Кіріспе

1955 жылы Агата Кристидің "Пуаро" романы

"Диккорри док" – Агата Кристидің детективтік туындысы. Алғаш рет Ұлыбританияда "Коллинз Крийм Клуб" баспасымен 1955 жылдың 31 қазанында, ал АҚШ-та "Дод, Мид және Компания" баспасымен сол жылдың қараша айында "Диккорри Диккорри өлім" деген атпен жарық көрді. Ұлыбританияда он шиллинг пен алты пенс (10/6) тұрады.

Рене Халле, Хикори Роудта тұратын француз студенті, ағылшын әдебиетін оқып жатыр.
Валери Хобхаус, Хикори Роудта тұратын және "Сабрина Фэр" сұлулық салонының иесі болып жұмыс істейтін тұрғын.
Элизабет Джонстон, Хикори Роудта тұратын ямайкалық студент, құқық тағылымдарын оқып жатыр.
Чандра Лал, Хикори Роудта тұратын үнді студенті, саяси ғылымды оқып жатыр.
Патриция Лейн, Хикори Роудта тұратын және археология саласы бойынша диплом алған студент.
Женевиев Марико, Хикори Роудта тұратын француз студенті, ағылшын әдебиетін оқып жатыр.
Колин МакНабб, Хикори Роудта тұратын студент, психология мамандығы бойынша аспирантурада оқуда.
Гопал Рам, Хикори Роудта тұратын үнді студенті, саяси ғылымды оқып жатыр.
Жан Томлинсон, Хикори Роудта тұратын және Сент-Катерина ауруханасында физиотерапевт болып жұмыс істейтін тұрғын.
Мария, Хикори Роудтағы итальяндық аспаз.
Джеронимо, Марияның күйеуі және пансионаттың қызметшісі.

Романның атауын түсіндіру

Атауы, Кристинің басқа атаулары сияқты, балалар өлеңінен алынған: Hickory Dickory Dock. Дегенмен, бұл оның аталған өлеңмен байланысты ең нашар байланыстарының бірі болып табылады, ол көбінесе бір ғана жолдың атынан және "құдықта" болудан, яғни сотталудан тұрады. ("‘Hickory, dickory, dock,’ деді Найджел, ‘тышқан сағатқа көтерілді. Полиция ‘Бу!’ деді, кім соңында құдықта тұрады екен?" деп ойлады.)

Әдеби мәні және қабылдануы

Филип Джон Стидтің 1955 жылғы 23 желтоқсандағы «Таймс» әдеби қосымшасындағы шолуы былай басталды: «Пуароның детективтік әдебиеттің сүйікті аңшылық алаңдарына қайта оралуы – маңызды оқиға. Ол студенттер жатақханасындағы көрінеу маңызсыз ұрлықтардың құпиясын шешуге шақырылады, бірақ көп ұзамай полициямен бірлесіп кісі өлтіруді тергеуге қатысады. Миссис Кристи өзінің таныс атмосферасын шеберлікпен қуаныш пен күдіктің араласуы арқылы тез орнатады». Сюжетті қысқаша баяндағаннан кейін ол былай деп қорытындылады: «Жатақханада болып жатқан жамандықтар оқырманның шыдамдылығына да, Пуароның тапқырлығына да біршама қиындық туғызады; автор алдаушылыққа тым көп орын берген. Дегенмен, кейіпкерлердің бейнелері бұрынғыдай жақсы жасалған, және жұмбақтың күрделілігіне қарамастан, көңіл көтеру жеткілікті». Роберт Барнард: «Бұл 50-ші жылдардың ортасындағы туындыда стандарттардың айқын төмендеуі. Оқиға өте формалды жүзеге асырылған: өлеңнің мағынасы сюжетке байланысты емес; сюжет (импортталған сөмкелердеғы есірткі контрабандасы) өте күмәнді; ал кейіпкерлердің түрлерін кеңейтуге жасалған әрекет (африкалықтар, үндістер, Фрейдтің шәкірттері және т.б.) сәтті болмады. Эвелин Уоның күнделігінде «жақсы басталды», бірақ «үштен бір бөлігінен кейін» нашарлап, «мағынасыз әңгімеге» айналды деген жазба бар – бұл оның ең көп жағдайда кеңшілдік танытқан шешімі».

Басқа шығармаларға сілтеме

Студенттер 4-тарауда Геркуль Пуароны анықтауға тырысқанда, біреуі "Мисс МакГинтидің өлімі" (1952) кітабында баяндалған оқиғаны еске түсіреді. Пуаро сол тарауда студенттерге өз істері туралы лекция оқығанда, "Геркулестің еңбегі" (1947) кітабында жарияланған "Немейлік арыстан" туралы әңгімелейді. 5-тарауда Пуаро граф Вера Россаковтың "іріп-тозығымен бірге сақталған экзотикалық сұлулығын" еске алады, мұны ол тек "Керберді ұстау" кітабында, сондай-ақ "Геркулестің еңбегі" кітабынан көрген. 21-тарауда Пуаро Найджел Чэпменге деген күдігін растау үшін Эндикотт деген заңгерге барады. Эндикотт Пуароға: "Сізге қатты қарыздымын. Сіз маған сол жағымсыз Абернети ісін түсіндірдіңіз" дейді. Бұл "Женазадан кейін" (1953) оқиғасына сілтеме болуы мүмкін, бірақ Абернети "Женазадан кейін" кітабындағыдай "Абернети" емес, "Абернети" деп қате жазылған. Бұған қоса, "Женазадан кейін" оқиғасына Поароның тікелей араласуына себепкер болған адвокат Эндикотт емес, Энтвистл есімді заңгер.

Нақты тарихқа, географияға және қазіргі ғылымға сілтемелер

11-тарауда Элизабет Джонстон Америкадағы коммунизмге қарсы "әйелдерді қуғындау" туралы айтады. Бұл термин алғаш рет 1938 жылы метафоралық мағынада қолданылды, бірақ оның Маккартизммен тікелей байланысы 1953 жылы Артур Миллердің "Крусибл" пьесасының тұңғыш қойылымынан басталады. Бұл романның оқиғасы оның жарыққа шығуынан екі жыл бұрын болған дегенді көрсетеді.