Нацистік лагерьлердің шегінен шыққан қолбасшысы: Ханс Лорицтің өмірі мен қылмыстары
Hans Loritz
Ганс Лориц: Нацисттік SS офицері, концентрациялық лагерьлердің коменданты. Соғыстан кейін тұтқындықтан өлімге кесті. Биографиясы мен қылмыстары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
СС офицері және соғыс қылмыскері
SS officer and war criminal
Ханс Лориц (12 желтоқсан 1895 – 31 қаңтар 1946) – Германия мен нацистік оккупациядағы Еуропадағы бірнеше концентрациялық лагерьлердің коменданты болған «Шуцштаффель» (СС) офицері. Соғыстан кейін ол тұтқында өзіне-өзі қол жұмсады.
Hans Loritz (12 December 1895 – 31 January 1946) was an officer in the Schutzstaffel (SS) who was the commandant of several concentration camps in Germany and Nazi occupied Europe. He committed suicide in captivity after the war.
Ерте өмір
Бастауыш мектепті бітіргеннен кейін Лориц нан пісірушінің шәкірті болды. 1914 жылы Баварияның 3-ші жаяу әскер полкіне өз еркімен қатысты. Соғыс барысында бірнеше рет жараланып, сержант шеніне көтерілді. 1917 жылы Германия әуе күштеріне өз еркімен келіп, пулеметші болып қабылданды. Францияда ұшағы атып түсіріліп, 1920 жылға дейін соғыс тұтқыны ретінде ұсталды. Аугсбургке қайтқаннан кейін, әкесі жұмыс істеген жергілікті полицияға қосылды, сосын мотоцикл жасағына ауысты. 1922 жылы бірінші некесінен ұлы дүниеге келді. 1927 жылы бірнеше тәртіп бұзушылықтан кейін жұмыстан шығарылып, газ компаниясында қарыз жинаушы болып жұмыс істеді. 1935 жылы некесі бұзылып, 1936 жылы екінші рет үйленді, бірақ сол жылы тағы бір әйелден баласы болды.
After completing primary school, Loritz started an apprenticeship as a baker. In 1914, he volunteered to join the Bavarian 3rd Infantry Regiment. During the war he was wounded several times and was promoted to be a non commissioned officer. In 1917 he volunteered for the German Air Corps and was accepted as a gunner. He was shot down over France, where he was held as a Prisoner of War until 1920. On his return to Augsburg, he joined local police (where his father worked) transferring subsequently to the motorcycle squad. His first marriage in 1922 produced a son. In 1927, following several disciplinary issues, he was dismissed and became a debt collector for the gas company. His marriage was dissolved in 1935 and he married for second time in 1936 but in the same year fathered a child with another woman.
Концлагерьдегі қолбасшы
Лориц 1930 жылдың тамызында НСДАП-қа (мүшелік нөмірі 298668) қосылды және бір айдан кейін СС-ке (мүшелік нөмірі 4165) ішкі ағза болып кірді. Аугсбургте SA-мен бірнеше жеке даулардан кейін, СС Лорицті 1933 жылдың жазында Дахау концлагеріне жіберді, онда ол Австриядан келген жас СС еріктілерін қадағалауға тағайындалды. Ол жаңа лагерь командирі Теодор Эйкке тез арада құрмет көрсетіп, оған табынушылық сезімдерін білдірді. 1934 жылдың шілдесінде оған Солтүстік Германиядағы KZ Esterwegen концлагеріне басшылық ету тапсырылды. Ол лагерь ережелерін қатаңдатты, тұтқындарды сұраққа алып, азаптауға бұйырды. 1935 жылы ол СС оберфюрері шеніне көтерілді. Эстервеген жабылып, Лориц 1936 жылдың сәуір айында Дахау лагерінің командирі болып қайта келді. Лориц Дахаудағы ең қатыгез лагерь командирлерінің бірі ретінде танымал болды, ол өзі де қатыгездік танытып, күзетшілердің варварлық әрекеттеріне жол берді. Оның жеке мүлікті жинауы мен сыбайлас жемқорлығы СС әкімшілік бөлімінің назарына ілікті. Ол тұтқындарды Волфгангзее көлінің жанындағы Сент-Гилгендегі жеке вилласында жұмыс істеуге мәжбүрледі. 1939 жылдың шілдесінде Лорицті өз еркіне қарсы Грацқа жіберді. Ол дереу концлагерь қызметіне оралуға тырысты. 1939 жылдың желтоқсан айында Лориц Саксенхаузендегі КЗ-ге ауыстырылды. 1940 жылдың наурыз айында Генрих Гиммлердің бұйрығымен Вальтер Айсфельдтің орнына лагерь командирі болып тағайындалды. Ол 1941 жылдың маусым айында Сонненштейндегі евтаназия орталығында өлтірілген жұмыс істей алмайтын тұтқындарды іріктеді. Сол жылы ол кем дегенде 10 000 совет әскери тұтқынының атылуын ұйымдастырды. Лориц Клагенфурттағы генерал-СС бөлімінің жетекшісіне тағайындалды. Ол 1942 жылға дейін осы қызметте болды, содан кейін СС ВВХА басшысы Освальд Польдің ұсынысы бойынша қызметтен алынды.
Loritz joined the NSDAP in August 1930 (membership number 298668) and joined the SS one month later (membership number 4165). Following several personal clashes with the SA in Augsburg, the SS assigned Loritz to the Dachau concentration camp in the Summer 1933, where he was to oversee junior SS volunteers from Austria. He quickly began to admire and idolize the new camp commandant, Theodor Eicke. In July 1934, he was given command of KZ Esterwegen in the North of Germany. He made camp rules stricter, interrogated prisoners and ordered torture. In 1935, he was promoted to SS Oberführer. After the close of Esterwegen, Loritz returned to Dachau as camp commandant in April 1936. Loritz was known as one of the most brutal camp commanders at Dachau, personally cruel, he allowed barbaric behavior by the guards. His self enrichment and corruption brought scrutiny from the SS Verwaltungsamt. He took prisoners to work at his private villa in St. Gilgen at the Wolfgangsee. In July 1939, Loritz was sent against his will to Graz. He immediately tried to return to concentration camp service. In December 1939, Loritz was transferred to KZ Sachsenhausen. He became the camp commandant in place of Walter Eisfeld in March 1940 on the orders of Heinrich Himmler. He selected prisoners unable to work, who were killed in June 1941 in Sonnenstein Euthanasia Centre. In the same year, he organized the shooting of at least 10,000 Soviet prisoners of war. Loritz became a section leader of the General SS in Klagenfurt. He remained until 1942, when he was removed at the suggestion of Oswald Pohl, leader of the SS WVHA.
Тұтқындалу және өзін-өзі өлтіру
Соғыстан кейін ол тұтқындалып, советтік соттың үкімін күтіп, Ноймюнстердегі интернациялық лагерге қамалды. Лориц 1946 жылғы қаңтарда өзіне-өзі қол жұмсады.
After the war, he was arrested and imprisoned at the internment camp in Neumünster to await trial by the Soviets. Loritz committed suicide in January 1946.