Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс кальвинистік теолог (1564–1629 жж.)
1599 жылы туған еврейші
German Calvinist theologian (1564–1629)
the Hebraist born 1599
Йоханнес Буксторф (Johannes Buxtorfius) (25 желтоқсан, 1564 ж. – 13 қыркүйек, 1629 ж.) – белгілі еврейші, шығыстанушылар отбасының мүшесі; Базель университетінде отыз тоғыз жыл бойы еврей тілінен профессор болды және "Рабилердің шебері" деген атақпен танымал болды. Оның ауқымды еңбегі, De Synagoga Judaica (1-басылым, 1603 ж.), жаңа замандағы неміс еврейлерінің әдет-ғұрыптары мен қоғамын егжей-тегжейлі сипаттайды. Буксторф кіші Йоханнес Буксторфтың әкесі болды.
Johannes Buxtorf (Johannes Buxtorfius) (December 25, 1564September 13, 1629) was a celebrated Hebraist, member of a family of Orientalists; professor of Hebrew for thirty nine years at Basel and was known by the title, "Master of the Rabbis". His massive tome, De Synagoga Judaica (1st. ed. 1603), scrupulously documents the customs and society of German Jewry in the early modern period. Buxtorf was the father of Johannes Buxtorf the Younger.
Өмір
Бюксторф Вестфалиядағы Камен қаласында дүниеге келген. Атының бастапқы түрі Бокстроп немесе Бокстроп болған, одан отбасылық герб жасалған, ол ешкінің (немісше «Бок» – ешкі) суретін бейнелеген. Камен қаласының пасторы болған әкесі қайтыс болғаннан кейін, Бюксторф Марбургте және жаңадан ашылған Герборн академиясында оқыды, сонда Каспар Олевиан (1536–1587) және Иоганнес Пискатор (1546–1625) теология профессоры болып тағайындалған. Кейін Пискатор 1602–1603 жылдары Герборнда жарық көрген Ескі Ғидаттың латын тіліне аудармасын дайындауда Бюксторфтың көмегін алды. Герборннан Бюксторф Гейдельбергке, содан Базельге, Иоганн Якоб Гринай мен И.Г. Хоспинианның (1515–1575) атағына тартылып келді. Базельде қысқа уақыт тұрғаннан кейін, ол Цюрихте Генрих Буллингерден (1504–1575) және Женевада Теодор Безадан сабақ алды. Базельге оралғаннан кейін, Гринай осындай талантты ғалымның қызметін университетке қамтамасыз етуді қалап, оған Реформациялық сенімі үшін зындандалған Селио Секондо Курионың ұлы Лео Курионың отбасында тәрбиеші болып жұмыс табуға көмектесті. Гринайдың талабы бойынша Бюксторф университеттегі еврей тілі кафедрасын басқарды және оны екі жыл бойы осылай табыспен атқарып, мерзімі біткен соң бірауыздан бос қызметке тағайындалды. Осы күннен бастап (1591) 1629 жылы қайтыс болғанға дейін Базельде тұрып, еврей және раввин әдебиетін зерттеуге ерекше ынтамен берілді. Ол көптеген білімді еврейлерді үйіне шақырып, олармен қиын мәселелерді талқылады және еврейлердің өзі оған діни рәсімдеріне қатысты мәселелер бойынша жиі кеңес сұрады. Ол «Раббилердің шебері» деген атақты лайықты иеленген сияқты. Еврейлерге деген ықыласы оны бір рет қала билігімен келіспеушілікке ұшыратты, себебі еврейлерге қатысты заңдар өте қатаң болған. Дегенмен, Базель қаласымен оның қарым-қатынасы көбінесе достық болды. Ол өзінің еңбектерін алғаш мойындаған университетке берік адал болды және Лейден университеті мен Саумр академиясынан түскен екі шақырудан бас тартты. Оның замандас ғалымдармен хат алмасуы өте кең болды; Базель университетінің кітапханасында сол кездегі әдеби тарих үшін құнды хаттардың бай жинағы сақталған.
Buxtorf was born at Kamen in Westphalia. The original form of the name was Bockstrop, or Boxtrop, from which was derived the family crest, which bore the figure of a goat (German Bock, he goat). After the death of his father, who was minister of Kamen, Buxtorf studied at Marburg and the newly founded Herborn Academy, at the latter of which Caspar Olevian (1536–1587) and Johannes Piscator (1546–1625) had been appointed professors of theology. At a later date Piscator received the assistance of Buxtorf in the preparation of his Latin translation of the Old Testament, published at Herborn in 1602–1603. From Herborn Buxtorf went to Heidelberg, and thence to Basel, attracted by the reputation of Johann Jakob Grynaeus and J. G. Hospinian (1515–1575). After a short residence at Basel, he studied successively under Heinrich Bullinger (1504–1575) at Zürich and Theodore Beza at Geneva. On his return to Basel, Grynaeus, desirous that the services of so promising a scholar should be secured to the university, procured him a situation as tutor in the family of Leo Curio, son of Celio Secondo Curione, well known for his sufferings on account of the Reformed faith. At the insistence of Grynaeus, Buxtorf undertook the duties of the Hebrew chair in the university, and discharged them for two years with such ability that at the end of that time he was unanimously appointed to the vacant office. From this date (1591) to his death in 1629 he remained in Basel, and devoted himself with remarkable zeal to the study of Hebrew and rabbinic literature. He received into his house many learned Jews, that he might discuss his difficulties with them, and he was frequently consulted by Jews themselves on matters relating to their ceremonial law. He seems to have well deserved the title which was conferred upon him of "Master of the Rabbins." His partiality for Jewish society brought him, indeed, on one occasion into trouble with the authorities of the city, the laws against the Jews being very strict. Nevertheless, on the whole, his relations with the city of Basel were friendly. He remained firmly attached to the university which first recognized his merits, and declined two invitations from the University of Leiden and Academy of Saumur successively. His correspondence with the most distinguished scholars of the day was very extensive; the library of the university of Basel contains a rich collection of letters, which are valuable for a literary history of the time.