларға күмән келтірген адамдарға қойылатын стигмаға байланысты деп саналады, бұл стигма белсенді түрде оқшауланудан туындаған психологиялық стресстің алдын алуға бағытталған. Брандт пен Генридің зерттеуіне қатысты мәселелердің бірі – эгалитаризм деңгейі ең жоғары елдер, атап айтқанда Скандинавия елдерінде, АҚШ-қа қарағанда жеке сектордағы басқарушылық лауазымдарда ерлердің көп болуы. АҚШ-та жекешелікке көбірек мән беріледі, ал Швеция мен Дания сияқты елдерде гендерлік әлеуметтік рөлдерге қарсы күрес күштірек жүргізілуде.

Түсіндірме

Боб Альтемейер авторитарлық көзқарасы бар адамдардың жеке ерекшеліктерін анықтау, өлшеу және сандық тұрғыдан бағалау үшін оңшыл авторитаризм (RWA) шкаласын пайдаланды. RWA шкаласымен анықталған саяси тұлға типі авторитарлық тұлғаға тән үш психологиялық бейімділік пен көзқарас тобының болуын көрсетеді: (i) заңды билікке бағыну; (ii) билік санкциялаған саяси зорлық-зомбылықтың нысанасы ретінде анықталған азшылық топтарға қатысты агрессия; және (iii) билік бекіткен мәдени құндылықтар мен саяси сенімдерге ұстану. NEO PI R Ашықтық шкаласымен өлшенгендей, зерттеулер адамның бес факторлы моделіндегі «тәжірибеге ашықтық» қасиеті мен арасындағы теріс корреляцияны (r = 0,57) көрсетеді. Джост, Глассер, Ари В. Круглански және Сулловейдің (2003) зерттеулері авторитаризм мен оңшыл авторитаризмнің әлеуметтік танудың идеологиялық құрылымдары екенін көрсетеді, олар арқылы саяси консерваторлар өзінен өзгеше адамдарды қарастырады. Авторитарлық және консервативтік тұлғалардың екі негізгі қасиеті бар: (i) өзгеріске қарсы тұру (әлеуметтік, саяси, экономикалық) және (ii) қоғам мүшелері арасындағы әлеуметтік теңсіздікті ақтау. Консерваторлар өмірлік мағынасыздық пен қауіп-қатерлерді жағдайлық мотивациямен (әлеуметтік иерархияда үстемдікке ұмтылу) және жеке мотивациямен (өз бағасы және қорқынышпен күресу) басқару қажеттілігін сезінеді. Джон Даккитт пен Крис Сиблидің идеология, саясат және нәсілшілдік көзқарастар туралы зерттеулері авторитарлық дүниетанымының екі түрін анықтады: (i) әлеуметтік орта қауіпті, бұл оңшыл авторитаризмге алып келеді; және (ii) әлем – әлеуметтік үстемдік үшін күрес жүріп жатқан қатал жартас. Зерттеудің мета-талдауында Сибли мен Дакитт әлеуметтік үстемдікке бағдарланған шкала әлеуметтік топтарда кездесетін преюдистің және басқа да авторитарлық көзқарастардың таралуын өлшеуге көмектеседі деп түсіндірді. Оңшыл авторитаризм шкаласы мен әлеуметтік үстемдікке бағдарланған шкала авторитарлық тұлғаны дәл өлшесе де, бұл шкалалар көбінесе өзара байланысты емес. Оның жарияланғанынан кейін жұмыстың пайдалылығы туралы кең пікірталас болды, және осы пікірталастың көптеген тақырыптары бүгінгі таңда авторитаризмді зерттеуде де жалғасуда. Бір сын – F шкаласы, авторитарлыққа байланысты деп саналатын сенімдер жиынтығын анықтау үшін жасалған, тек жоғары деңгейде келісім авторитарлықтың жоғары деңгейін көрсететін сұрақтарды ғана қамтыды. Бұл жағдайда, бастапқы авторлар осы бейімділікті бақылауға тырысқанмен, келісуге бейім адамдар авторитарлық деп қате танылуы мүмкін еді. Берклидегі зерттеулердің бірнеше мәселелерін атап көрсетті, соның ішінде жауап беруге қатысты қиындықтар. Жауап беруге қатысты қиындықтар F шкаласының мазмұнына қарамастан, жауаптардың біркелкі түрде мақұлдауға бағытталғандығынан туындайды. Сондықтан, егер адам мазмұнына қарамастан, сұрақтарға келісуге бейім болса, онда мұндай тестпен авторитарлық деп бағаланады. Бірнеше зерттеулер көрсеткендей, F шкаласының дисперсиясының көбірек бөлігі жауап беруге қатысты қиындықтармен, ал емес сұрақтардың мазмұнымен түсіндіріледі (Kirscht & Dillehay, 1967). Нюрнберг процесінде (Zillmer және басқалар, 1995 ж. баяндалған) 16 нацистік қылмыскердің клиникалық дәрігерлер Роршах тестісін және авторитаризмнің F шкаласын қолдана отырып жүргізген нақты бағалауы, бұрынғы нацистер үш өлшем бойынша жоғары көрсеткіштерге ие екенін көрсетті (интроцепцияға қарсылық, ырым-жымдар мен стереотиптер және проективтілік), бірақ теория болжағандай тоғыз өлшемнің барлығында емес. Академияда авторитарлық шкалаларды қолданудың алғашқы мысалдарының бірі 1950-ші жылдардың басында Чикаго университетінде Стерн және басқалар жасады. Болжанылған гипотеза – «авторитарлық» студенттер ғылымдар мен гуманитарлық ғылымдарда қиындықтарға тап болады, және көзқарас шкаласын пайдалану сәтті болжаушы болды.

