Кіріспе

Франц Ксавье Вернц СЖ (4 желтоқсан 1842 – 19 тамыз 1914) – Иса қоғамының (иезуиттер орденінің) жиырма бесінші бас генералы. Ол Вюртембергтегі Ротвейль қаласында (кейін Германияның құрамына кірген) дүниеге келген.

Өмір

Вернц сегіз баланың ең үлкені еді. 1857 жылдың 5 желтоқсанында Иса қоғамына кірді. Жаңа өмірін Сигмарингенге жақын орналасқан Горхаймда бастады және 1859 жылдың 8 желтоқсанында алғашқы уәде берді. 1864 жылдан 1868 жылға дейін және 1872 жылдан 1873 жылға дейін Австрияның Фельдкирх қаласындағы «Стелла Матутина» мекемесінде педагог және мұғалім болып жұмыс істеді. Мария Лах және Ахен аббаттарында теология мен философияны оқыды. Канцлер Бисмарктың «Културкампф» саясаты иезуиттерді Германиядан қуғанда, қуылған шәкірттер қысқа ғана уақыт «Стелла Матутинада» болғаннан кейін, Англиядағы Ланкаширдегі Дитон Холл иезуиттік колледжінде пана тапты, ал 1881 жылы Уэльстегі Сент-Бьюноға көшіп барды. Бір жыл жеке оқығаннан кейін Дитон Холлда, содан кейін Сент-Бьюнода канондық құқық профессоры болды. 1882 жылдан 1906 жылға дейін Григориан университетінде канондық құқықтан сабақ берді, ал соңғы екі жылы ректорлық қызметін атқарды. Луис Мартин қайтыс болғаннан кейін, бас викарий 1906 жылдың 31 тамызында жиналыс шақырды, бірақ ол бір күнге кейінге шегеріліп, 1 қыркүйекте басталды және 18 қазанға дейін жалғасты. 8 қыркүйекте өткен үшінші дауыс беруде 64 жастағы Вернц генерал сайланды. Генералдық қызметінің кезеңінде рухани өмірді күшпен дамытты, әлемнің түкпір-түкпірінде миссиялар ашты және провинциялар құрды. Солтүстік Американың барлық континенті оның ерекше қызығушылығына ие болды және ол осы алып аумақтың бойында провинциялар, үйлер мен колледждер құруға келісім берді. Әке Мартин танымал «Monumenta Historica» жобасын бастады, ал Вернц оған қолдау көрсетуін жалғастырды және иезуит жазушыларын осы маңызды жұмысты қолға алуға ынталандырды, олар оны құлшыныспен атқарды. Ол иезуиттердің «Voces e Maria ad Lacum» журналының құрылуына септігін тигізді, ол Германияда «Stimmen der Zeit» деп, ал Польшада «Przeglad Powszechny» деп аталды. 1913 жылдың 25 желтоқсанында қоғамға жазған соңғы хаттарының бірі келесі жылы қоғамның қайта жаңғыруының жүз жылдығын тойлау туралы болды. Вернц 1906 жылдың 8 қыркүйегінен 1914 жылдың 19 тамызында қайтыс болғанға дейін жеті жыл мен он бір ай бойы генерал қызметін атқарды. Оның өлімі Папа Пий X-тен бірнеше сағат бұрын және Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін үш апта өткен соң орын алды. Оның орнын басатын адам халықаралық қоғамды әлемдік деңгейде шатқайнаған әлемде басқаруға кірісуі қиын болды. Оның қабірін римдік Кампо Верано зиратындағы иезуит мавзолейінде табуға болады.