Кіріспе

Британдық армия офицері (1845–1918)

Фельдмаршал Уильям Густавус Николсон, 1-ші Николсон бароны (2 наурыз 1845 – 13 қыркүйек 1918) – Екінші ағылшын-афған соғысы, Махдистік соғысы, Үшінші ағылшын-бирма соғысы, Екінші буар соғысы және Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен британдық армия офицері. Ол Императорлық Бас штабтың бастығы болды және 20-ғасырдың басында Британ армиясын қайта ұйымдастыруға белсенді қатысты.

Ерте өмір

Уильям Николсон Николсонның (Филипс тегімен туылған, бірақ 1827 жылы анасының Николсон тегін алған) және Марта Николсонның (қызметкер аты Родс) кіші ұлы ретінде дүниеге келген Николсон 1863 жылы Лидс грамматикалық мектебін бітіріп, келесі жылы Поллок медалімен марапатталған Вулвичтегі Корольдік әскери академияға қабылданды.

Ерте мансап

Николсон 1865 жылғы 21 наурызда Корольдік инженерлер корпусының лейтенанты болып тағайындалды. 1868 жылдан 1871 жылға дейін ол Батыс Үндістандағы Барбадосте жағалау нығайту жұмыстарымен айналысты. Ол Ауғанстанға жіберілді және Екінші Ағылшын-Ауған соғысына қатысты. Оның хатшылық қызметі 1882 жылы Мысырдағы қызметімен үзілді, онда ол Мысыр жорығындағы үнді контингентімен бірге қызмет етті және «Хедив жұлдызымен» марапатталды. 1885 жылғы 21 наурызда майор шеніне көтерілді. 1885 жылдан бастап Бенгалиядағы Корольдік инженерлердің көмекші адъютанты-генералы болып қызмет етті, ал 1887 жылғы 1 шілдеде лейтенант-полковник шеніне көтерілді. Николсон 1890 жылғы 1 шілдеде Үндістанның Бас қолбасшысы лорд Робертстің әскери хатшысы болып тағайындалды және 1891 жылғы 1 қаңтарда полковник шеніне ие болды. Ол 1891 жылы Патшайымның туған күніне орай Бат орденінің серігі болып тағайындалды. 1893 жылдан бастап ол Үндістанның Әскери жұмыстар департаментінде бас инженер болып жұмыс істеді және 1895 жылы бригада генералы шенімен Пәнджаб үшін адъютант-генералы болып тағайындалды. Ол екі медаль таспасы бар кампания медалімен марапатталды және 1898 жылғы 20 мамырда Бат орденінің командирі болды. 1899 жылғы 24 ақпанда Үндістанның адъютант-генералы болып тағайындалды.

Екінші Бура соғысы

Ол 1899 жылы 23 желтоқсанда Екінші Бур соғысы кезінде Оңтүстік Африкадағы Бас қолбасшы Лорд Робертстің әскери хатшысы болып қайта тағайындалды және жергілікті генерал-майор шеніне ие болды. 1900 жылы 18 ақпанда ол көлік директоры болып тағайындалды. Лорд Робертстің 1900 жылғы 31 наурыздағы хабарламасында осылай делінген: «Полковник сер У. Николсон (жергілікті генерал-майор), R. E., менің өтінішім бойынша шектеулі уақыт ішінде көлік бөлімін ұйымдастыруды өз міндетіне алды; ол бұл жұмысты ерекше қабілетпен орындады». Ол Пардеберг шайқасына қатысты, сондай-ақ Поплар Гроув, Дрифонтейн, Вет және Занд өзендеріндегі шайқастарда, Йоханнесбург, Претория және Даймонд Хилл маңындағы операцияларда, сонымен қатар 1900 жылдың екінші жартысында Преторияның шығысындағы Трансваалдағы операцияларда болды. 1900 жылдың желтоқсан айының соңында Лондонға оралған Николсон 1901 жылдың 1 мамырында штаб-пәтердегі Мобилизация және әскери барлау бас директоры болып тағайындалды және 1901 жылдың 4 қарашасында генерал-лейтенант шеніне көтерілді. 1903 жылдың 5 наурызында Николсон Қасиетті Иоанн орденінің ғибратты рыцары атанды, ал 1904 жылы Рус-жапон соғысы кезінде Маньчжуриядағы Жапон императорлық армиясының бас әскери атташесі болып тағайындалды. 1905 жылдың 18 желтоқсанында ол әскердің генерал-квартирмейстері және Армия кеңесінің мүшесі болып тағайындалды, 1906 жылдың 23 қазанында генерал шеніне өрледі.

Бас штабтың бастығы

Ол 1908 жылғы 2 сәуірде Бас штабтың бастығы (CGS) болып тағайындалды. 1908 жылы Корольдің туған күніне орай Бат орденінің Ұлы крестінің кавалері атағын алғаннан кейін, 1909 жылғы 22 қарашада оның лауазымы Императорлық Бас штабтың бастығы (CIGS) болып қайта аталды. 1910 жылғы 1 шілдеде корольдің генерал-адъютанты болып тағайындалды. 1910 жылғы шілдеде король Эдуард VII қайтыс болғаннан кейін жерлеу шеруіне қатысты. CIGS ретінде Николсон Ұлыбритания армиясын қайта ұйымдастыруға, Аумақтық күшті консолидациялауға және заманауи бас штаб құруға тікелей қатысты. Николсонның тілі өткір болды, бірде адмирал Фишер Морис Хэнкиден «Ескі Ник» аяқтарына «басқаннан» тоқтатуын сұрады. Ағадир дағдарысынан кейін Империялық қорғаныс комитетінің мәжілісінде Бірінші теңіз лорды адмирал Артур Уилсон соғыс жағдайында Әскери-теңіз күштері армияны Балтық жағалауына қондыруды жоспарлап отырғанын айтты. Николсон Уилсоннан Адмиралтействода неміс стратегиялық теміржолдарының карталары бар ма деп сұрады (немістердің шабуылға түсу орындарына күштерді қалай жылдам жеткізе алатынын көрсету үшін), ал Уилсон Адмиралтействоның мұндай карталары жоқ десе, Николсон оны ашық сөкпек болды және Әскери-теңіз күштері әскери мәселелерге «араласса», оларға мұндай карталар ғана емес, оларды зерттеу де қажет екенін айтты. Премьер-министр Х.Х. Асквит Әскери-теңіз күштеріне Францияға экспедициялық күшін жіберу жоспарына сәйкес келуге бұйрық берді. 1914 жылдың күзінен бастап, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай, ол Галлиполи мен Месопотамиядағы операциялардың жүргізілуін зерттейтін Империялық қорғаныс комитетінде қызмет етті, ал 1916 жылы Дарданелл комиссиясына тағайындалды. Оның басқа да міндеттеріне Лондон үшін Аумақтық күштер қауымдастығының төрағасы кірді. Атысты тоқтату күніне екі ай жетпегенде лорд Николсон Лондонның Понт-стрит, 15 мекенжайындағы үйінде 73 жасында қайтыс болды. Ол мұрагер қалдырмады, барондық онымен бірге жойылды. Ол Лондонның Бромптон зиратында жерленген.

Отбасы

1871 жылы ол Виктория д’Альерге (Диллон туған) үйленді; олардың балалары болған жоқ.