Австрияның әкімшілік бөлінісі

Кіріспе

Аустрияның әкімшілік бөлінісі

Аудан (Bezirk) – Австрия үкіметі атқарушы билігінің екінші деңгейлі бөлінісі болып табылады. Аудандық кеңселер тұрғындар мен мемлекеттік органдар арасындағы байланыс орталығы болып табылады, әсіресе муниципалитет құзыретінен асып түсетін мемлекеттік актілерде: мысалы, неке куәліктері, жүргізуші куәліктері, паспорттар, жиналыстарға рұқсаттар, аң аулауға рұқсаттар немесе денсаулық сақтау органдарымен мәмілелер аудандық әкімшілік органымен (Bezirksverwaltungsbehörde) өзара іс-қимыл жасауды қамтиды. Австрияның конституциялық құқығы аудандық әкімшілік органының екі түрін ажыратады:
аудандық комиссиялар (Bezirkshauptmannschaften) – жеке бюро ретінде жұмыс істейтін аудандық әкімшілік органдар;
жарғылық қалалар (Städte mit eigenem Statut немесе Statutarstädte) – муниципалдық міндеттеріне қоса аудандық әкімшілік функциялары берілген қалалар, яғни аудандық әкімшілік органы тек қана қала болып табылатын құрылымның қосалқы рөлінде орындалады (кестеде жұлдызшамен белгіленеді (*). 2017 жылғы мәліметтер бойынша 94 аудан бар, оның 79-ы аудандық комиссиялар басқаратын аудандар, ал 15-і – жарғылық қалалар. Көптеген аудандар географиялық тұрғыдан елдің 114 сот аумағының бірімен сәйкес келеді. Жарғылық қалалар мемлекеттік басылымдар мен құқықтық әдебиеттен тыс жерлерде әдетте «аудан» деп аталмайды. Ықшамдылық үшін мемлекеттік органдар кейде аудандық комиссиялар басқаратын аудандарды «ауылдық аудандар» (Landbezirke) деп атайды, бірақ бұл термин ешқандай заңда кездеспейді және көптеген «ауылдық аудандар» аса ауылдық емес.

Заңда белгіленген қалалар

Заңдық қала – муниципалды және аудандық әкімшілік жауапкершілікке ие қала. Қалалық әкімдіктің қызметкерлері аудан қызметкерлері ретінде жұмыс істейді; әкім сонымен қатар аудандық комиссия төрағасының өкілеттіктерін және міндеттерін атқарады. Қалалық басқару бір уақытта өңірлік үкімет және ұлттық үкіметтің бір бөлігі ретінде жұмыс істейді. 15 заңдық қаланың көпшілігі ондаған мың тұрғыны бар ірі өңірлік халық орталықтары болып табылады. Ең кішкентай заңдық қала шамалы ауылдан аспайды, бірақ ол мәртебесін тарихи жағдайға қарызды: Руст, Бургенланд, 2021 жылғы дерек бойынша 2000 тұрғыны бар, 1681 жылы Венгрия Корольдігі оны патшалық бос қаласы деп жариялағаннан бері ерекше автономияға ие; оның артықшылығы 1921 жылы Венгрия осы аймақты (кейін Бургенланд деп аталды) Австрияға өткізген кезде аудандық жүйеге енгізілді. Конституцияда кем дегенде 20 000 тұрғыны бар қауым, егер провинция бұл өңірлік мүдделерге зиян келтіретінін немесе ұлттық үкімет қарсылық білдірмесе, тиісті провинциядан заңдық қала мәртебесін талап ете алады. Бұл құқықты соңғы рет қолданған қауым – 1964 жылдан бері заңдық қала болып табылатын Вельс қаласы. 2021 жылға қарай тағы он бес қауым талаптарға сай келеді, бірақ қызығушылық танытпады. 1,9 миллионнан астам тұрғыны бар Вена заңдық қаласы 23 муниципалды округке (Gemeindebezirke) бөлінген. Атауларының ұқсастығына және атқаратын рөліне қарамастан, муниципалды округтердің құқықтық негізі аудандардан өзгеше. Грац және Клагенфурт заңдық қалаларында да "муниципалды аудандар" деп аталатын бөлімшелер бар, бірақ олар қала әкімшілігінің қарапайым аудандары болып табылады.

