Кіріспе
Эстоппель – жалпы құқық бойынша, қолданылған жағдайда, соттасушы тарапқа бұрын айтқан немесе жасаған нәрсенің рас екенін жоққа шығаруға тыйым салатын құқықтық қағида. Құжат арқылы естоппель (кейде сатып алынғаннан кейінгі құқық деп те аталады) – жылжымайтын мүлікті беру кезінде қолданылатын естоппельдің ерекше түрі. Осы қағида бойынша, құжатты беруші (әдетте жылжымайтын мүлікті сатушы) құжаттың шындығын жоққа шығарудан тоқтатылады. Бұл қағида тек құжаттан туындаған дауларда немесе құжаттан туындаған нақты құқықтарға қатысты істерде ғана қолданылуы мүмкін. Кепілдік шарттарымен байланыстырылған, құжат арқылы естоппель quitclaim шарттарына да қолданылуы мүмкін, егер құжат берушінің мүлікке құқығы бар екенін көрсететін болса.
Estoppel is a common law doctrine which, when it applies, prevents a litigant from denying the truth of what was said or done. The doctrine of estoppel by deed (also known as after acquired title) is a particular estoppel doctrine in the context of real property transfers. Under the doctrine, the grantor of a deed (generally the seller of a piece of real property) is estopped (barred) from denying the truth of the deed. The doctrine may only be invoked in a suit arising out of the deed, or involving a particular right arising out of the deed. While rooted in warranty deeds, estoppel by deed has been extended to affect quitclaim deeds if the deed represents that the grantor actually had title.
Мысалдар
1. Егер О кепілдік актісі арқылы А-ға өзіне тиесілі емес мүлікті беріп, бірақ кейіннен осы жерге құқық алса, онда құқық дереу А-ға өтеді. 2. Дегенмен, егер жоғарыда айтылғандай, О кепілдік актісі арқылы А-ға өзіне тиесілі емес мүлікті берсе, бірақ кейіннен ол осы жерге құқық алса, А О-ның мүлік беру кезінде құқығының болмауын меншік және беру құқығы туралы міндеттемелерді бұзу ретінде қарастыруға құқылы, (жалпы кепілдік актісінде қамтылған алты дәстүрлі міндеттемелердің екі түрі) және О-дан келтірілген залапты өндіру үшін сотқа жүгінуге болады. Егер А зиянды өтеуді қаласа, О-ның кейіннен алған құқығын қабылдауға міндетті емес. 3. Егер О өзіне тиесілі емес мүлікті А-ға бас тарту актісі арқылы берсе, бірақ кейіннен осы жерге құқық алса, онда А ештеңеге ие болмайды. Себебі О өзінің мүддесін А-ға бас тарту актісімен берген; мүлік беру кезінде О-ның мүддесі болмағандықтан, ол ештеңе берген жоқ.