Александр Каминский – педагог, куб-скауттар әдістемесінің негіз қоюшысы, Армия үйінің сарбазы. Польша скауттық ұйымының идеологы және төрағасы. Тарихы мен өмір жолы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Александр Каминский, әскери аты-жөні: Александр Кеджиерский. Сондай-ақ Дабровски, И. Дабровски, Фабрикант, Фактор, Юлиуш Горецки, Губерт, Камык, Казьмиерчак, Бамбаджу деген аттармен де белгілі (28 қаңтар 1903 – 15 наурыз 1978) – педагог, жас скауттар әдістемесінің негізін қалаушылардың бірі және Отандық армияның сарбазы. Ол «Сұр саптардың» идеологиялық көшбасшыларының бірі және Польша скауттар қауымдастығының Жоғарғы Кеңесінің төрағасы болды. Янина Каминскаяның күйеуі, поляк археологы, педагог және Польша скауттар қауымдастығының инструкторы, Ева Ржетельска-Фелешконың (тіл білімі профессоры) әкесі.
Aleksander Kamiński, assumed name: Aleksander Kędzierski. Also known under aliases such as Dąbrowski, J. Dąbrowski, Fabrykant, Faktor, Juliusz Górecki, Hubert, Kamyk, Kaźmierczak, Bambaju (28 January 1903 15 March 1978) was an educator, co founder of Cub Scouts methodology, and soldier of the Home Army. He was one of the ideological leaders of the Grey Ranks and chairman of the Presidium of the Supreme Council of the Polish Scouting Association. Janina Kamińska's husband, Polish archaeologist, educator and instructor of the Polish Scouting Association, father of Ewa Rzetelska Feleszko (linguistics professor).
Балалық шағы мен жастық шағы
Камински Варшавада фармацевт Ян Камински мен Петронела Казьмиерчак отбасында дүниеге келген. 1905 жылы отбасы Киевке көшіп келді, онда ол орыс 4-сыныптық жалпы білім беру мектебін бітірді. 1914 жылы Ростовқа, ал 1916 жылы Уманға көшіп келді. 1911 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін туындаған қиын қаржылық жағдай оны 1916 жылдан бастап банк хабаршысы болып жұмыс істеуге мәжбүр етті. 1918 жылдың қаңтарында Умандағы "Тадеуш Костюшко" атты 1-ші ерлер скаут отрядының мүшесі болды. 1919 жылдың жазынан бастап ол патруль жетекшісі, адъютант, отряд капитаны және әскер адъютанты қызметтерін атқарды, ал 1920 жылдың мамыр айынан бастап Уман ұясының капитаны болды (ол ұяда ер және әйел скауттар болды). 1918 жылдан бастап Умандағы поляк орта мектебінің оқушысы болды. 1921 жылдың наурыз айында Польшаға оралғаннан кейін Варшавадағы Казимеж Кульвеч атындағы орта мектепте білімін жалғастырды, онда 1922 жылдың маусым айында жетілу туралы диплом алды. Содан кейін Камински Варшава университетінің философия факультетінде тарихты оқыды және 1928 жылдың қаңтарында магистр дәрежесін алды. Оқу кезінде ол тұрақты түрде жұмыс істеді: 1922 жылдан бастап мұғалімнің көмекшісі, мұғалім, кейіннен Прушковтегі Орталық әл-ауқат кеңесінің пансионатының меңгерушісі болды. 1929 жылдан бастап Варшавадағы Әулие Станислав Костка гимназиясында тарих пәнінің мұғалімі болып жұмыс істеді, ал 1930-1931 жылдары Млочинская көшесіндегі кәсіптік училищенің жастары үшін Әскери қоныстанушылар одағының пансионатының меңгерушісі болды. Камински білім беру кәсіподағын құрды және одан кейін басқару органдарының мүшесі болды.