Атаудың ерекшеліктері

Австрияда әдетте аудандар емес, аудандық әкімшілік органдар аталады. "Аудандық комиссия" және "қала" деген неміс терминдері, сәйкесінше Bezirkshauptmannschaft және Stadt, әрбір мұндай органның ресми толық атының бір бөлігі болып табылады. Бұл екі органның толық атында бірдей топоним болуы мүмкін дегенді білдіреді. Шындығында, мұндай жұптар бар. Мысалы, Инсбрук топонимін бөлісетін екі аудандық әкімшілік орган бар: Инсбрук қаласы және Инсбрук аудандық комиссиясы. Сан-сақтандыру үшін, осы жұптардағы ауылдық аудандардың атаулары көбінесе "Land" қосымшасымен беріледі, бұл жағдайда шамамен "аймақ" дегенді білдіреді. Инсбрук қаласының әдеттегі аты – Инсбрук, ал Инсбрук аудандық комиссиясы басқаратын ауданның әдеттегі аты – Инсбрук Ланд. Бұл қолданыс ақпарат құралдарында және күнделікті неміс тілінде, тіпті кейде мемлекеттік жарияланымдарда да кеңінен таралған, бірақ "Land" қосымшасы Төменгі Австрияда ресми, заңдық атаудың бөлігі емес.

