Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Үндістандық далит антропологы Чуни Котал 1985 жылы Лодха Шабар тайпасының алғашқы әйел түлегі болды. 16 тамыз күні 1992 жылы, жылдар бойы шенеуніктердің мазалауынан кейін өзіне-өзі қол жұмсауы Лодха Шабар қауымын үлкен бірлікке келтірді. Ақырында оның тарихын белгілі жазушы-белсенді Махасвета Деви 1994 жылы бенгал тілінде жарық көрген "Быядханда" кітабында (2002 жылы "Аңшының кітабы" деген атпен жарияланды) баяндады. Субхабрата Басудың 2021 жылы жазылған "Хар На Мана Хар" романы оның трагикалық өміріне негізделген.
Indian Dalit anthropologist
Chuni Kotal was a Dalit Adivasi of Lodha Shabar tribe, a Scheduled Tribes of India, who in 1985 became the first woman graduate among the Lodha Shabars. Her death through suicide on 16 August 1992, after years of harassment by officials, united the Lodha Shabar community in a big way. Eventually her story was highlighted by noted writer activist Mahasweta Devi in her book in Bengali, Byadhkhanda in (1994), ( The Book of the Hunter (2002))
Har Na Mana Har (2021) is a Bengali novel has been written by Subhabrata Basu based on her tragic life
Өмірбаян
1965 жылы Батыс Бенгалияның Пашим-Мединипур ауданындағы Гохалдихи ауылында, 3 ағасы мен 3 қарындасы бар кедей Лодха отбасында дүниеге келген Чхуни Котал, кедейлікте өткен балалық шағынан аман қалды және "алғашқы" тайпадан шыққан бірінші әйел болып орта мектепті бітірді. 1983 жылы ол Джхарграм ITDP кеңсесінде Лодха әлеуметтік қызметкері болып жұмысқа орналасып, жергілікті ауылдарды зерттеді. Кейін 1985 жылы Видьясагар университетінің антропология факультетін бітірді. Бітіргеннен кейін екі жыл өткен соң, ол Мединипурдағы "Рани Широмони SC and ST Girls' Hostel" жатақханасының меңгерушісі болып тағайындалды, мұнда да ол өзінің тайпасына байланысты әлеуметтік ұятқа тап болды. 1991 жылы оқудан екі жылды жоғалтқаннан кейін шағымданып, мемлекеттік білім министрі жоғары деңгейдегі тергеу комиссиясын құрды, бірақ ол бұрынғы қылмыстық тайпаға жатқандығы белгілі болған соң еш нәтиже бермеді. Оның өлімі Батыс Бенгалия мен Шығыс Үндістандағы бұқаралық ақпарат құралдарында үлкен саяси, адам құқықтары және әлеуметтік дау-дамайлардың ошағына айналды, мұнда дискурс дәстүрлі түрде брамин-баниялардың басымдығында болды. Алайда, оның өлімі Үнді-американдық әлеуметтік ғылымдарының профессорларының назарына тиген жоқ, керісінше, Үнді касталық жүйесін зерттеген батыстық әлеуметтік ғалымдар, мысалы, Колумбия университетінің профессоры Николас Б. Диркс және Амстердам университетінің профессоры Ян Бреман сияқтылардың қызығушылығын тудырды. Оның өліміне орай, Колкатадағы Бангла Далит Сахития Санстха түрлі семинарлар мен көшелерде, университет оқытушыларына қарсы наразылық акцияларын өткізіп, жаппай қозғалыс ұйымдастырды. 1993 жылдан бері ол жыл сайын Калькуттада "Чуни Котал" атындағы естелік лекцияны өткізеді. Кейін Үндістан Үкіметінің Білім министрлігі оның өмірбаянына арнап мотивациялық бейнефильм жасады.
Born in 1965, in village Gohaldihi, in Paschim Medinipur district, West Bengal, into a poor Lodha family with 3 brothers and 3 sisters, Chuni Kotal survived a childhood of impoverishment to become the first woman from a 'primitive' tribe to complete High School. Thereafter, she got her first job as a Lodha Social worker in 1983 at Jhargram ITDP office, surveying local villages. Eventually she graduated in anthropology from Vidyasagar University, in 1985. Two years after graduating, she was appointed as a Hostel superintendent at 'Rani Shiromoni SC and ST Girls' Hostel' at Medinipur, here again she had to face the social stigma attached with her tribe. In 1991, after losing two years at the course, she complained, and a high level enquiry commission was set up by the state Education minister to no avail, once the fact that she belonged to a former criminal tribe came to light. Her death became the focal point of immense political, human rights and social controversy in the media in West Bengal, and eastern India, where the discourse is traditionally Brahmin Baniya dominated. However, her death did not receive the attention of Indian American social science professors as it did among Western social scientists who were studying the Indian caste system, like Professor Nicholas B. Dirks at Columbia University and Professor Jan Breman at the University of Amsterdam. Upon her death, Bangla Dalit Sahitya Sanstha, Kolkata, organized a mass movement through different seminars and street corners, street play protesting against university teachers, on the street of Kolkata. Since 1993, it organizes the Annual Chuni Kotal Memorial Lecture in Kolkata every year. Later a motivational video film has been produced on her life story by Department of Education, Govt. of India