Kamiński was born in Warsaw to pharmacist Jan Kamiński and Petronela Kaźmierczak. In 1905, the family moved to Kiev, where he graduated from the Russian 4th grade general school. In 1914, he moved to Rostov and in 1916 to Uman. Hard financial conditions after his father died in 1911 forced him to work as a bank messenger since around 1916. In January 1918, he became a member of the 1st Men's Scouting Team "Tadeusz Kościuszko" in Uman. He held ranks of patrol leader, adjutant, team captain and troop adjutant since summer of 1919, and was captain of the Uman Nest since May 1920 (which included male and female scouts). Since 1918 student of the Polish high school in Uman. After returning to Poland in March 1921, he continued his education at the Kazimierz Kulwieć Middle School in Warsaw, where he received his maturity diploma in June 1922. Kamiński then studied history at the Faculty of Philosophy of the University of Warsaw and received his master's degree in January 1928. During his studies, he continued to work on a regular basis: from 1922, he was an assistant to the teacher, a teacher, and later head of the boarding house of the Central Welfare Council in Pruszków. From 1929 he worked as a history teacher at Saint Stanislaw Kostka Gymnasium in Warsaw, and from 1930 to 1931 he was the head of the boarding house of the Union of Military Settlers for the youth of vocational schools at Młocińska Street. Kamiński co founded and then became a member of the governing bodies of the Educational Trade Union.
Соғыс аралығы
Каминский соғыс аралығы кезеңінде Польша скауттары мен гидтері қауымдастығында қызметін жалғастырды. 1922 жылғы 3 қазанда Бас қолбасшы оны 1921 жылғы тамыздан бастап қызмет ететін жетекші етіп тағайындады, ал 1924 жылғы 30 маусымда кіші скаут-бастық дәрежесіне тағайындады. Скаут-бастық дәрежесінің атауларын өзгерткеннен кейін (1927 жылғы желтоқсанда) – скаут-бастығы. 1923 жылдан бастап Каминский "Стефан Чарнецкий" атты бірінші Прушков скаутингтік командасының (Каминскийдің өзі құрған; 1930 жылы Байрақтың командасы атын және нөмірін 14-ші Масов скаутингтік командасы "Стефан Чарнецкий" деп өзгертті; бұл командалардың нөмірлері мен атауларын біріктіруге байланысты) және "Томаш Зан" атты 3-ші Прушков скаутингтік командасының капитаны болды. Ол сонымен қатар труппа жетекшісінің орынбасары да болды. Каминский "Эхо Прушковское" журналында "Скауттық өмір" атты тұрақты рубрикасын жүргізді. 1925–1927 жылдары Прушков отрядының командирі, ал 1928 жылдың күзінен 1929 жылдың желтоқсанына дейін Масов байрағының командирі болды. Сонымен қатар, 1928 жылғы қыркүйектен 1929 жылғы маусымға дейін "Ян Генрик Дабровский" атты 6-шы Варшава скауттар командасының команда капитаны болды. 1931 жылдан бастап скауттардың бас штабындағы азшылықтар бөлімінің басшысы. Ол сондай-ақ еврей скауттары мен кубтар одағының орталық комитетінің төрағасы болды. Кубтар әдістемесін жасаушы (Ядвига Зволаковскаямен бірлесе отырып). "Antek Cwaniak" (1932), "Książka wodza zuchów" (1933) және "Koło rady" (1935) романдарының авторы, сонымен қатар ZHP скауттарының нұсқаушылары үшін әдістемелік оқулықтар. 1937 жылғы қыркүйекке дейін (1933 жылғы сәуірден қыркүйекке дейінгі үзіліспен) скауттардың штаб-пәтеріндегі кубтар факультетінің меңгерушісі болды. 1933 жылғы қыркүйектен бастап Ниеродимдегі (Циешин Силезиясы) кубтар нұсқаушылары мектебінің командирі, ал 1937 жылғы мамырдан соғыстың басталуына дейін Скочов маңындағы Горки-Велькидегі скауттар орталығының басшысы болды (кубтар нұсқаушылары мектебі орталыққа біріктірілді). Польша скауттар қауымдастығының штаб-пәтеріндегі аға скауттарды тәрбиелеу бөлімінің басшысы. 1934 жылғы шілдеде Каминский Бреннада (Бескид Сляски) халықаралық кубтар оқу курсын өткізді, кейін 1938 жылғы шілдеде Ұлыбританияның Гилвелл қаласында кубтар нұсқаушыларының халықаралық конференциясына поляк делегациясын жетекшілік етті. Ол 1929 жылы Ұлыбританияда, 1933 жылы Венгрияда және 1937 жылы Нидерландыда өткен Джамбореге, сондай-ақ 1939 жылғы шілдеде Эдинбургте өткен Халықаралық кубтар конференциясына қатысты (келесі конференция Польшада өткізілуі тиіс еді).