Bob Altemeyer used the right wing authoritarianism (RWA) scale, to identify, measure, and quantify the personality traits of authoritarian people. The political personality type identified with the RWA scale indicates the existence of three psychological tendencies and attitudinal clusters characteristic of the authoritarian personality: (i) Submission to legitimate authorities; (ii) Aggression towards minority groups whom authorities identified as targets for sanctioned political violence; and (iii) Adherence to cultural values and political beliefs endorsed by the authorities. As measured with the NEO PI R Openness scale, the research indicates a negative correlation (r = 0.57) between the personality trait of "openness to experience", of the Five Factor Model of the human personality. The research of Jost, Glaser, Arie W. Kruglanski, and Sulloway (2003) indicates that authoritarianism and right wing authoritarianism are ideological constructs for social cognition, by which political conservatives view people who are the Other who is not the Self. That the authoritarian personality and the conservative personality share two, core traits: (i) resistance to change (social, political. economic), and (ii) justification for social inequality among the members of society. Conservatives have a psychological need to manage existential uncertainty and threats with situational motives (striving for dominance in social hierarchies) and with dispositional motives (self esteem and the management of fear). The research on ideology, politics, and racist prejudice, by John Duckitt and Chris Sibley, identified two types of authoritarian worldview: (i) that the social world is dangerous, which leads to right wing authoritarianism; and (ii) that the world is a ruthlessly competitive jungle, which leads to social dominance orientation. In a meta analysis of the research, Sibley and Duckitt explained that the social dominance orientation scale helps to measure the generalization of prejudice and other authoritarian attitudes that can exist within social groups. Although both the right wing authoritarianism scale and the social dominance orientation scale can accurately measure authoritarian personalities, the scales usually are not correlated. Following its publication was an extensive debate on the merits of the work, with many of the themes of this debate persisting in authoritarianism research today. A critique was that the F scale, designed to tap a set of beliefs thought to be associated with authoritarianism without the need for specific out groups indicated, only included items where a higher level of agreement indicated a higher level of authoritarianism. There was the possibility that individuals with a greater tendency to acquiesce might have been falsely identified as authoritarian, despite the original authors making various attempts to control for this type of bias. outlined several problems with the Berkeley studies, including response bias. Response bias results from the F scale being uniformly worded in a confirming direction. Hence, if one tends to respond in agreement with items, regardless of their content, one is rated as an authoritarian by such a test. Several studies have shown that more variance of the F scale can be explained by response bias than the content of the items (Kirscht & Dillehay, 1967). Actual assessment of 16 Nazi criminals at Nuremberg trials (reported in Zillmer, et al., 1995) conducted by clinicians using the Rorschach test, and in one study, the F scale for authoritarianism, found that these ex Nazis score high on three dimensions (anti intraception, superstition and stereotyping, and projectivity), but not all nine dimensions as the theory predicted. One of the first applications of the authoritarian scales in academia was by Stern et al., in the early 1950s, at the University of Chicago. The hypothesized prediction was that "authoritarian" students would have difficulty in the sciences and humanities, and use of an attitudinal scale was a successful predictor.

