Эдмунд Уилсонның салық төлеуден бас тартуы және Суық соғыс
The Cold War and the Income Tax
Эдмунд Уилсонның «Қырық суық соғыс және табыс салығы» кітабында кеңестік экспериментке көзқарасы, салыққа қарсылық және социализм тақырыбы қарастырылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдмунд Уилсонның кітабы. "Қырық суық соғыс және табыс салығы: наразылық" – Эдмунд Уилсонның 1963 жылы Farrar, Straus баспасында жарық көрген кітабы.
Book by Edmund Wilson
The Cold War and the Income Tax: A Protest is a book written by Edmund Wilson and published by Farrar, Straus in 1963.
Эдмунд Уилсон
Уилсон – американдық әдеби сыншы және жазушы. Жас кезінде ол коммунизмге көңіл білдірген, бірақ кеңес экспериментін қаншалықты зерттеген сайын, одан көңілі тоймады. "Социализмнің көркем тарихын жазған, жеті жылдық еңбегі "Финляндия станциясына" 1940 жылы жарық көрген кезде, ол ресейлік социализмнен толығымен бас тарды".
Wilson was an American literary critic and author. As a younger man Wilson sympathized with Communism, but came to be disillusioned the more closely he looked at the Soviet experiment. "By 1940 when he finally published his epic history of socialism, To the Finland Station, seven years in the making, he had completely repudiated Russian socialism."
Салық салуға қарсылық білдіру
Оның салық төлеуден бас тартуы қызықтай, жартылай-жартылай және шатақ болды, бірақ ол осы мәселеге кітап жазды. Ол оқиғаны былай баяндайды: "1946 жылдан 1955 жылға дейін мен ешқандай табыс салығы декларациясын тапсырмадым". Бұл идеологиялық немесе моральдық себептерге байланысты емес, себебі "мен осы міндетті кейінірек орындауға болатындай ойладым. Ол кезде салық жүктемесінің қаншалықты ауыр болғанын және декларация тапсырмаған үшін қаншалықты қатаң жазаланатынын білмедім". Уилсон ақырында "өте білікті заңгер болған ескі досымды" іздеді, ол оған ауыр айыппұл мен түрме жазасы төндірілуі мүмкін екенін, және оның пікірінше, "жағдай осыншалықты қиын болғандықтан, ең жақсысы басқа елдің азаматы болу еді" деді. Ол заңгерге орнына, ол тапсырмаған жылдарға декларация толтыруды және қарызының бір бөлігі ретінде 9000 доллар төлеуді тапсырды.
His tax resistance was strangely half hearted and muddled, but he devoted a book to it. The way he tells the story, "Between the year 1946 and the year 1955, I did not file any income tax returns." Not for any ideological or ethical reason, but because "I thought that this obligation could always be attended to later. I had no idea at that time of how heavy our taxation had become or of the severity of the penalties exacted for not filing tax returns." Wilson finally sought out "an old friend of mine, an extremely able lawyer," who told him that he was in danger of heavy fines and jail time and was in his opinion "in such a mess that he thought the best thing I could do was to become a citizen of some other country." He instructed the lawyer instead to make out the returns for the years he had failed to file, along with a $9,000 down payment on whatever it was that he owed.
Табыс салығы
Кейінгі тарауларда Уилсонның ішкі кіріс қызметінің тым күрделі және Кафкалық бюрократиясымен күресі баяндалады, оны Уилсон Кеңес Одағындағы бюрократиямен салыстырады. Оның ұсынған 9000 доллары қарызын, айыппұлдары мен тіпті болашақ заңдық шығындарын төлеуге де жеткіліксіз. Осы қиындықтар оны АҚШ-тағы табыс салығының тарихын зерттеуге және IRS-тің адамдар табысқа қалай және қашан ие болады деген болжамдарының, Уилсон сияқты әдебиетші адамның өмір сүру жолымен үлкен айырмасы бар екенін жазуға итермелейді. Ол салық кодексін зерттей келе, "[н]е салық салынуы керек, қанша сомада және қандай жеңілдіктерге рұқсат етілуі керек деген сұрақ тым күрделі болып, басқа құндылықтар жүйесінде ортағасырлық теологияның қисынсыз ажыратымдарын еске түсіреді" деген қорытындыға келеді. Бұл жерде, әдебиетші адамның мемлекеттік бюрократиямен болған өкінішті және наив кездесуінен сарказмды байқаулар жасауға тырысуы, өзгеше бағытқа бұрылады. Уилсон федералды үкіметтің бюджетін мұқият қарастырып, оның үлкен бөлігінің өткен, қазіргі және болашақ соғыстарға, сондай-ақ (1963 жыл екенін есімізде сақтайық) адамды айға жіберу бағдарламасына жұмсалатынын көреді. Айға қатысты жобамен салыстырғанда, ол АҚШ-тың ең көрнекті авторларының жинақталған шығармаларын басып шығару жобасының жеткіліксіз қаржыландырылғанын және маңыздырақ екенін ойлайды. Одан кейін ол әскери бюджетті одан да терең зерттейді.
Subsequent chapters tell of Wilson's struggles with what was already a labyrinthine and Kafkaesque Internal Revenue Service bureaucracy, which Wilson compares with those in the Soviet Union. The $9,000 he offers is laughably inadequate to pay what he owes, his fines, or even his eventual legal fees. His troubles lead him to investigate the history of the income tax in the United States, and to write extensively on how the assumptions the IRS makes about how and when people earn income map poorly to the actual way a literary man like Wilson makes a living. He dives into the tax code and discovers that "[t]he question of what ought to be taxed and how much and which deductions ought to be allowed has reached a point of fine spun complexity that — working in terms of a different set of values — recalls the far fetched distinctions of medieval theology." And here what starts out looking like a literary man's attempt to squeeze some wry observations out of an unfortunate and naïve encounter with the government at its bureaucratic best starts to turn. Wilson takes a long, hard look at the federal government's budget and notices that huge hunks of it go to pay for wars past present and future and (this is 1963, remember) the program to put a man on the moon. After a brief detour to contrast the lunar project with a project he thinks underfunded and more valuable — to publish collected editions of some of America's finest authors — he dives a little deeper into the military budget.