Kamiński continued his activity in the Polish Scouting and Guiding Association during the interwar period. On 3 October 1922, the Commander in Chief appointed him leader with service from August 1921, and on 30 June 1924, he was appointed the rank of a petty scoutmaster. After changing the names of the scouting ranks (in December 1927) – a scoutmaster. From 1923, Kamiński was a team captain of the First Pruszkow Scouting Team "Stefan Czarniecki" (founded by Kamiński himself; in 1930 the Banner's command changed its name and number to 14th Masovian Scouting Team "Stefan Czarniecki";this is related to the unification of the numbering and names of the teams) and the 3rd Pruszków Scouting Team "Tomasz Zan". He also served as Deputy troupe leader. Kamiński kept a permanent column entitled "Scouting life" in the magazine "Echo Pruszkowskie". In the years 1925–1927 commander of the Pruszków Troup, and from autumn 1928 to December 1929 commander of the Masovian Banner. At the same time, from September 1928 to June 1929, team captain of the 6th Warsaw Scouting Team "Jan Henryk Dąbrowski". Since 1931, head of the Minority Teams Department in the Headquarters of the Scouts. He was also the head of the Central Committee of the Union of Jewish Scouting Teams and Cubs. Creator of the cubs methodology (in cooperation with Jadwiga Zwolakowska). Author of novels, which were also methodological manuals for instructors of the ZHP Scouts: "Antek Cwaniak" (1932), "Książka wodza zuchów" (1933) and "Koło rady" (1935). He was head of the Faculty of Cubs at the Headquarters of the Scouts until September 1937 (with a break from April to September 1933). Since September 1933 commander of the School of Cubs Instructors in Nierodzim, Cieszyn Silesia, and since May 1937 until the outbreak of the war head of the Scouting Centre in nearby Górki Wielkie near Skoczów (the School of Cubs Instructors was incorporated into the centre). Head of the Department of Senior Scouts Education in the Headquarters of the Polish Scouting Association. In July 1934 Kamiński conducted an international cubs training course in Brenna (Beskid Śląski), later, in July 1938, headed a Polish delegation to an international conference of cubs instructors in Gilwell, Great Britain. He participated in Jamboree in Great Britain in 1929, Hungary in 1933 and the Netherlands in 1937, and in the International Cubs Conference in July 1939 in Edinburgh (the next such conference was to be held in Poland).
Екінші дүниежүзілік соғыс
Соғыс басталғаннан кейін, 1939 жылдың қыркүйегінде Силезиядан эвакуацияланып, 12 қыркүйекте Варшаваға келген ол скауттық құтқару штабына қосылды. Елорданы басып алғаннан кейін ол Варшава қоршауында жетім қалған балаларға арналған уақытша жетімхананы басқарды. 1939 жылдың қазан айынан бастап конспирациялық жұмыста болған ол "Пасика" деп аталатын Сұр қатардың қатаң штабының мүшесі болды. Сол айдан бастап Каминский Польшаның Жеңісі үшін қызметте де белсенділік танытты. Ол "Ақпараттық бюллетеньнің" бастамашысы, ұйымдастырушысы және кейін бас редакторы болды (1939 жылдың 5 қарашасынан бастап Варшава қалалық округінің SZP ZWZ AK апта сайын шығарады, ал 1941 жылдың көктемінен бастап Отандық армия штабы шығарды – Польшадағы ең маңызды конспиративтік газет, таралымы 47 мыңға дейін жетті). Газетте жұмыс істеген кезінде ол "Казьмиерчак" және 1942 жылдың қарашасынан бастап "Хуберт", сондай-ақ "Фабрикант" және "Камык" аттарын қолданды. Ол "Ақпараттық бюллетеньде" жарияланған кіріспе мақалалардың көпшілігінің авторы болды. "Przegląd Propagandowy" журналының (1943 ж. № 2) "Хуберт" псевдонимімен Каминский "Podstawy ideowe propagandy wojskowej" ("Әскери пропаганданың идеологиялық негіздері") атты мақала жариялады. Сонымен қатар, 1941 жылдың сәуірінде Каминский капитан Зигмунт Хемпельді алмастырып, Варшава қалалық округінің ZWZ – Варшава округінің Отандық армиясының БиП бөлімін "Фактор" псевдонимімен, ал 1942 жылдың қарашасынан бастап "Фабрикант" псевдонимімен басқарды. Басқа да істермен қатар, "Sztuka" ("Өнер") деген аттас жасуша құрылды, ол оккупация кезінде таратылған немесе көрмеге қойылған өнер туындыларын жасады (құмырсқа театры, карикатуралар, әндер). Ол 1942 жылдың көктемінен бастап Отандық армия Варшава округі штабының барлық баспа өнімдерін шығаратын үгіт-насихат комиссиясының (КОПР) жұмысын ұйымдастырды және қадағалады. 