Габсбургтер монархиясы мен Австрия империясы

Орта ғасырдан бастап XIX ғасырдың басына дейін, болашақта Австрия мемлекеті – Габсбург монархиясы – Габсбургтер әулетінің (1780 жылдан бастап Габсбург-Лотарингия) бір монархының басшылығымен жеке одақта формалды түрде бөлек феодалдық бірліктердің үлкен жиынтығы болды, бірыңғай біріккен мемлекет емес. Бұл бірліктер XVIII ғасырдың ортасына дейін абсолюттік монархиялар болып келді, оларда жазбаша конституция болған жоқ және заң үстемдігінің қазіргі түсінігі де болмады. Олардың кейбіреулері Киелі Рим империясының құрамында болды (Эрбланд, Богемия тақтың жерлері, 1714–1797 жылдары Австриялық Нидерланды), ал қалғандары империядан тыс жерлерде орналасқан (Мажарстан және Хорватия корольдіктері; 1711 жылдан Трансильвания; 1772 жылдан Галиция және Лодомерия, және тағы басқалар). Қазіргі Зальцбург мемлекеті мен оның төңірегіндегі аймақтардың бір бөлігі сол кезде Зальцбург князь-архиепископтығына тиесілі болды, ал Эрбланд ішінде басқа шіркеулік князьдықтарға қарасты көптеген шағын анклавтар болды. Мемлекеттерді монарх, әдетте императордың өзі немесе императордың вассалы, олардың жеке кеңесшілері мен мемлекеттік кеңестерімен бірге басқарды. Билеуші мен мемлекеттік кеңестер арасындағы қарым-қатынастың нақты сипаты аймақтан аймаққа өзгеше болды. Аймақтық әкімшілерді монарх тағайындап, олар монархқа есеп беретін. Қазіргі заманғы бюрократияның алғашқы қадамын 1753 жылы императрица Мария Тереза жасады, ол өз патшалықтарының көп бөлігінде «шеңберлер»/аудандар ([[Крайс (Габсбург монархиясы)) және «шеңберлер»/аудандық кеңселер (Kreis[[Амт)) жүйесін енгізді. Жоғарғы және Төменгі Австрия мен Штирияның «шеңберлері» негізінен осы патшалықтардың бұрынғы аудандарына негізделген. Дәстүрден үлкен жаңалық болғандықтан, бұл жүйе бастапқыда танымал болған жоқ: «кейбір провинцияларда елеулі қарсылықты жеңуге тура келді». Аудандық кеңселер Венгрия Корольдігінде және Австриялық Нидерландыда толыққанды жұмыс істеген жоқ. 1804 жылы Бірінші француз империясының жариялануына және Наполеон соғыстарына жауап ретінде Киелі Рим императоры Франциск II өзін Франциск I деп жариялады, Австрия императоры және Габсбургтердің барлық жерлерін Австрия империясы біріктірді, сонымен бірге Киелі Рим императоры болып қала берді. Бұрынғы жеке жерлер осы жаңа империяның тәждік жерлеріне айналды, ал Киелі Рим империясының құрамына кіргендер екеуінің де құрамында қалды. Франциск 1806 жылы Киелі Рим империясын таратып жіберді. 1815 жылғы Вена конгресінде аяқталған неміс медиатизациясы мен француз революциялық және Наполеон соғыстарының нәтижесінде, Зальцбург (1849 жылға дейін Жоғарғы Австрияның «шеңбері») сияқты әртүрлі аумақтар жаңа империяның құрамына кірді, ал Оңтүстік Нидерланды және Алыс Австрия (Форарлбергті қоспағанда) жоғалды. 1848 жылғы төңкерістердің алғашқы толқынынан кейін император Фердинанд I және оның ішкі істер министрі Франц Ксавер фон Пиллерсдорф Австрияның алғашқы ресми конституциясын қабылдады. Конституция сословиелерді толығымен жойды және атқарушы және сот билігін ажыратуды талап етті, бұл көптеген аймақтық институттарды дереу құлдыратып, аудандық кеңселерді империя әкімшілігінің тірегі ретінде қалдырды. Фердинанд екінші толқын төңкерістерге ұшырап, тақтан басқаруға мәжбүр болғаннан кейін, оның мұрагері Франц Иосиф I Австрияны конституциялық монархиядан абсолюттік монархияға қайтару жұмысына тез кірісті, бірақ бастапқыда аудандық кеңселерге сүйенді. Шындығында, ол жүйені күшейтті. Оның наурыз айындағы Конституциясы сот пен атқарушы биліктің ажыратылуын сақтап қалды. Ол империяны соттық аудандарға бөлуді, соттарды кәсіби судьялар басқаратын және кәсіби мемлекеттік қызметкерлер басқаратын әкімшілік аудандарға бөлек бөлуді қарастырды. 1849 жылғы императорлық қаулы бұл мәселені егжей-тегжейлі түсіндірді. Император биліктің бөлінуін жойып, толық автократияға ресми түрде оралды. 1853 жылы әкімшілік аудандар соттық аудандармен біріктірілді; аудандық әкімшілік органдар аудандық соттармен біріктірілді. Осы кезеңде Крайстар Безирке (немесе «офистік аудандар») болып бөлінді, олардың әрқайсысында Безирксамт («аудандық кеңсе») болды. Бұл қазіргі аудандарға қарағанда кішірек болды; мысалы, қазіргі уақытта 24 ауданға бөлінген Төменгі Австрия 70 ауданға бөлінді. Каринтия, Карниола (қазіргі Словенияның бөлігі), Зальцбург, Жоғарғы және Төменгі Силезия (қазіргі Чехия мен Польша) және Буковина (қазіргі Румыния мен Украина) аймақтары Крайске бөлінбеді. Бұл әкімшілік құрылым Ломбардия-Венецияға, Венгрияға (сол кезде Трансильвания және Сербия воеводствосы мен Темешвар банаты қолданылған) немесе Әскери шекараға қолданылмады; Хорватия және Славония Крайстің орнына Комитат (қазіргі Комитат, қазіргі Коматат) терминін қолданды. Интеллектуалдардан басқа, көптеген наразылықтар туындаған жоқ, халықтың көп бөлігі әлі де поместье жерлерінде өмір сүрді және помещик поместье сотының басшысы болғанына үйренген.

