Кіріспе

Неміс ғалымы (1921–1997)

Ханс Роберт Жаус (Jauß; 12 желтоқсан 1921 – 1 наурыз 1997) – қабылдау теориясы (әсіресе, оның күту горизонттары туралы ұғымы) және орта ғасыр мен қазіргі француз әдебиеті саласындағы еңбектерімен белгілі неміс ғалымы. Оның тәсілі Ханс Георг Гадамердің герменевтикасынан туындаған.

Алғашқы жылдар және білім

Жаус Германияның Вюртемберг аймағындағы Гёппинген қаласында туған. 1997 жылғы 1 наурызда Германияның Констанц қаласында қайтыс болды. Оның отбасы ұстаздардың ұзақ буындық тарихынан бастау алған. Оның діни көзқарасы пиетизм болған. Жаустың гимназиядағы оқуы 1932-1939 жылдар аралығында Эсслинген және Гейслинген қалаларында өтті. Екінші дүниежүзілік соғыста жас солдат ретінде Жаус екі қыс бойы Ресей майданында СС (SS Nr. 401.359) және Вафен СС құрамында болды. 1942 жылы ол "SS Freiwilligen Legion Niederlande" құрамына қабылданды. 1943 жылы "11-ші СС Фрайвиллиген Нордланд легионында" Оберштурмфюрер дәрежесіне ие болды. 1944 жылы ол СС резервіндегі гауптштурмфюрер болды. Кейіннен "33-ші Вафен Гренадерлік дивизиясы СС Шарльмен" құрамына кірді. 1944 жылы ол оқуын бастап, оккупацияланған Прагада бірінші семестрін аяқтады. 1948 жылғы қарашада Гейдельбергте жиырма жеті жасар Жаус соғыстан кейінгі тұтқындықтан кейін роман филологиясы, философия, тарих және германистика (неміс әдебиеті мен тіл білімі) мамандықтарын оқыды. Оның ой-өрісіне әсер еткен сол кездегі оқытушылардың ішінде Мартин Хайдеггер және Ханс Георг Гадамер болды. Ол 1954 жылға дейін онда қалды. Осы жылдары ол Париж және Перуджа қалаларына оқу сапарлары жасады. Өткен мен қазіргі, уақыт пен естелік тақырыптары Жаустың 1952 жылы Гейдельберг университетінде докторлық диссертациясын қорғаған сәттен бастап зерттеулеріне қызығушылық тудырды. Филолог Герхард Гесс басшылығымен жазылған диссертациясы «Марсель Прусттың «Уақыттың іздеуінде» уақыт және естелік» деп аталады. 1957 жылы «Untersuchungen zur mittelalterlichen Tierdichtung» атты еңбегімен Гейдельберг университетінде роман филологиясы бойынша абилитациясын қорғады.

