Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Беррима () - Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Оңтүстік таулы аймағындағы тарихи ауыл. Бір кездері ірі қала болған ауыл Сидней мен Канберра арасындағы Ескі Хьюм тас жолында орналасқан. Бұрын ресми түрде Беррима қаласы деп аталатын. Ол Оңтүстік таулы аймақтың үш ірі қаласына жақын: Миттагонг, Боурал және Мосс Вейл.
Berrima (/b//ɛ//r//ə//m//ə/) is a historic village in the Southern Highlands of New South Wales, Australia, in Wingecarribee Shire. The village, once a major town, is located on the Old Hume Highway between Sydney and Canberra. It was previously known officially as the Town of Berrima. It is close to the three major towns of the Southern Highlands: Mittagong, Bowral and Moss Vale.
Этимология
Беррима деген атау аборигендер сөзінен шыққан деп есептеледі, оның мағынасы "оңтүстікке қарай" немесе "қара қарлығаш" дегенді білдіреді.
The name Berrima is believed to derive from an Aboriginal word meaning either "southward" or "black swan".
Тарих
Беррима маңындағы аймақты бір кездері Дарваль аборигендері мекендеген. Бұл аймақты және Вингекарриби өзенін алғаш рет 1790-шы жылдардың соңында еуропалықтар аралады, оның ішінде 1798 жылы экс-құтқарушы Джон Уилсон бастаған экспедиция болды. Алайда Джон мен Гамильтон Юм 1814 жылы бұл аймақты қайтадан ашқан. Бұл аймақты 1818 жылы Чарльз Тросби зерттеген. Көп ұзамай, оның ішінде Чарльз Тросбидің бір рет жүгіруі болды. Қалаға қарап тұрған төбеде орналасқан Харпердің сарайы 1829-1830 жылдары салынған. Бонг Бонг округтің негізгі қаласы ретінде жоспарланған, бірақ су тасқыны көп болғандықтан, Жаңа Оңтүстік Уэльстің бас геодезигі Томас Митчелл қала Оңтүстік Жаңа Оңтүстік Уэльстің басты орталығы болу үшін Сиднейден Гоулбернге қарай оңтүстікке қарай баратын жолда Беррима қалашығын таңдады. 1830 жылы суреттеу жүргізіліп, 1831 жылы қала жоспары бекітілді. Әкімшілік орталық болумен қатар, қала сауда және өндіріс орталығы болуы мүмкін, "бұл жерде Аргайл мен Камденнің жүнін матаға, ал терісін былғарыға айналдыру мүмкін". Сот ғимараты 1833-1838 жылдар аралығында салынған. Түрме 1835 жылдан бастап сотталғандардың еңбегімен салынған және 1839 жылы ашылған. "Генерал-геодезист" қонақүйі 1834 жылы салынған. Ол 1839 жылдан бері үздіксіз лицензияланған және ең алғашқы қонақ үй болу туралы талаптары оның үздіксіз лицензиясына және бастапқы ғимаратта болуына негізделген. Беррима Ескі Хьюм тас жолындағы нүктеде болғандықтан өркендеді, ал 1840 жылдары қалада немесе оның жанында он төрт қонақ үй болды. Алайда, темір жолдың құрылысы қаладан өтіп кеткендіктен, халық саны азайды - жүз жыл бойы жаңа үйлер салынбады. 1896 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстің премьер-министрі Генри Паркс пошта кеңсесінің жанында емен ағашын отырғызды. Қалада көптеген тарихи ғимараттар бар, ал ауыл тұтастай алғанда Ұлттық мұралар тізілімінде тіркелген. Басқа да елеулі ғимараттар: Эдмунд Блэкеттің 1849 жылы салынған қасиетті Троица англикан шіркеуі; және Готикалық жаңғыру ғимараттарының елеулі британдық сәулетшісі Август Пугиннің 1849-51 жылы салынған Санкт-Франциск Ксавьер католик шіркеуі. Беррима ауылының қоры тарихи ғимараттарды сақтау үшін 1963 жылы құрылған. Беррима 1989 жылы наурыз айында Хьюм тас жолының жаңа учаскесімен айналып өтті.
The area around Berrima was once occupied by the Dharawal Aborigines. The region and Wingecarribee River was first visited by Europeans during the late 1790s, including a 1798 expedition led by an ex convict, John Wilson. However, John and Hamilton Hume rediscovered the area in 1814. The area was explored by Charles Throsby in 1818. Runs were taken up soon after, including by one by Charles Throsby. Harper's Mansion, which is on a hill overlooking the town, was built from 1829 to 1830. Bong Bong had been planned as a major town for the county but, as it was flood prone, the New South Wales surveyor general Thomas Mitchell chose Berrima townsite on the road running south from Sydney to Goulburn with the intention that the town be the chief centre for southern New South Wales. The survey was conducted in 1830 and the town plan was approved in 1831. As well as its being an administrative centre, there were ambitions that the town might become a commercial and manufacturing centre, "where the wool of Argyle and Camden might be made into cloth and the hide into leather". The courthouse (see below) was built between 1833 and 1838. The gaol (see below) was built from 1835 by convict labour and opened in 1839. The Surveyor General Inn was built in 1834. It has been continuously licensed since 1839 and its claim to being the earliest hotel rests on its continual licence and being in the original building. Berrima prospered as being at a point on the Old Hume Highway, and there were fourteen hotels in or near the town in the 1840s. However, because the construction of the railway bypassed the town, the population decreased – no new houses were built for a hundred years. In 1896, Premier of New South Wales Henry Parkes, planted an oak tree near the post office. There are many historic buildings in the town and the village as a whole is listed on the Register of the National Estate. Other notable buildings include the Holy Trinity Anglican Church designed by Edmund Blacket and built in 1849; and the St Francis Xavier Catholic Church built 1849–51 designed by Augustus Pugin, a notable British architect of Gothic revival buildings. The Berrima Village Trust was established in 1963 to preserve historic buildings. Berrima was bypassed by a new section of the Hume Highway in March 1989.