From the Middle Ages until the early nineteenth century, what would become the Austrian state – the Habsburg monarchy – was a large collection of formally separate feudal entities in a personal union under a single monarch of the house of Habsburg (Habsburg Lorraine from 1780) rather than a single unified state. These entities were until the mid eighteenth century absolute monarchies with no written constitution and no modern concept of the rule of law. Some of these entities lay within the Holy Roman Empire (the Erblande, the Lands of the Bohemian Crown, 1714–97 the Austrian Netherlands) while others lay outside it (the Kingdoms of Hungary and Croatia; from 1711 Transylvania; from 1772 Galicia and Lodomeria, among others). The modern state of Salzburg and parts of the surrounding states at this time belonged to the Prince Archbishopric of Salzburg and numerous small enclaves belonging to other ecclesiastical principalities existed within the Erblande. The states were ruled by the monarch, usually the emperor himself or a vassal of the emperor, supported by their personal advisors and the estates of the realm. The precise nature of the relationship between ruler and estates was different from region to region. Regional administrators were appointed by and answerable to the monarch. The first step towards modern bureaucracy was taken by Empress Maria Theresa, who in 1753 imposed a system of 'circles'/districts ([[Kreis (Habsburg monarchy)) and 'circle'/district offices (Kreis[[Amt) throughout most of her realms. The 'circles' of Upper and Lower Austria and Styria were largely based on the pre existing quarters of those realms. A major break with tradition, the system was unpopular at first; "in some provinces considerable resistance had to be overcome." The district offices never became fully operational in the Kingdom of Hungary or the Austrian Netherlands. In 1804, in response to the declaration of the First French Empire and the ongoing Napoleonic Wars, Holy Roman Emperor Francis II declared himself Francis I, Emperor of Austria and unified the Habsburg realms into the Austrian Empire, while also remaining Holy Roman Emperor. The formerly separate realms became crownlands of this new Empire; those which were part of the Holy Roman Empire remained part of both. Francis dissolved the Holy Roman Empire in 1806. As a result of the German mediatisations and the French Revolutionary and Napoleonic Wars, culminating in the 1815 Congress of Vienna, various territories, including Salzburg (until 1849 a 'circle' of Upper Austria), had become part of the new Empire, while other areas such as the Southern Netherlands and Further Austria (excluding Vorarlberg) had been lost. Following the first wave of the revolutions of 1848, Emperor Ferdinand I and his minister of the interior, Franz Xaver von Pillersdorf, enacted Austria's first formal constitution. The constitution completely abolished the estates and called for a separation of executive and judicial authority, immediately crippling most existing regional institutions and leaving district offices as the backbone of the empire's administration. With Ferdinand having been forced to abdicate by a second wave of revolutions, his successor Franz Joseph I swiftly went to work transforming Austria from a constitutional monarchy back into an absolute one but kept relying on district offices at first. In fact, he strengthened the system. His March Constitution retained the separation of judiciary and executive. It prescribed a partition of the empire into judicial venues, with courts to be headed by professional judges, and a separate partition into administrative districts, to be headed by professional civil servants. An 1849 Imperial Resolution fleshed out the details. Officially returning to full autocracy, the Emperor abolished the separation of powers. In 1853 Administrative districts were merged with judicial venues; district administrative authorities with district courts. During this period the Kreise were subdivided into Bezirke (or , 'office districts'), each with a Bezirksamt ('district office'). These were typically smaller than the modern districts; for example, Lower Austria, which is today divided into 24 districts, was divided into 70 Amtsbezirke. The crownlands of Carinthia, Carniola (now mostly part of Slovenia), Salzburg, Upper and Lower Silesia (now divided between the Czech Republic and Poland) and Bukovina (now divided between Romania and Ukraine) were not divided into Kreise This administrative structure did not apply to Lombardy–Venetia, Hungary (which at the time excluded Transylvania and the Voivodeship of Serbia and Banat of Temeschwar, which did use the system), or the Military Frontier; Croatia and Slavonia used the term Comitatus (contemporary Comitat, modern Komitat; ) in place of Kreis. Intellectuals aside, few objections were raised; the bulk of the population was still living and working on manorial lands and was still used to the lord of the manor being head of some form of manorial court.

Сислетания

1867 жылғы Аустрия-Мажар келісімінен кейін Франц Иосиф желтоқсан Конституциясына, Цислейтенияда конституциялық монархияны қалпына келтірген бес негізгі заң жиынтығына келісуге мәжбүр болды. Осы негізгі заңдардың бірі сот және атқару билігінің бөлінуін қалпына келтірді. Осы ережеге сәйкес, келесі жылы әкімшілік және сот аудандарының бірігуі кері қайтарылды;