Қолданылу мерзімі

Авторитарлық тұлғалық (1950) еңбегінде ұсынылған әлеуметтанулық теорияға қатысты сын-тегеурістердің арасында тұлғаны психоаналитикалық тұрғыдан түсіндірудің дұрыстығы; Калифорниялық F шкаласының жекелік тестісінің әдістемелік кемшіліктері; және авторитаризмнің саяси спектрдің оң жағында ғана кездесетін құбылыс деген пікір бар. Сонымен қатар, C. G. Сибли мен Дж. Дюкиттің авторитарлық тұлғалыққа қатысты тәсілді талдаған зерттеулерінде, соңғы зерттеулер авторитарлық тұлғаларды өлшеуге арналған екі тиімді шкала жасағаны көрсетілді. Бірінші шкала – Оңшыл Авторитаризм (RWA), ал екіншісі – Әлеуметтік Үстемдік Бағыты (SDO). Олардың екеуі де көзқарастың өзгеруіне және басқа да авторитарлық тұлғаларға тән қасиеттерге бейімділікті болжауда жоғары сенімділік көрсетті. "Антиавторитарлық тұлға" (1977) еңбегінде В. П. Кремль авторитаризм мен антиавторитаризмнің стильдік ұқсастықтарын (догматизм, қаталдық және т.б.) анықтады, сондай-ақ (а) тәртіпке деген қажеттілік, (б) билікке деген қажеттілік, (с) импульстарды қабылдау немесе қабылдамау және (d) экстраверсия мен интроверсия сияқты өзгермелі факторлар екі түрлі тұлғаны ажырататынын және толық спектрлі психосаяси теорияның негізін құруы мүмкін екенін көрсетті. Виггинс авторитарлық құрылымның жеке тұлғаны бағалаудың синтетикалық тәсілінің мысалы екенін түсіндірді. Қысқасы, синтетикалық тәсілде авторитарлық тұлғалық сипаттамалары бар адамдар зерттеушінің интуитивті моделіне сәйкес бағаланады, яғни осы сипаттамалар болжамды жағдайдың критерийлік рөлдік талаптарына (фашизмді қолдау) сәйкес келеді. Демек, бұл толыққанды эмпирикалық тәсіл емес, керісінше, критерийлердің "ойдан туған" жағдайлық талдауы мен жағдайға сәйкес келетін психологиялық сипаттамаларға негізделген. Жақында Джост, Глассер, Круглански және Саллоуэй (2003) авторитаризм немесе консерватизм саласындағы дәстүрлі зерттеулер психологиялық айнымалыларды (мысалы, тұлғалық қасиеттерді) саяси критерийлермен (консервативті көзқарастармен) шатастырғанын көрсетті. Сондықтан авторитаризмге қатысты жеке айырмашылықтарды өлшейтін шкалалар көбінесе саяси идеологиялардың ұстанымдарын қамтиды. Авторитарлық тұлғалық тұжырымы, әлеуметтік ортаның үстемдікке бейімділіктің көрінісіне әсер ететінін, себебі авторитарлық адамның идеологиясы мәдениет аясында қалыптасады деп болжайды. Алайда, "Әлеуметтік болмыс және әлеуметтік психология" (1998) еңбегінде С. Тейлор қоғам мен авторитарлық тұлғаның гипотезалық өзара әрекеттесуі дифференциалдық психологиялық зерттеулерде F шкаласын қолданған кейінгі зерттеулерде жоғалып кеткенін айтты. Жеке тұлғаны бағалау ғылымының тұрғысынан қарағанда, Адорно және басқалар қолданған әртүрлі әдістер қазіргі таңда F шкаласын немесе Адорно және басқалар жасаған басқа шкалаларды қолданатын эмпирикалық зерттеулердің жетіспеушілігін түсіндіруі мүмкін. Әлеуметтік ортаның әсерінің мысалын Гибб (1969) жеке тұлғалық қасиеттер мен басшылыққа қатысты сынды талдауында келтіреді, онда Кацтың зерттеуі әлеуметтік жағдайдың жеке тұлғалық айырмашылықтарды жоя алатынын көрсетті. Зерттеу барысында қара және ақ түстес студенттерден топтар құрылды. Кейбір аралас топтарда жоғары авторитарлық F көрсеткіші бар студенттер болды, ал басқа аралас топтарда төмен F көрсеткіші бар студенттер болды. Жоғары авторитарлық ақ студенттерді авторитарлық емес студенттермен салыстырғанда, бұрынғы топтың ынтымақтасуға көбірек бейімділігі және қараларға қатысты стереотиптерді қолдауға жалыққандығы байқалды. Алдын ала пікірлерге қарсы жағдайлық нормалар авторитарлық студенттерді белгіленген нормаға сәйкес болу үшін аздап алдын ала пікірлерден бас тартуға ықпал еткен болуы мүмкін. Алтемайердің талдамалық зерттеулері болжамдалған тоғыз тұлғалық компоненттің тек үш компонентінің өзара байланысты екенін көрсетті: (i) авторитарлық бағыну, (ii) авторитарлық агрессия және (iii) конвенционализм.

