Кіріспе

Генрих III Франция королінің сүйіктілері үшін қолданылған термин. "Les Mignons" ("mignon" француз тілінен – "жақын", "сүйкімді" немесе "әдемі") – француз дін соғыстарының шиеленіскен атмосферасында жазушылар мен Париж халқы қолданған термин. Бұл термин 1574 жылы Польшадан Францияға қайтып келгеннен бастап, 1589 жылы қаза тауып, апатты соңына жеткен Генрих III-нің сүйіктілерін атау үшін пайдаланылды. Олардың әлсіздігіне байланысты туған қарымтаулық пікірлер осы трагедияға әсер етті. "Миньондар" – көңіл көтеретін, сәнге құмар жастар еді, соларға халықтың наразылығы гетеродоксалдық сезімдерді таңды. Кейбір тарихшылар бұл қамытсыздық ерте Валуа монархиясының құлауына себеп болды деп санайды.

Миньонның жекпе-жегі

1578 жылғы 26 сәуірде Генридің сүйіктісі, Кайлус графы Жак де Левис, Шарль де Балсакты қорлады, ол де Кайлусты дуэльге шақырып жауап берді. Ертесі күні таңертең Кайл, Маугирон және Ливаро (Партияның өкілдері) Бальсакпен, ал Риберак пен Шомберг (Генрих, Гиз герцогының партиясынан) Париждегі Бастильге жақын ат базарында кездесті. Брантом бұл ұрысты халықтың санасына терең ой түйір ретінде сіңірді. Генрих III бұл жағдайға қатты ашуланып, Францияда дуэльге өлім жазасын қарастырып тыйым салды. Жан Пасерат осы оқиғаға арнап "Клеофонның зарлы әндері" атты элегия жазды. "Франция театры" (1580) атты саяси трактатында дуэль "шошқалар күні" деп аталып, олар "Сен-Поль аумағында бір-бірін өлтіріп, орысша қызмет еткендей болды". Пьер Брантом оны Генрих сарайында итальяндық және Гаскониялық әдет-ғұрыптардың кеңінен таралуымен байланыстырды. Бұл оқиға екі Генри арасындағы жақындықтардың уысуына себеп болды.