Кем дегенде, негізгі қағидаларын жасағандардың бірі Карл Реннер округтерге округтерге ұқсас сайланған кеңестер мен белгілі бір деңгейдегі заң шығару билігін беруді ұсынған, бірақ бұл идеяға келісімге келе алмады. 1920 жылғы конституция Австрияны федеративтік республика ретінде және оның провинцияларын квази-егеменді федеративтік штаттар ретінде сипаттайды. 1925 жылғы конституциялық реформа, жалпы деволюциялық тенденцияның кең ауқымды қайта қарауы, аудандарды ұлттық атқару билігінің бөлімдерінен жаңа "штаттық" атқару билігінің бөлімдеріне айналдырды. Бұл өзгеріс іс жүзінде ешқандай мағыналы салдар бермеді; ұлттық заңды қолдану және ұлттық үкіметке өтініштерді қарау әр ауданның басты қызметі болып қала берді. Провинциялық үкіметтер аудан шекараларын өзгертуге құқылы, бірақ округтерді құруға немесе таратуға, олардың жұмыс істеу тәртібін өзгертуге кабинеттің келісімінсіз мүмкіндік алмайды. 1921 жылы Венгрия батыс аймақтағы неміс тілді бөлігін Австрияға берді, осылайша жаңа провинция құрылып, Бургенланд аталды. Венгрия Корольдігінің құрамында болған кезде, ауылдық шекаралық аймақ жетіге бөлінген (Oberstuhlrichterämter), шағын қалалар мен ауылдардың топтары, олардың басшысы аудандық судья және жергілікті әкімшілерді қадағалаушы болып қызмет еткен. Австрия бұл жеті округті жеті жаңа округке айналдырды. Аймақта екі патшалық еркін қала да болды – Айзенштадт және Руст; олар заңмен бекітілген қалаларға айналдырылып, сонымен қатар округтерге де айналды.

Австрияның жері

1938 жылы наурыз айында Австрияның нацистік Германияға қосылуымен, Австрия бастапқыда Германия рейхының құрамындағы мемлекет (Land) мәртебесін алды. Мамыр айында Вена кеңейтіліп, Үлкен Вена (Groß Wien) құрылды, оған тағы төрт аудан қосылды. Сонымен қатар, сирек қоныстанған екі ауылдық округ таратылды. Қазан айында Бургенланд таратылып, оның солтүстік жартысы Төменгі Австрияға, ал оңтүстік жартысы Штирияға қосылды. 1939 жылдың мамырынан 1940 жылдың наурызына дейін Австрия таратылды. Оның қалған сегіз провинциясы жеті рейхсгауге айналды, олар Венаға емес, тікелей Берлинге бағынды. Бірнеше заңды қалалар арнайы мәртебесін жоғалтып, тиісті жақын ауылдық округтерге қосылды, ал Кремс қаласы округ мәртебесіне ие болды. Аудандық бөліністер өзгеріссіз қалды, бірақ олар енді Австрияның Безирке емес, неміс Крейсе атанды.

Екінші республика

1945 жылы нацистік Германияның құлауымен қайта жаратылған Австрия Республикасы 1938 және 1940 жылдар аралығында бұзылған әкімшілік құрылымын дереу қалпына келтіріп, аудандарды қайта орналастырды. Венаға қосылған аудандар ғана ерекшелік құрады. Австрия төрт оккупациялық аймаққа бөлініп, АҚШ, КСРО, Ұлыбритания және Франция тарапынан бірлесіп оккупацияланды. Венаны қоршаған Төменгі Австрия КСРО аймағының құрамына кірді. Астананың өзі ешбір елге қалдыруға тым құнды деп есептелді және Берлин сияқты, дербес түрде төрт секторға бөлінді. Одақтастар жоспарларын жасау кезінде қаланың 1938 жылға дейінгі шекараларын негізге алды. Дегенмен, Венаның нацистік кеңеюінің де өзіндік мәні болды. Ұлы Венаға қосылған бірқатар ауылдық аймақтар қарсы болды. Төменгі Австрияның көп бөлігі бір ғасыр бойы консервативтік-ұлтшылдық көзқарастарға бейімделген еді, ал Вена ондаған жылдар бойы Әлеуметтік демократияның бекінісі болды. Өнеркәсіп пен қаржы орталығы – Венаны басқаратын бюрократия, ауыл шаруашылығымен айналысатын елді мекендерден әлеуметтік тұрғыдан алшақ болды. Алайда, кейбір қала маңындағы аудандардың әлеуметтік және инфрақұрылымдық байланыстары бұрынғы провинцияның қалған бөлігінен гөрі астанамен тығыз болды. Осы аудандарды Венадан толығымен шығарып тастау тиімсіз болар еді. Нацистік шекара өзгерістерін толығымен немесе ішінара бекіту, Австрия мен одақтас әкімшілік бөлімдері арасындағы шекаралық келіспеушіліктерге әкелуі мүмкін еді. Бұған қоса, коммуналдық қарыз мәселесі де қиындық тудырды. Венада үстемдік құрған әлеуметтік демократтар мен Төменгі Австрияны басқарған Халық партиясы арасындағы қақтығыс 1954 жылға дейін шешілмеді. 1938 жылы қалаға қосылған дәстүрлі аудандардың бірі қалпына келтірілді. Басқа бірнеше дәстүрлі аудандардың бөліктері біріктіріліп, екінші жаңа аудан құрылды. 1964 жылы Вельс қаласына заңмен бекітілген қала мәртебесі берілді. 1969 және 1982 жылдары тағы екі жаңа аудан құрылды. 2012 жылдың 1 қаңтарынан бастап Штирия Юденбург және Книттельфельд аудандарын біріктіріп, Мюрталь ауданын құрды. Бұл бірігу аймақтық бюрократияны оңайлатуға бағытталған бағдарламаның бір бөлігі болды. 2013 жылдың 1 қаңтарында тағы үш бірігу орын алды: Брук-ан-дер-Мур Мюрццушлагпен, Хартберг Фюрстенфельдпен, ал Фельдбах Радкерсбургпен бірікті. 2017 жылдың 1 қаңтарынан бастап Төменгі Австрия Вена Умгебунг ауданын Брук-ан-дер-Лайта, Корнойбург, Санкт-Пөлтен және Тульн аудандарымен біріктірілген бөліктерге бөліп берді.