Among the criticisms of the sociologic theory presented in The Authoritarian Personality (1950) are the validity of the psychoanalytic interpretation of personality; methodological inadequacies of the California F scale personality test; and bias that authoritarianism exists only in the right wing of the political spectrum. In addition an analysis examining the authoritarian personality approach written by C. G. Sibley and J. Duckitt reported that more recent research has produced two more effective scales of measurement for authoritative personalities. The first scale is called the Right Wing Authoritarianism (RWA) and the second is called the Social Dominance Orientation (SDO). They have proved to be highly reliable in predicting prejudice and other characteristics associated with authoritative personalities. In The Anti authoritarian Personality (1977) W. P. Kreml found stylistic similarities between authoritarians and anti authoritarians (dogmatism, rigidity, etc. ), and that variable constructs, such as (a) the relative need for order, (b) the relative need for power, (c) the rejection or acceptance of impulse, and (d) extroversion versus introversion, differentiated the two types of personality, and could underpin a full spectrum psycho political theory. Wiggins provided an insightful explanation of how the authoritarian construct is an example of the synthetic approach to personality assessment. In short, in the synthetic approach, the assumption is that those with authoritarian personality characteristics are assessed with researcher's intuitive model of what characteristics fit the criterion role requirements of the predicted situation (support of Fascism). Hence, it is not a completely empirical approach to prediction, but rather based on "arm chair" situational analysis of the criteria, and intuited psychological characteristics to be assessed that fit the situation. More recently, Jost, Glaser, Kruglanski, and Sulloway (2003) have presented how the traditional research in authoritarianism or conservatism has confounded the psychological variables (e. g., personality characteristics) with the political criteria (conservative attitudes). Hence the scales measuring individual differences on authoritarianism often include the criteria attitudinal statements of political ideologies. The personality construct for the authoritarian personality proposed that the social environment influenced the expression of prejudice, based upon the social forces of the time, because the authoritarian person's ideology is created within the culture. Yet, in "The Social Being and Social Psychology" (1998) S. Taylor said that the hypothesized interaction of society and the authoritarian person was lost to the subsequent research that used the F scale in differential psychological studies. Given the science of personality assessment, the variety of methods Adorno, et al. used are now unsupported, and might explain that lack of empirical studies using the F scale or the other scales developed by Adorno et al. in subsequent research. An example of the social environment impact is presented by Gibb (1969) in his critique of personality traits and leadership, where a study by Katz suggested that the social situation can override personality differences. In the study, groups of black and white students were formed. Some mixed racial groups had students scoring high authoritarian F scores, and in other mixed groups, low F score students. Comparisons of high authoritarian white students to those not scoring authoritarian indicated that the former student type were more cooperative and less willing to endorse stereotypes towards blacks. Situational norms against prejudicial perceptions might have influenced authoritarian students to act less prejudicial in order to conform to the prescribed norm. Altemeyer's analytical research indicated that of the nine personality components hypothesized, only three components correlated: (i) authoritarian submission, (ii) authoritarian aggression, and (iii) conventionalism.

Батыс елдер

2021 жылы Morning Consult (америкалық деректерді барлау компаниясы) Америкадағы және тағы жеті Батыс елдеріндегі ересектердегі авторитаризм деңгейін өлшеу үшін жүргізілген сауалнаманың нәтижелерін жариялады. Зерттеуде Боб Альтемайердің оңшыл авторитаризм шкаласы қолданылды, бірақ Альтемайер шкаласынан келесі екі сөйлем алынып тасталды: (1) «Жоғары билік өкілдері көбінесе дұрыс шешімдер қабылдайды, ал радикалдар мен наразылар көбінесе білімсіздіктерін көрсету үшін «әуесқойлар» болып көрінеді»; және (2) «Әйелдер үйленген кезде күйеулеріне бағынуға уәде беруі керек». Осылайша, Morning Consult шкаласында 20-180 ұпай аралығында 20 ғана сұрақ болды. Morning Consult мәліметтері бойынша, американдық ересектердің 25,6%-ы «жоғары RWA» (111-180 ұпай) санатына, ал 13,4%-ы «төмен RWA» (20-63 ұпай) санатына жатады. + Батыс елдеріндегі ересектер арасындағы көрсеткіштер2021 жылғы Morning Consult сауалнамасыТөмен RWAЖоғары RWA АҚШ 13,4% 25,6% Ұлыбритания 13,6% 10,4% Германия 17,4% 6,7% Франция 10,2% 10,7% Испания 17,9% 9,2% Италия 17,9% 12,9% Австралия 17,1% 12,9% Канада 21,3% 13,4%