Беррима сотының ғимараты
Беррима сотының ғимараты 1836-1838 жылдар аралығында салынған. Оны колониялық сәулетші Мортимер Льюис римдік стильде жобалаған. Төрт дориялық бағана классикалық фронтонды қолдап тұр. Ғимарат қазір стильдік жағынан грузиндік деп саналады. Ол құмтастан салынған. Құрылыс кезінде бірқатар проблемалар туындады, бірінші сәулетші отставкаға кетті және үш құрылысшының бірімен келісімшарт жасалды. Бірінші тоқсандық отырыстар 1841 жылы сот үйінде өтті, ал Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясындағы тұңғыш қазылар алқасымен сот осында өтті. Ассиздік соттар жеті жыл ғана жалғасты. 1850 жылы округ соты Берримадан оңтүстікке қарай Гулбернге көшірілді. 1873 жылға дейін Берримада кішігірім соттар жалғасты. Белгілі сот процестері Джон Линч болды, ол кем дегенде тоғыз адамды өлтіргені үшін асылды, ал Лукреция Данкли мен оның сүйіктісі Мартин Бич 1843 жылы Данклидің күйеуін өлтіргені үшін асылды. Олардың соты қазіргі заманғы мұражайдағы сот залында, нақты манекендер мен аудио түсініктемемен симуляцияланады. Данкли Беррима түрмесінде асылған жалғыз әйел болды.
Berrima Court House was built between 1836 and 1838. It was designed by the colonial architect Mortimer Lewis in a Roman style. Four Doric columns support a classical pediment. The building is now stylistically classified as Georgian. It is built of sandstone. A number of problems arose during construction, the first architect having resigned and a succession of three builders being contracted. The first quarter sessions were held at the court house in 1841, and the first trial by jury in the colony of New South Wales was held here. The assize courts were continued for only seven years. In 1850 the district court moved to Goulburn, south of Berrima. Minor courts continued at Berrima until 1873. Notable trials were of John Lynch, who was hanged for the murder of at least nine people, and of Lucretia Dunkley and her lover Martin Beech who were both hanged in 1843 for the murder of Dunkley's husband. Their trial is simulated in the present day museum courtroom with realistic manikins and an audio commentary. Dunkley was the only woman to be hanged at Berrima gaol.
Ескі Беррима түрмесі
Беррима түрмесі бес жыл бойы темір бұғаудағы тұтқындармен көп жұмыс істеді. Түрмедегі жағдай өте қатал болды, тұтқындар күндерінің көп бөлігін камераларда өткізді, ал жалғыз жарық есіктегі кішкентай тор арқылы болды. 1866 жылы түрме түрме реформасы қозғалысы "үлгі түрме" үшін сипаттаған стандарттарға сәйкес жаңартылды. Алайда, Беррима түрмесінде 8 фут 5 фут өлшейтін, кейбіреулері кішірек, барлық тұтқындар бір жыл өткізетін жеке камералар болды. 1877 жылы түрме басшыларының қатыгездікке қатысты айыптарын тексеру үшін патша комиссиясы құрылды, бірақ шағымдар қабылданбады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде армия Беррима түрмесін неміс тұтқындарын ұстау лагері ретінде қолданды. 329 тұтқындардың көпшілігі кеме қатынасы компанияларының жаулары болды. Ол жерде Рабаулдан, Германияның Жаңа Гвинеясынан (қазіргі Папуа-Жаңа Гвинея) және "SMS Emden" жеңіл крейсерінен келген офицерлер болды. Жазалау орталығы соңғы уақытта әйелдерге арналған төмен және орташа күзетілетін түрме ретінде пайдаланылды. 2011 жылғы NSW мемлекеттік бюджетте үкімет орталықты жабу туралы мәлімдеді, ол 2011 жылдың 4 қарашасында күшіне енді. Орталық 2016 жылдың қыркүйек айында қайта ашылады деп жоспарлануда.
Berrima Gaol was built over five years with much work done by convicts in irons. Conditions at the gaol were harsh, prisoners spent most of their days in cells and the only light was through a small grate set in the door. In 1866 the gaol was renovated to the standards described by the prison reform movement for a "model prison". However, Berrima gaol had solitary confinement cells which measured 8 feet by 5 feet, some smaller, where it was intended that all prisoners spent one year. In 1877 a royal commission was held to investigate allegations of cruelty by the prison authorities but the complaints were not upheld. During World War I the army used Berrima Gaol as a German prisoner internment camp. Most of the 329 internees were enemy aliens from shipping companies. There were German officers from Rabaul, German New Guinea (what is now Papua New Guinea) and also officers from the light cruiser SMS Emden. The correctional centre was used most recently as an all female low to medium security prison. In the 2011 NSW State Budget, the Government announced that the centre would be closed, which took effect on 4 November 2011. The Centre is scheduled to re open in September 2016.
Халық саны
2021 жылғы санақ бойынша Берримада 813 адам тұратын. Ал, 2014 жылы Берримада 666 адам болды. Адамдардың 73,8% -ы Австралияда туған, ал 85,1% -ы үйде тек ағылшын тілінде сөйледі. Дінге қатысты ең көп тараған жауаптар: Дін жоқ 29,8%, Англикандық 25,9% және католиктік 17,1%.
At the 2021 census, 813 people were living in Berrima. In the , there were 666 people in Berrima. 73.8% of people were born in Australia and 85.1% of people only spoke English at home. The most common responses for religion were No Religion 29.8%, Anglican 25.9% and Catholic 17.1%.