Reborn with the downfall of Nazi Germany in 1945, the Republic of Austria immediately restored the administrative structure torn down between 1938 and 1940, putting the districts back in place. The only exception were the districts that had been absorbed into Vienna. Austria had been divided into four occupation zones and jointly occupied by the United States, Soviet Union, United Kingdom, and France. Lower Austria, the region surrounding Vienna, was part of the Soviet zone. The capital itself was considered too valuable to be left to any one power and was, just like Berlin, separately divided into four sectors. In drafting their plans, the allies worked from the city's pre 1938 borders. The Nazi expansion of Vienna, however, had made some sense. A number of rural areas incorporated into Greater Vienna were inimical. Most of Lower Austria had been leaning conservative to nationalist for a century; Vienna had been a bastion of Social Democracy for decades. The bureaucracy steering Vienna, a city of industry and finance, was sociologically distant from the agricultural countryside. Some of the suburbs affected, however, had long had much closer ties to the capital than to the rest of their former province, both socially and in terms of infrastructure. Permanently ejecting these suburbs from Vienna would have been inadvisable. Reaffirming the Nazi border changes either entirely or in part, on the other hand, would have led to demarcation discrepancies between Austrian and allied administrative divisions. Disputes regarding communal debt added to the problem. Hotly contested between the Social Democrats dominating Vienna and the People's Party ruling Lower Austria, the question was not resolved until 1954. One of the traditional districts annexed by the city in 1938 was restored. Parts of several other traditional districts annexed were united to form a second new district. In 1964, the city of Wels was elevated to statutory city status. Two other new districts were established in 1969 and 1982, respectively. Effective January 1, 2012, Styria merged the districts of Judenburg and Knittelfeld to form the Murtal district. The merger was part of program aimed at streamlining the regional bureaucracy. On January 1, 2013, three more mergers followed:
Bruck an der Mur was merged with Mürzzuschlag, Hartberg with Fürstenfeld, and Feldbach with Radkersburg. Effective January 1, 2017, Lower Austria split the district of Wien Umgebung into parts which were merged with the districts of Bruck an der Leitha, Korneuburg, St. Pölten and Tulln.