1944 жылдың маусымына дейін Варшава Отандық армиясы округінің бас штабының БиП басшысы болды. Сонымен қатар, 1941 жылдан бастап Варшава көтерілісінің басталуына дейін "Хуберт" псевдонимімен Каминский ZWZ AK Бас штабының II бөлімінде қарсы барлау офицері болды. Ол "Wawer" кіші саботаж ұйымын құрды және 1940 жылдың желтоқсанынан бастап "Dąbrowski" псевдонимімен оған басшылық етті. Сол кезде ол "Кішкентай саботаж" атты мақала жазды ("Ақпараттық бюллетень", 1 қыркүйек 1940). Вавердің қызметінің ең танымал нәтижелеріне "Бейбіт Польшаның" "якорь" белгісінің және "V" белгісінің суреттері, сондай-ақ қоғамдық орындардағы неміске қарсы жазулар, листовкалар тарату, кинотеатрларды газбен толтыру және мегафондық акциялар жатты. Каминский мұндай акциялардың алғашқы сериясына жеке қатысты – формадағы немістердің суреттерін көрсететін фотографтардың көрмелерін жою (5 желтоқсан 1940). Каминский – 1943 жылдың шілдесінде алғаш рет жарық көрген, басып алынған Варшаваның ең танымал кітаптарының бірі – "Kamienie na szaniec" ("Рампарттағы тастар") кітабының авторы. Ол кітапты Тадеуш "Зошка" Завадскийдің 1943 жылдың сәуірінде Арсенал операциясынан кейін жазылған Ян Бытнар және Алекси Давидовскийді қоса алғанда, 23-ші Варшава скауттар тобынан келген әріптестерінің естеліктеріне сүйене отырып жазды. Ол "Ұлы ойын" кітабының авторы болды, оның алғашқы басылымы 1942 жылы Отандық армия Бас қолбасшылығының бұйрығымен жойылды, себебі ол жер асты шайқасының әдістерін ашып берді. Екінші басылым Варшава көтерілісінің басталуына байланысты таратылмады, үшінші басылым 1981 жылы Варшавада жарық көрді. Сонымен қатар, "Przodownik. Podręcznik dla kierowników oddziałów Zawiszy" ("Лидер. Zawisza бөлімдерінің басшыларына арналған нұсқаулық") (1-2 бөлім, 1942 жылдың желтоқсаны, II басылым, 1943 жыл, III басылым, 1944 жыл). 1944 жылдың сәуірінде Каминский Ұлттық қарулы күштердің (NSZ) қарсы барлау қызметімен солшыл, коммунист және/немесе еврей тегінен болуы күдікті адамдардың тізіміне енгізілді. NSZ құжатында Александр Каминский "Еврейлерді жақсы көретін, әрқашан солшыл коммунистерге бейім" деп сипатталды. 1956 жылға дейін қауіпсіздік басқармасының бақылауында болды. Каминский 1956 жылы, 1956 жылдың қазан айындағы оқиғалар елде демократиялық өзгерістерге жаңару мен үміт сыйлаған кезде, скаутингке оралды. Каминский скаутинг саласындағы жағдайды және ZHP-ні қайта іске қосу мүмкіндігін талқылады. 1956 жылдың 26 қарашасында ол ZHP-ні қайта іске қосуды аяқтаған Краков қауымдастығын білдіретін нұсқаушылар тобымен кездесті. Олар Польша Халық Республикасының Скауттық Ұйымы (ОГПЛ) ішіндегі скауттық қызметті қайта жандандыру туралы оның ұсынысын қолдаудан бас тартты, ZHP-ні қайта іске қосудың жалғыз дұрыс шешім екенін дәлелдеді (және оны 1956 жылдың 4 желтоқсанында іске қосты). Сол кезде, желтоқсан айының басында ол соғысқа дейінгі ZHP-ден 25 нұсқаушымен кездесті. Каминский олармен бірге ОГПЛ белсенділерінің Łódź қаласындағы жиналысына барды, ол "Польшаның барлық скауттық белсенділерінің жиналысына" (Ұлттық скауттық белсенділердің съезіне) айналды. Ол Жоғары скауттық кеңесінің мүшесі болды және кейін төраға болып сайланды. Алайда, Каминский кеңестің төрағасы қызметін бір жарым жылдан кем уақытқа иеленді. Ол ZHP-ні идеологиялық тұрғыдан Польша Біріккен жұмысшы партиясына бағынуға тырысқан күштердің қысымымен отставкаға кетті. 1958 жылы Каминский Łódź университетіндегі жұмысына оралды, онда ол Әлеуметтік педагогика кафедрасын басқарды. 1958 жылы ол Ұлттық Бірлік майданының Ұлттық комитетінің мүшесі болды. 1959 жылы ол "Польша жастар бірлестіктерінің тарихы" жұмысы негізінде ғылым кандидаты дәрежесін алды, ал 1969 жылдың наурызында доцент атағын алды. Каминский Польша мұғалімдер қауымдастығында және Польша психикалық денсаулық сақтау қауымдастығында белсенді болды. Ол Польша Ғылым академиясының педагогикалық және психологиялық ғылымдар комитетінің мүшесі болды. 