Кіріспе

Киелі кітап термині

Киелі Рухтың жемісі (кейде Киелі Рухтың жемістері деп те аталады) осы тарауда тікелей алдында келген дене мүшелерінің істерімен қарама-қарсы қойылады. Католик шіркеуі Галатиялықтарға арналған хаттағы латын Вульгата нұсқасына сүйене отырып, жемістің он екі қасиетін мойындайды: қайырымдылық (caritas), қуаныш (gaudium), бейбітшілік (pax), шыдамдылық (patientia), мейірімділік (benignitas), жақсылық (bonitas), ұзақсабырлық (longanimitas), жұмсақтық (mansuetudo), иман (fides), қарапайымдық (modestia), өздігінен ұстау (continentia) және тазалық (castitas). Бұл дәстүрді Томас Аквинский «Теологияның жиынтығы» атты еңбегінде қорғаған, сондай-ақ Балтимор катехизисі, Пенни катехизисі және Католик шіркеуінің катехизисі сияқты көптеген католик катехизистерінде нығайтылған.

Ертедегі түсініктемелері

Аквина қасиеттердің қатарына қайырымдылық, кішіпейілділік, сенім, тазалық және мейірімділік сияқты ізгіліктер кіретінін атап өтті. Августин ізгілікті "табиғатымызға үйлесетін жақсы мінез" деп түсіндірді. Киелі Рухтың жемісі деп жиі айтылғанымен, грек тіліндегі "жеміс" (καρπὸς, karpos) деген сөз жекеше түрде қолданылады. Аквина түсіндірді: "Осы себепті, жеміс сол жерде жекеше айтылады, себебі ол жалпы түрде біртұтас, бірақ көптеген түрлерге бөлінеді, олар көптеген жемістер ретінде аталады". Агапе – бұл филосқа қарағанда таңдау арқылы туындайтын махаббат, филос кездейсоқ туындайды; ол сезімге емес, ерікке қатысты. Ол христиан дінінде Құдайдың әлемге деген шартсыз махаббатын көрсетеді. Пауыл 1 Коринфтіктерге 13:4–8 тарауларында махаббатты былай сипаттайды:

Стронгтың грек сөздігіне сәйкес, ἀγάπη (агапе) сөзі махаббат, әуес немесе қайырымдылықты білдіреді. Бұл сөз NASB грек конкордансында 106 аятта 117 рет кездеседі.

Құдайға қуаныш (қыр., грек. chara, лат. gaudium)

Бұл жерде айтылған қуаныш, қарапайым бақыттан гөрі тереңдеп, Құдайға негізделген және Одан келетін қуаныш ретінде сипатталады. Осы құдайлық сипаттамасы оны уақытша және тек сезімдік бақыттан гөрі тыныш және тұрақты етеді. Strong's Greek Lexicon бойынша, осы аяттағы грек сөзі χαρά (хара) болып табылады, ол ‘қуаныш’, ‘қарқын’ немесе ‘қуаныш көзі’ деген мағынаны білдіреді. Бұл сөз NASB грек конкордансында 57 аятта 59 рет кездеседі. "Қуаныш, ләззат" (креслоға ұқсас, "қуандыру") Матай және Лұқада жиі, әсіресе Жақыпта кездеседі, Маркта бір рет (Мар 4:16, RV, "joy," AV, "gladness"); ол 1 Коринттіктерде кездеспейді (бірақ етістік үш рет қолданылады), бірақ 2 Коринттіктерде жиі қолданылады, онда есім бес рет (2Кор 7:4, RV, төмендегі ескертуді қараңыз), ал етістік сегіз рет қолданылады, бұл елшінің 1-хаттың жағдайларымен салыстырғанда жеңілдеуін көрсетеді; Кол 1:11-де, AV, "қуаныштылық," RV, "қуаныш." Сөз кейде, метонимия бойынша, "қуаныш" тудыратын жағдай немесе себеп үшін қолданылады (Лұқа 2:10, "Сізге үлкен қуаныш туралы хабарлаймын"); 2Кор 1:15-те, кейбір қолжазбаларда, charis, "игілік" үшін; Филиптіктер 4:1-де, оқырмандар елшінің "қуанышы" деп аталады; 1Тес 2:19, 20; Еврейлер 12:2, Мәсіхтің "қуанышының" нысаны; Жақ 1:2, ол сынақтарға түсумен байланысты; мүмкін, сондай-ақ Мат 25:21, 23-те, кейбіреулер оны Иеміздің билігімен ынтымақтастықтың жағдайларын нақты білдіреді деп санайды. Ескерту: Еврейлерге 12:11-де "қуанышты" сөзі meta, "біліммен" сөзінен кейін келеді, содан кейін chara, "қуаныш" сөзі келеді. Сол сияқты, Еврейлерге 10:34-те "қуанышпен"; 2Кор 7:4-те есім huperperisseuo, "артық толу" етістігінің орта буынымен қолданылады және "(мен қуанышпен толып жатырмын)" деп аударылады, RV (AV, "Мен өте қуаныштымын").