Қазіргі аудандардың тізімі

Төменгі Австрияда тек "Land" қосымшасы оны пайдаланатын үш округтің ресми атының бөлігі емес. Егер заңды қала мен ауылдық округ бірдей топонимді бөліссе, ауылдық округтың атына "Land" немесе "Umgebung" қосылады, бұл екіұштылықты болдырмау үшін дәстүрлі қолданыс (Австрияның басқа аймақтарында ресми түрде). Осы 13 ауылдық округтің барлығының әкімшілік орталықтары тиісті заңды қалаларда орналасқан, яғни округтердің өзінен тыс. М. = Қалалар (2022 жылғы мәлімет бойынша); штат астаналары қалың шрифтпен жазылған.
State # District* Statutory CityEst. License plate(s)Administrative seat M. Area км2 Population 1 қаңтар 2021Бургенланд 101 Eisenstadt* 1921 E * * 1 42.88 14,895 102 Rust* 1921 E * * 1 20.01 2,000 103 Eisenstadt Umgebung 1921 EU Eisenstadt 23 453.14 43,861 104 Güssing 1921 GS Güssing 28 485.34 25,770 105 Jennersdorf 1921 JE Jennersdorf 12 253.34 17,109 106 Mattersburg 1921 MA Mattersburg 19 237.83 40,316 107 Neusiedl am See 1921 ND Neusiedl am See 27 1,038.64 60,397 108 Oberpullendorf 1921 OP Oberpullendorf 28 701.44 37,453 109 Oberwart 1921 OW Oberwart 32 732.58 54,209Каринтия 201 Klagenfurt am Wörthersee* 1850 K * * 1 120.12 101,765 202 Villach* 1932 VI * * 1 134.99 63,236 203 Hermagor 1868 HE Hermagor Pressegger See 7 808.13 18,052 204 Klagenfurt Land 1868 KL Klagenfurt am Wörthersee Bruck an der Leitha 33 703.11 105,507 308 Gänserndorf 1901 GF Gänserndorf 44 1,271.40 105,824 309 Gmünd 1899 GD Gmünd 21 786.39 36,275 310 Hollabrunn 1868 HL Hollabrunn 24 1,010.88 51,332 311 Horn 1868 HO Horn 20 784.00 30,838 312 Korneuburg 1868 KO Korneuburg 20 661.84 91,777 313 Krems (Land) 1868 KR Krems an der Donau 1868 LF Lilienfeld 14 931.65 25,474 315 Melk 1896 ME Melk 40 1,013.56 78,281 316 Mistelbach 1868 MI Mistelbach 36 1,291.72 75,655 317 Mödling 1897 MD Mödling 20 276.99 119,240 318 Neunkirchen 1868 NK Neunkirchen 44 1,146.92 86,323 319 St. Pölten (Land) 1868 PL St. Pölten Tulln an der Donau 22 734.42 105,762 322 Waidhofen an der Thaya 1868 WT Waidhofen an der Thaya 15 669.03 25,531 323 Wiener Neustadt (Land) 1868 WB Wiener Neustadt 12 259.72 33,368 406 Freistadt 1868 FR Freistadt 27 993.96 66,922 407 Gmunden 1868 GM Gmunden 20 1,431.58 102,102 408 Grieskirchen 1911 GR Grieskirchen Leoben 16 1,053.49 59,151 612 Liezen 1868 GB, LI Liezen 29 3,318.72 79,592 614 Murau 1868 MU Murau 14 1,385.48 27,449 616 Voitsberg 1891 VO Voitsberg 15 678.18 50,947 617 Weiz 1868 WZ Weiz 31 1,097.94 90,916 620 Murtal 2012 MT Judenburg 20 1,675.81 71,356 621 Bruck Mürzzuschlag 2013 BM Bruck an der Mur 19 2,156.93 98,054 622 Hartberg Fürstenfeld 2013 HF Hartberg 36 1,224.28 90,619 623 Südoststeiermark 2013 SO Feldbach 25 982.96 83,841Тироль 701 Innsbruck* 1850 I * * 1 104.91 131,059 702 Imst 1868 IM Imst 24 1,724.96 60,922 703 Innsbruck Land 1868 IL Innsbruck Klosterneuburg 117,343 602 Bruck an der Mur 1868–2012 BM Bruck an der Mur 62,000 604 Feldbach 1868–2012 FB Feldbach, Styria 67,046 605 Fürstenfeld 1938–2012 FF Fürstenfeld 23,000 607 Hartberg 1868–2012 HB Hartberg 66,000 608 Judenburg 1868–2011 JU Judenburg 44,983 609 Knittelfeld 1946–2011 KF Knittelfeld 29,095 613 Mürzzuschlag 1903–2012 MZ Mürzzuschlag 40,207 615 Radkersburg 1868–2012 RA Bad Radkersburg 22,911

