Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Burmah Oil Company Ltd v Lord Advocate [1965] AC 75, Шотландияда қозғалған және ақыр соңында Лордтар палатасында шешілген сот ісі болды. Бұл іс британдық конституциялық құқықта маңызды шешім болып табылады және сол кездегі әдеттегідей заңдық салдарларға ие болды.
Burmah Oil Company Ltd v Lord Advocate [1965] AC 75, was a court case, raised in Scotland, and decided ultimately in the House of Lords. The case is an important decision in British constitutional law and had unusual legal repercussions at the time.
Фактілер
Бұл іс 1942 жылы Жапонияның Мьянмаға басып кіруі кезінде британдық күштердің Мьянмадағы "Бурма мұнай компаниясына" тиесілі мұнай кен орындарын жоюына қатысты. Жою бұйрығы сол кездегі жапон әскерінің қолына түспеу үшін берілді. Burmah Oil лорд-адвокат өкілдік еткен Ұлыбритания үкіметін сотқа берді. Сессия сотының сыртқы палатасында лорд Килбрандтон "Бурма Ойл" компаниясының жағында шешім шығарды. Король апелляцияға шағымданды, ал Сессиондық соттың Ішкі палатасының бірінші бөлімі төмендегі шешімді бірауыздан өзгертті. Содан кейін "Бурма Ойл" Лордтар палатасына шағымданды.
This case concerned the destruction of oil fields in Burma belonging to the Burmah Oil Company by British forces during the Japanese invasion of Burma in 1942. The destruction was ordered in order to prevent the installations from falling into the hands of the advancing Imperial Japanese Army. Burmah Oil brought an action against the UK government, represented by the Lord Advocate. In the Outer House of the Court of Session, Lord Kilbrandon found in favour of Burmah Oil. The Crown appealed, and the First Division of the Inner House of the Court of Session unanimously reversed the decision below. Burmah Oil then appealed to the House of Lords.
Үкім
Лордтар палатасы 32 көпшілік дауыспен зиян заңды болғанымен, ол мүлікті реквизициялаумен бірдей деп тапты. Кез келген реквизиция іс-әрекеті жеке меншік иесінің есебінен, халықтың игілігі үшін жасалды, сондықтан меншік иесіне мемлекеттік қаражаттан өтемақы төлеу керек. Виконт Рэдклифф пен лорд Ходсон бұған келіспеді.
The House of Lords held by a 3–2 majority that although the damage was lawful, it was the equivalent of requisitioning the property. Any act of requisition was done for the good of the public, at the expense of the individual proprietor, and for that reason, the proprietor should be compensated from public funds. Viscount Radcliffe and Lord Hodson dissented.
Маңыздылығы
Ақырында, нәтиже Парламентінің ретроактивті актісі, 1965 жылғы Соғыс зақымдану туралы заңның қабылдануымен бұзылды, ол Корольді соғыс кезінде немесе оның басталуы туралы ойлағанда Корольдің заңды түрде жасаған әрекеттерінен келтірілген мүлікке келтірілген зиян немесе оның жойылуы бойынша жауапкершіліктен босатты.
In the end, the result was frustrated by the passing of a retroactive Act of Parliament, the War Damage Act 1965, which retroactively exempts the Crown from liability in respect of damage to, or destruction of, property caused by acts lawfully done by the Crown during, or in contemplation of the outbreak of, a war in which it is engaged.