1970 жылдардың басында биліктің бұйрығымен Каминский жұмыс күнін қысқартудың салдары туралы есеп дайындады. 1972 жылы зейнетке шыққаннан кейін ол Варшаваға оралды, онда 1978 жылдың 15 наурызында қайтыс болды және Варшавадағы Поважски әскери бейіттерінде, "Zoska" Отандық армиясы скаут батальонының бөліміне (A20 1 13) жерленді. Соңында Каминский "Рампарттағы тастар" романының кейіпкерлері болған Руди, Алек және Зоськаның қасына жатты. 1991 жылдың 5 мамырында Яд Вашем институты Александр Каминскийге оккупация кезінде еврей скаут ұйымының және еврей қарсыласының мүшелеріне көмектескені үшін "Халықтар арасындағы Адал" атағын берді. 2008 жылдың 22 ақпанында, Бауырластық ойлар күнінде, 5 скаут ұйымының мәртебелі демеушілігімен өткізілген салтанаттар кезінде Польша Республикасының президенті Лех Качиньский Александр Каминскийге Польшаны қайта қалпына келтіру орденінің командирінің кресін берді.
After the outbreak of the war, evacuated in September 1939 from Silesia, he arrived in Warsaw around 12 September and joined the Scouting Rescue Headquarters. After the surrender of the capital he managed a temporary orphanage for children orphaned during the siege of Warsaw. In conspiracy since October 1939, he was a member of the strict Headquarters ("Pasieka") of the Grey Ranks. Since that month Kamiński was also active in the Service for Poland's Victory. He became the initiator, organizer and then editor in chief of the "Information Bulletin" (issued weekly since 5 November 1939 by the Warsaw City District SZP ZWZ AK, and since spring of 1941 by the Home Army Headquarters, the most important conspiratorial newspaper in occupied Poland – circulation up to 47 thousand). During his work in the paper he used his alias "Kaźmierczak", and since November 1942 "Hubert", as well as "Fabrykant" and "Kamyk". He was also the author of most of the introductory articles in the "Information Bulletin". In "Przeglad Propagandowy" (1943 No. 2), under the alias "Hubert", Kamiński published an article "Podstawy ideowe propagandy wojskowej" (The Ideological Basics of Military Propaganda). At the same time, in April 1941 Kamiński succeeded Captain Zygmunt Hempel in leading the BiP Division of the Warsaw City District of ZWZ – Warsaw District of the Home Army under the alias "Faktor", and from November 1942 – "Fabrykant". Among other things, a cell called "Sztuka" (Art) was created, which initiated works of art, which were distributed or exhibited during the occupation (puppet theatre, caricatures, songs). He organized and then supervised the work of the Propaganda Commission (KOPR), which since spring of 1942 had been producing the entire publishing output of the Home Army Warsaw District Headquarters. He remained the head of BiP of the Warsaw Home Army District Headquarters until June 1944. At the same time, from 1941 until the outbreak of the Warsaw uprising, under the alias "Hubert", Kamiński was a counterintelligence officer in the unit II of the Main Headquarters of ZWZ AK. Creator of the concept, founder and since December 1940 commander in chief of the Small Sabotage Organization "Wawer" under the pseudonym "Dąbrowski". At that time, he wrote an article titled "Little Sabotage" (Information Bulletin, 1 September 1940). The best known and most visible effects of Wawer's activity include drawings of the "anchor" of the Fighting Poland and "V" signs, as well as anti German inscriptions in public places, distribution of leaflets, gassing of cinemas and megaphone actions. Kamiński personally participated in the first series of such actions – destruction of exhibitions of photographers showing photographs of uniformed Germans (5 December 1940). Kamiński is the author of one of the most famous books of occupied Warsaw, "Kamienie na szaniec" (Stones for the Rampart), which was first published in July 1943. He wrote the book on the basis of