In Lower Austria only the suffix Land is not part of the official name of the three districts using it. In cases where a statutory city and a rural district share the same toponym, the rural district has Land or Umgebung attached to its name as a matter of customary usage to avoid ambiguity (officially in other parts of Austria). All 13 of these rural districts have their administrative centers located in the respective statutory cities, thus outside of the districts themselves. M. = Municipalities (as of 2022); state capitals in bold
State # District* Statutory CityEst. License plate(s)Administrative seat M. Areakm2 Population1 Jan. 2021Burgenland 101 Eisenstadt* 1921 E * * 1 42.88 14,895 102 Rust* 1921 E * * 1 20.01 2,000 103 Eisenstadt Umgebung 1921 EU Eisenstadt 23 453.14 43,861 104 Güssing 1921 GS Güssing 28 485.34 25,770 105 Jennersdorf 1921 JE Jennersdorf 12 253.34 17,109 106 Mattersburg 1921 MA Mattersburg 19 237.83 40,316 107 Neusiedl am See 1921 ND Neusiedl am See 27 1,038.64 60,397 108 Oberpullendorf 1921 OP Oberpullendorf 28 701.44 37,453 109 Oberwart 1921 OW Oberwart 32 732.58 54,209Carinthia 201 Klagenfurt am Wörthersee* 1850 K * * 1 120.12 101,765 202 Villach* 1932 VI * * 1 134.99 63,236 203 Hermagor 1868 HE Hermagor Pressegger See 7 808.13 18,052 204 Klagenfurt Land 1868 KL Klagenfurt am Wörthersee Bruck an der Leitha 33 703.11 105,507 308 Gänserndorf 1901 GF Gänserndorf 44 1,271.40 105,824 309 Gmünd 1899 GD Gmünd 21 786.39 36,275 310 Hollabrunn 1868 HL Hollabrunn 24 1,010.88 51,332 311 Horn 1868 HO Horn 20 784.00 30,838 312 Korneuburg 1868 KO Korneuburg 20 661.84 91,777 313 Krems (Land) 1868 KR Krems an der Donau 1868 LF Lilienfeld 14 931.65 25,474 315 Melk 1896 ME Melk 40 1,013.56 78,281 316 Mistelbach 1868 MI Mistelbach 36 1,291.72 75,655 317 Mödling 1897 MD Mödling 20 276.99 119,240 318 Neunkirchen 1868 NK Neunkirchen 44 1,146.92 86,323 319 St. Pölten (Land) 1868 PL St. Pölten Tulln an der Donau 22 734.42 105,762 322 Waidhofen an der Thaya 1868 WT Waidhofen an der Thaya 15 669.03 25,531 323 Wiener Neustadt (Land) 1868 WB Wiener Neustadt 12 259.72 33,368 406 Freistadt 1868 FR Freistadt 27 993.96 66,922 407 Gmunden 1868 GM Gmunden 20 1,431.58 102,102 408 Grieskirchen 1911 GR Grieskirchen Leoben 16 1,053.49 59,151 612 Liezen 1868 GB, LI Liezen 29 3,318.72 79,592 614 Murau 1868 MU Murau 14 1,385.48 27,449 616 Voitsberg 1891 VO Voitsberg 15 678.18 50,947 617 Weiz 1868 WZ Weiz 31 1,097.94 90,916 620 Murtal 2012 MT Judenburg 20 1,675.81 71,356 621 Bruck Mürzzuschlag 2013 BM Bruck an der Mur 19 2,156.93 98,054 622 Hartberg Fürstenfeld 2013 HF Hartberg 36 1,224.28 90,619 623 Südoststeiermark 2013 SO Feldbach 25 982.96 83,841Tyrol 701 Innsbruck* 1850 I * * 1 104.91 131,059 702 Imst 1868 IM Imst 24 1,724.96 60,922 703 Innsbruck Land 1868 IL Innsbruck Klosterneuburg 117,343 602 Bruck an der Mur 1868–2012 BM Bruck an der Mur 62,000 604 Feldbach 1868–2012 FB Feldbach, Styria 67,046 605 Fürstenfeld 1938–2012 FF Fürstenfeld 23,000 607 Hartberg 1868–2012 HB Hartberg 66,000 608 Judenburg 1868–2011 JU Judenburg 44,983 609 Knittelfeld 1946–2011 KF Knittelfeld 29,095 613 Mürzzuschlag 1903–2012 MZ Mürzzuschlag 40,207 615 Radkersburg 1868–2012 RA Bad Radkersburg 22,911