Кіріспе

Оңтүстік Африканың нәсілдік сегрегацияны заңдастырған заңдары.

Топтық аймақтар заңы – Оңтүстік Африка Парламентінің апартеид үкіметі тұсында қабылданған үш заңның атауы. Бұл заңдар қалалық апартеид жүйесінде түрлі нәсілдік топтарды әртүрлі тұрғын және бизнес аймақтарына бөлуді жүзеге асырды. Заңның салдарынан, түсті терілі адамдар ең дамыған аймақтарда (мысалы, Си-Пойнт, Клермонт) тұрудан шеттетілді, бұл аймақтар тек ақтарға арналған. Бұл көптеген түсті терілі адамдардың жұмысқа бару үшін үйлерінен ұзақ қашықтыққа саяхаттауын талап етті. Заң нәтижесінде түсті терілі адамдар «бұрыс» аймақтарда тұрғандары үшін күштеп көшірілді. Көпшілік құраған түсті терілі адамдарға ақ нәсілді азшылыққа қарағанда әлдеқайда кішігірім аумақтар (мысалы, Тонгаат, Грасси Парк) берілді. Паспорттық заңдар түсті терілі адамдарды елдің «ақ» бөліктеріне кіру үшін паспортқа ұқсас «анықтамалық кітаптарды» алып жүруге міндеттеді. Алғашқы Топтық аймақтар заңы, 1950 жылғы Топтық аймақтар заңы 1950 жылдың 7 шілдесінде жарияланды және бірнеше жыл бойына іске асырылды. Парламент оны 1952, 1955 (екі рет), 1956 және 1957 жылдары өзгертті. Кейін 1957 жылы ол күшін жойып, 1957 жылғы Топтық аймақтар заңы ретінде қайта қабылданды, оған 1961, 1962 және 1965 жылдары өзгерістер енгізілді. 1966 жылы бұл нұсқа өз кезегінде жойылып, 1969, 1972, 1974, 1975, 1977, 1978, 1979 және 1982 жылдары өзгертілген 1966 жылғы Топтық аймақтар заңы ретінде қайта қабылданды. Ол көптеген басқа да кемсітушілік заңдармен бірге 1991 жылғы 30 маусымда 1991 жылғы Нәсілге негізделген жер шараларын жою туралы заңмен жойылды.

Өмірбаян

1948 жылғы жалпы сайлаудан кейін Д. Ф. Малан басқарған үкімет Оңтүстік Африкадағы түрлі нәсілдерді бөлуді мақсат тұтқан апартеид саясатын қолға алды. Үкімет мұны нәсілдердің "аyrı дамуы" арқылы іске асыруды жоспарлады, ол үшін әлеуметтік, экономикалық, саяси және, әсіресе, Топтық аймақтар заңының жағдайында географиялық тұрғыдан да ажыратуды қамтамасыз ететін заңдар қабылдануы керек болды. Топтық аймақтар заңы 1946 жылғы Азиялықтардың жер иеленуі заңының кеңейтілген нұсқасы ретінде қарастырылуы мүмкін.