Кіріспе

Беррима () - Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Оңтүстік таулы аймағындағы тарихи ауыл. Бір кездері ірі қала болған ауыл Сидней мен Канберра арасындағы Ескі Хьюм тас жолында орналасқан. Бұрын ресми түрде Беррима қаласы деп аталатын. Ол Оңтүстік таулы аймақтың үш ірі қаласына жақын: Миттагонг, Боурал және Мосс Вейл.

Этимология

Беррима деген атау аборигендер сөзінен шыққан деп есептеледі, оның мағынасы "оңтүстікке қарай" немесе "қара қарлығаш" дегенді білдіреді.

Тарих

Беррима маңындағы аймақты бір кездері Дарваль аборигендері мекендеген. Бұл аймақты және Вингекарриби өзенін алғаш рет 1790-шы жылдардың соңында еуропалықтар аралады, оның ішінде 1798 жылы экс-құтқарушы Джон Уилсон бастаған экспедиция болды. Алайда Джон мен Гамильтон Юм 1814 жылы бұл аймақты қайтадан ашқан. Бұл аймақты 1818 жылы Чарльз Тросби зерттеген. Көп ұзамай, оның ішінде Чарльз Тросбидің бір рет жүгіруі болды. Қалаға қарап тұрған төбеде орналасқан Харпердің сарайы 1829-1830 жылдары салынған. Бонг Бонг округтің негізгі қаласы ретінде жоспарланған, бірақ су тасқыны көп болғандықтан, Жаңа Оңтүстік Уэльстің бас геодезигі Томас Митчелл қала Оңтүстік Жаңа Оңтүстік Уэльстің басты орталығы болу үшін Сиднейден Гоулбернге қарай оңтүстікке қарай баратын жолда Беррима қалашығын таңдады. 1830 жылы суреттеу жүргізіліп, 1831 жылы қала жоспары бекітілді. Әкімшілік орталық болумен қатар, қала сауда және өндіріс орталығы болуы мүмкін, "бұл жерде Аргайл мен Камденнің жүнін матаға, ал терісін былғарыға айналдыру мүмкін". Сот ғимараты 1833-1838 жылдар аралығында салынған. Түрме 1835 жылдан бастап сотталғандардың еңбегімен салынған және 1839 жылы ашылған. "Генерал-геодезист" қонақүйі 1834 жылы салынған. Ол 1839 жылдан бері үздіксіз лицензияланған және ең алғашқы қонақ үй болу туралы талаптары оның үздіксіз лицензиясына және бастапқы ғимаратта болуына негізделген. Беррима Ескі Хьюм тас жолындағы нүктеде болғандықтан өркендеді, ал 1840 жылдары қалада немесе оның жанында он төрт қонақ үй болды. Алайда, темір жолдың құрылысы қаладан өтіп кеткендіктен, халық саны азайды - жүз жыл бойы жаңа үйлер салынбады. 1896 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстің премьер-министрі Генри Паркс пошта кеңсесінің жанында емен ағашын отырғызды. Қалада көптеген тарихи ғимараттар бар, ал ауыл тұтастай алғанда Ұлттық мұралар тізілімінде тіркелген. Басқа да елеулі ғимараттар: Эдмунд Блэкеттің 1849 жылы салынған қасиетті Троица англикан шіркеуі; және Готикалық жаңғыру ғимараттарының елеулі британдық сәулетшісі Август Пугиннің 1849-51 жылы салынған Санкт-Франциск Ксавьер католик шіркеуі. Беррима ауылының қоры тарихи ғимараттарды сақтау үшін 1963 жылы құрылған. Беррима 1989 жылы наурыз айында Хьюм тас жолының жаңа учаскесімен айналып өтті.

Беррима сотының ғимараты

Беррима сотының ғимараты 1836-1838 жылдар аралығында салынған. Оны колониялық сәулетші Мортимер Льюис римдік стильде жобалаған. Төрт дориялық бағана классикалық фронтонды қолдап тұр. Ғимарат қазір стильдік жағынан грузиндік деп саналады. Ол құмтастан салынған. Құрылыс кезінде бірқатар проблемалар туындады, бірінші сәулетші отставкаға кетті және үш құрылысшының бірімен келісімшарт жасалды. Бірінші тоқсандық отырыстар 1841 жылы сот үйінде өтті, ал Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясындағы тұңғыш қазылар алқасымен сот осында өтті. Ассиздік соттар жеті жыл ғана жалғасты. 1850 жылы округ соты Берримадан оңтүстікке қарай Гулбернге көшірілді. 1873 жылға дейін Берримада кішігірім соттар жалғасты. Белгілі сот процестері Джон Линч болды, ол кем дегенде тоғыз адамды өлтіргені үшін асылды, ал Лукреция Данкли мен оның сүйіктісі Мартин Бич 1843 жылы Данклидің күйеуін өлтіргені үшін асылды. Олардың соты қазіргі заманғы мұражайдағы сот залында, нақты манекендер мен аудио түсініктемемен симуляцияланады. Данкли Беррима түрмесінде асылған жалғыз әйел болды.

Ескі Беррима түрмесі

Беррима түрмесі бес жыл бойы темір бұғаудағы тұтқындармен көп жұмыс істеді. Түрмедегі жағдай өте қатал болды, тұтқындар күндерінің көп бөлігін камераларда өткізді, ал жалғыз жарық есіктегі кішкентай тор арқылы болды. 1866 жылы түрме түрме реформасы қозғалысы "үлгі түрме" үшін сипаттаған стандарттарға сәйкес жаңартылды. Алайда, Беррима түрмесінде 8 фут 5 фут өлшейтін, кейбіреулері кішірек, барлық тұтқындар бір жыл өткізетін жеке камералар болды. 1877 жылы түрме басшыларының қатыгездікке қатысты айыптарын тексеру үшін патша комиссиясы құрылды, бірақ шағымдар қабылданбады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде армия Беррима түрмесін неміс тұтқындарын ұстау лагері ретінде қолданды. 329 тұтқындардың көпшілігі кеме қатынасы компанияларының жаулары болды. Ол жерде Рабаулдан, Германияның Жаңа Гвинеясынан (қазіргі Папуа-Жаңа Гвинея) және "SMS Emden" жеңіл крейсерінен келген офицерлер болды. Жазалау орталығы соңғы уақытта әйелдерге арналған төмен және орташа күзетілетін түрме ретінде пайдаланылды. 2011 жылғы NSW мемлекеттік бюджетте үкімет орталықты жабу туралы мәлімдеді, ол 2011 жылдың 4 қарашасында күшіне енді. Орталық 2016 жылдың қыркүйек айында қайта ашылады деп жоспарлануда.

Халық саны

2021 жылғы санақ бойынша Берримада 813 адам тұратын. Ал, 2014 жылы Берримада 666 адам болды. Адамдардың 73,8% -ы Австралияда туған, ал 85,1% -ы үйде тек ағылшын тілінде сөйледі. Дінге қатысты ең көп тараған жауаптар: Дін жоқ 29,8%, Англикандық 25,9% және католиктік 17,1%.