Кіріспе

Британ армиясының генералы сэр Джордж Томкинс Чесни (30 сәуір 1830 – 31 наурыз 1895) – британ армиясының генералы, саясаткер және ойдан шығарылған әдебиеттердің авторы. Ол 1871 жылғы "Доркинг шайқасы" повесінің авторы ретінде танымал, бұл повесть басып алу әдебиеті жанрының бастаушы туындысы болып саналады.

Ерте өмір және білім

Джордж Томкинс Чесни 1830 жылдың 30 сәуірінде Девон графтығының Тивертон қаласында дүниеге келді. Ол София Аугуста (Кэти) Чесни мен Чарльз Корнуоллис Чеснидің алты баласының бірі еді. Оның ағасы, полковник Чарльз Корнуоллис Чесни, әскер қызметіндегісі және әскери жазушы ретінде көзге түсті; ал оның қарындасы Матильда Мариан Пуллан, тігін өнері туралы жазушы ретінде белгілі болды. Ол Тивертон қаласындағы Блунделл мектебінде және 1847-48 жылдары Аддискомб әскери семинариясында білім алды.

Әскери мансап

Чесни 1848 жылы Бенгалия инженерлеріне екінші лейтенант ретінде қосылды. Ол бірнеше жыл бойы мемлекеттік жұмыстар департаментінде қызмет етті және 1857 жылғы Үндістан көтерілісі басталғанда Амбала колоннасына қосылып, Бадли ки Серай шайқасында далалық инженер, Дельхи қоршауында инженерлер бригадасының майоры болды және шабуыл кезінде ауыр жарақат алды (оған медаль, медаль таспасы және патенттік жоғарылау берілді). 1860 жылы ол мемлекеттік жұмыстар есебімен байланысты жаңа департаменттің басшысы болып тағайындалды. Оның «Үнді саясаты» (1868) еңбегі, Үндістан үкіметінің әртүрлі департаменттерінің басқаруын қарастырады, кең назар аударды және қазірге дейін оқулық ретінде қолданылып келеді. Куперс-Хилл, Эглфилд-Грин, Эгам қаласындағы Корольдік Үндістан азаматтық инженерлік колледжінің негізін қалаушы және оның алғашқы президенті (1871–1880) болды. 1869 жылы подполковник, 1877 жылы полковник, 1886 жылы генерал-майор, 1887 жылы генерал-лейтенант, 1890 жылы Корольдік инженерлердің полковник-командирі, 1892 жылы генерал атағын алды. 1881 жылдан бастап ол Үндістан үкіметінде қызмет етті және оған Үндістан Жұлдызы орденінің (CSI) және Үнді империясы орденінің (CIE) серігі атағы берілді. 1886 жылдан 1892 жылға дейін генерал-губернаторлар кеңесінің әскери мүшесі ретінде көптеген қажетті әскери реформаларды жүзеге асырды. Ол сондай-ақ үндістандыруды, яғни үндістерді Үнді армиясының жоғары (британдық) офицерлік құрамына қабылдауды қолдады. Алайда, ол негізінен Үнді армиясының бас қолбасшысы генерал сэр Фредерик (кейін лорд) Робертстің келіспеушілігіне байланысты сәтсіз аяқталды, ол офицерлік лауазымдардың «әкімшілік (яғни британдық) нәсілі үшін тиісінше сақталғанын» мәлімдеді.

Әдеби мансап

Чесни мерзімді басылымдарға жиі үлес қосты. 1871 жылы ол бастапқыда анонимді түрде, өте ықпалды қысқа әңгіме (немесе новелла) – "Блэквуд журналындағы Доркинг шайқасы" дегенді жариялады. Бұл Францияны жеңгеннен кейін немістердің Англияға басып кіруі туралы көрнекті суреттеме болды: кейіннен ол көптеген басылымдарда және аудармаларда қайта басылды және шабуыл туралы әдебиет жанрының бастауында тұрған туынды саналады. Ол сонымен қатар "Нағыз реформатор" (1873), "Қиын жағдай" (1875), "Жеке хатшы" (1881) және "Лестерлер" (1893) сияқты бірнеше роман жариялады, бірақ ешқайсысы "Доркинг шайқасы" сияқты кең танылмады.

Саясат

1892 жылы Үндістанды қалдырғаннан кейін Чесни Оксфорд округінен консервативтік партиядан Ұлыбритания Парламентіне депутат болып сайланды. Өмірінің соңына дейін ол Парламенттің әскери қызметкерлер комитетінің төрағасы қызметін атқарды.

Құрметтер

Чесни 1887 жылғы мерейтойда Бат орденінің серігі (C. Б.) етіп тағайындалды және 1890 жылғы 1 қаңтардағы Жаңа жылдық құрмет көрсетулер тізімінде Бат орденінің командирі (K. C. Б.) атанды.

Өлім және жерлеу

Чесни 1895 жылдың 31 наурызында Лондон қаласындағы Инвернес террасасы, 27 мекенжайында стенокардиядан кенеттен қайтыс болды және 5 сәуірде Суррейдегі Энглфилд Гринде жерленді.

Отбасы

Чесни 1855 жылы Бенгалияның Пурнеа қаласындағы Джордж Палмердің қызы Энни Луизаға үйленді. Ол одан соң дүниеден өткені сияқты, төрт ұлы мен үш қызы да одан кейін өмір сүрді.