Tadeusz "Zośka" Zawadzki's account of his colleagues from the 23rd Warsaw Scouting Team, including Jan Bytnar and Aleksy Dawidowski, written after the Operation Arsenal in April 1943. He was the author of The Great Game, the first edition of which was destroyed in 1942 by order of the Home Army Main Command as it was revealing the methods of underground combat. The second edition was not distributed due to the outbreak of the Warsaw Uprising, the third edition was released in Warsaw in 1981. He also wrote "Przodownik. Podręcznik dla kierowników oddziałów Zawiszy" ("The Leader. Manual for Branch Managers of Zawisza") (part 1–2, December 1942, edition II 1943, edition III 1944). In April 1944, Kamiński was placed by the counterintelligence of the National Armed Forces (NSZ) on one of the so called proscription lists, which included the names of people suspected of being leftist, Communist and/or Jewish in origin. In the NSZ document Aleksander Kamiński was described as "a Jew lover who always inclined towards the extreme left communist". Until 1956, under surveillance of the Security Office. Kamiński returned to scouting in 1956, when the events of October 1956 brought renewal and hope for democratic change in the country. Kaminski participated in discussions on the situation in the scouting sector and the possibility of reactivating ZHP. On 26 November 1956, he met with a group of instructors representing the Kraków community, who were in the process of finalizing the reactivation of ZHP. They refused to support him in the implementation of his concept of reactivating scouting activities within the OHPL (Scouting Organization of the People's Republic of Poland), presenting their position (and evidence) that the only correct solution was to reactivate the ZHP (which they did on 4 December 1956). At that time, at the beginning of December, he held meetings with 25 instructors from the pre war ZHP. Kamiński went with them to the meeting of OHPL activists in Łódź, which was transformed into the "All Poland Meeting of Scouting Activists" (National Congress of Scouting Activists). He became a member of the Supreme Scouting Council and was later elected Chairman. However, Kamiński held the position of the Chairman of the council for less than a year and a half. He resigned under pressure from the forces that sought to subjugate ZHP ideologically to the Polish United Workers' Party. In 1958, Kamiński returned to work at the University of Łódź, where he headed the Department of Social Pedagogy. In 1958, he was a member of the National Committee of the Front of National Unity. In 1959 he obtained his postdoctoral degree on the basis of his work "Prehistory of Polish Youth Associations", and in March 1969 he was awarded the title of Associate Professor. Kamiński was active in the Polish Teachers Association and in the Polish Mental Hygiene Association. He was a member of the Committee of Pedagogical and Psychological Sciences of the Polish Academy of Sciences. At the beginning of the 1970s, on the order of the authorities, Kamiński prepared a report on the consequences of possible introduction of work free Saturdays. After retiring in 1972, he returned to Warsaw, where he died on 15 March 1978 and was buried at the Powązki Military Cemetery, Warsaw, in the quarters of the Home Army Scouting Battalion "Zoska" (A20 1 13). In the end Kamiński rested next to Rudy, Alek and Zośka, who were so close to him as the heroes of "Stones for the Rampart". On 5 May 1991, the Yad Vashem Institute posthumously awarded Aleksander Kamiński the title of "Righteous Among the Nations" for his help given during the occupation to members of the Jewish scouts' organization and the Jewish resistance movement. On 22 February 2008, on the Fraternal Thought Day, during the celebrations connected with the honorary patronage of 5 scouting organizations, the President of the Republic of Poland Lech Kaczyński posthumously awarded Aleksander Kamiński the Commander's Cross of the Order of Polonia Restituta.