Мансап

1959 жылы Жаус Мюнстер университетінде доцент және роман тілдері семинарының директоры қызметіне тағайындалды. 1961 жылы ол Гизен университетіне професор болып ауысты, онда роман тілдері семинарын қайта құруға көмектесті. Осы жылдары (1959–1962) Жаус Эрих Кёлермен бірлесіп «Орта ғасырлардағы роман тілдері әдебиеттерінің негіздері» (Grundriß der romanischen Literaturen des Mittelalters) атты ортағасырлық мәтіндер сериясын құрды. 1963 жылы ол Гизендегі екі әріптесімен (Ханс Блюменберг және Клеменс Хезельхаус) бірге «Поэтика және герменевтика» зерттеу тобын құруға белсенді қатысты, сондай-ақ Вюрцбургтан келген Вольфганг Изер де осы топқа қосылды. 1966 жылы Германияның университет жүйесі реформасы аясында Констанц университеті құрылды. Жаус бұрынғы ұстазы Герхард Гесс шақыруымен оның құрамына кірді. Бұрынғы автономды институттарды таратып, Констанцтағы жаңа университет Гумбольдт принципіне сәйкес, зерттеулерден туындайтын оқытуды дамытуға бағытталған «Оқыту және зерттеу бөлімшелерінің» ынтымақтастық және пәнаралық құрылымын құрды. Жаус көптеген комиссияларда жұмыс істеді, әсіресе әдебиеттанудың «мамандық саласын» (Fachbereiche) (Literaturwissenschaft) құруға қатысты. Бұл сол кездегі инновациялық құрылым болды, бірақ көп ұзамай Германия бойынша үлгі ретінде алынды. Бес профессор, әртүрлі тілдер бойынша кафедра төрағалығының жеңілдіктерінен бас тартып, өзін «Констанц мектебі» деп белгілі болған зерттеу тобы ретінде ұйымдастырды: Вольфганг Изер (ағылшын тілі), Вольфганг Прейзенданц (неміс тілі), Манфред Фурман (латын тілі), Ханс Роберт Жаус (роман тілі) және Юрий Стридтер (славян тілдері). Жаустың 1967 жылы өткен тұсаукесерлік лекциясы «Әдебиет тарихы – әдебиет теориясына үнсіз тікелей шақыру» деп аталып, әдебиеттануға жаңа көзқарас қажеттігін батыл түрде жариялады. Келесі жылдары бұл бағдарламаны іске асыру және дамыту жұмыстары жүргізілді, кейде түрлі диалог серіктестерімен пікір алмасу арқылы. Өмірі бойы ол қонақ профессоры ретінде Цюрих университетінде (1967/68 жылғы қысқы семестр); Берлиндегі Эрік университетінде (1968/69 жылғы қысқы семестр); Нью-Йорктегі Колумбия университетінде (1973 жылғы күзінде); Нью-Хейвендегі Йель университетінде (1976 жылғы көктемінде; 1977 жылы қайтадан бару туралы ұсыныстан бас тартты); Сорбонда (1978 жылғы қысқы семестр); Лёвен университетінде (Franqui Professur, 1982); Берклидегі Калифорния университетінде (1982 жылғы көктемінде); Калифорния университетінде (1985); Принстон университетінде (Уитни Джей Оутс атындағы қонақ профессоры, ақпан 1986); Висконсин университетінде (Мэдисон) (Бриттгем ағылшын тілі профессоры, наурыз 1986) болып жұмыс істеді.

Құрметтер мен өлім

1980 жылы Жаус Гейдельберг ғылым академиясының мүшесі болды. Ол сондай-ақ итальяндық Accademia dei Lincei академиясының құрметті мүшесі атанды. 1987 жылдың 1 сәуірінде зейнетке шыққаннан кейін, 1997 жылы қайтыс болғанға дейін ол Констанс қаласының жанында университеттің зейнеткер профессор ретінде тұрды. Ол Констанц қаласында дүние салды.

Жаустың өткенін қайта бағалау

1995 жылы Жаустың СС ісі алғаш рет роман тілдерін зерттейтін ғалым Эрл Джеффри Ричардс тарапынан, бұрынғы нацистердің Эрнст Роберт Куртиусқа жасаған шабуылдарын бағалау аясында жарияланды. Ричардс соғыстан кейін Жаустың әртүрлі жалғандығы мен өтіріктерін анықтады. Дегенмен, оның Жаустың өткенін ашқаннан кейін де, академиялық қауымдастықтың оның мұрасын қайта қарауына тағы екі он жыл уақыт кетті. 2014 жылы Констанц университеті тарихшы Йенс Вестмейерге Жаустың саяси және соғыс кезеңіндегі өткенін зерттеуді тапсырды, нәтижесінде оның өмірі қайта бағаланды. Вестмейердің зерттеулері Жаустың соғыс қылмыстарына қатысқан болу мүмкіндігін көрсетті (1943 жылы 33-ші Ваффен Гренадерлік дивизиясы болып белгілі болған бөлімде рота командирі ретінде) және Жаустың құжаттарды жалғандағанын, автобиографиясында шындықты жасырғанын дәлелдеді. Вестмейер өз жұмысын кеңейтіп, кейіннен «Ханс Роберт Джаус. Жастық шақ, соғыс және тұтқындық» монографиясын жариялады.