Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1984 жылы Нил Саймон жазған пьеса.
1984 play written by Neil Simon
the play
"Брайтон Бич естеліктері" – Нил Саймонның жартылай автобиографиялық пьесасы. Пьеса негізгі кейіпкері – еврей ұлтының, Польшадан келген иммигранттар отбасынан шыққан Евгений Моррис Жеромның өмірге қадам басу комедиясы. Оқиға 1937 жылдың қыркүйегінде Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданындағы Брайтон Бич аймағында, Ұлы депрессия кезінде өтеді. Саймонның сөзіне сәйкес, пьеса "15 жастағы ұлдың көзімен" жазылған естеліктер арқылы айтылады – мен де 15 жасымда осылай жасағанмын. Бұл пьесадан кейін "Билокси блюз" (1984) және "Бродвей байламы" (1986) пьесалары жарық көрді. 1986 жылы осы аттас фильм түсірілді.
Brighton Beach Memoirs is a semi autobiographical play by Neil Simon. The play is a coming of age comedy focused on the main character of Eugene Morris Jerome, a Jewish teenager from a Polish immigrant family. It is set in September 1937 in the Brighton Beach section of Brooklyn, New York during The Great Depression. According to Simon, the play tells its story "through the eyes of a 15 year old boy who is writing his memoirs—which is what I did when I was 15". and was followed by Biloxi Blues (1984) and Broadway Bound (1986). The play was adapted into a film of the same name in 1986.
Жер учаскесінің жалпы көрінісі
Жером отбасына Евгенийдің ағасы Стэнли, оның ата-анасы Кейт пен Джек, Кейттің әпкесі Бланш және Бланштың екі қызы Нора мен Лори кіреді. Пьеса Джеромдар үйінің алдында басталады. Он төрт жасар Юджин өзінің әлем чемпионатында ойнап жатқанын елестетіп, жалғыз баскетбол ойнайды. Кейті Евгенийге ойнауды тоқтатуды айқайлағанда, ол үйге кіреді. Евгений өскенде бейсболшы немесе жазушы болғысы келетінін айтады. Кейін ол өзінің туған апасы Нораға жыныстық қатынаста болғанын және оның туған апасы Лоридің денсаулығы нашар екенін айтады, бұл отбасының басқа мүшелерін оған балалы болуға мәжбүр етеді. Он алты жасар Нора үйге қатты қуанған күйі кіреді. Ол Бродвей шоусында биші болу үшін сынақтан өту мүмкіндігіне ие болды, және продюсер оған, егер анасы сынаққа қатысуға рұқсат берсе, ол рөлге ие болатынын айтты. Бланш Нораның идеясына алаңдайтынын айтады, өйткені ол қызының мектепті тастауын қаламайды; дегенмен, Бланш Джектің жұмыстан үйге келгенін күтіп, оның не айтатынын көруге шешім қабылдайды. Стенли жұмыстан үйге келген кезде, ол Евгенийге жұмыстан шығарылғанын айтады. Стенли жұмысшыны бос әділетсіз қарағаннан кейін, оны қорғады. Басшысының жауабынан кейін Стэнли оның аяқ киімін шауып тастады. Егер ол жұмысына қайта оралуды қаласа, келесі күні таңертең басшысына кешірім хат беруі керек. Стенли дұрыс нәрсені істеуді және ақшалай қиындыққа тап болған отбасына қаржылай көмек көрсетуді таңдайды. Ол бұл мәселені Джекпен талқылауды шешеді. Джек жұмыстан үйге келіп, Кейтке екінші жұмыста жұмыс істеген бизнесі құлдырап кеткенін айтады. Ол отбасының қаржы жағдайына алаңдайды. Кейін отбасылық кешкі ас өтеді, Лорри Нораның мүмкін болатын сынағын айтады. Кейін Нора мен Джек жағажайға барып, жағдайды талқылайды. Жоғарғы қабатта Евгений Стэнлиге өзінің түнгі эротикаға әкелген эротикалық арманы бар екенін айтады. Стенли оны жасөспірім балалардың ылғал арманына тән екеніне сендіреді. Ағалар жыныстық жетілу мен мастурбация туралы ашық сөйлеседі. Төменде Бланш Кейтке көршісі Фрэнк Мерфимен кешкі асқа шығуға жоспарлап отырғанын айтады. Кейт Мерфидің этникалық тегі мен оның алкогольді пайдалануына байланысты бұл идеяға қарсы. Нора мен Джек үйге оралғанда, Нора соңғы шешімін шешуге анасынан сұрайды. Бланш Нораның байқауға қатысуына рұқсат беруден бас тартады, өйткені ол оның орта мектепті бітіруін қалайды; Нора өте ашулы. Стенли Джекке жұмыстан шығарылғанын айтады және жағдайды түсіндіреді. Әкесі түсіністік танытады. Стенли кешірім хат жазуды шешеді. Ол жоғарғы қабатқа көтеріліп, Юджиннің көмегін сұрайды, өйткені Юджин талантты жазушы. Евгений хат жазуға келіседі, бірақ Стэнли оны жалаңаш көрген кезде Нораның қандай болғанын айтса ғана. Екінші акт бірінші актінен бір апта өткен соң өтеді. Джек жүрек ауруынан зардап шекті және үйінде тынығып жатыр. Бланш Франк Мерфимен кездесуге дайындалуда. Стэнли Юджинге покер ойнаған апталық жалақысынан айырылғанын айтады; ол күйзеліске ұшырады. Кейт Стэнлиге жалақысын өзіне беруін айтады, сонда ол Бланшқа кездесу кезінде төтенше жағдай туындаған жағдайда ақшаны бере алады. Стенли оған ақшаны қалай жоғалтып алғаны туралы шындықты айтады. Фрэнк Мерфидің анасы Бланшаға баласының кездесуге келмейтінін білдіретін хат жібереді, өйткені ол мас күйінде көлік апатынан кейін ауруханаға жатқызылды. Хатта Мерфилер Франкке алкогольге қарсы көмек алу үшін солтүстікке көшіп бара жатқаны жазылған. Кейт пен Бланш онжылдықтар бойы сақталған реніштерімен бетпе-бет келіп, қатты дау-дамай жасайды. Бланш досына көшіп кетуге, жұмыс іздеуге және өзі мен қыздарына баспана табуға шешім қабылдайды, сондықтан ол енді әпкесі мен Джекке тәуелді болмайды. Стенли Юджинге сол түні үйден кетіп, әскерге кіруге ниетті екенін айтады. Сол түні Бланш пен Нора айтысады. Нора анасына өзінің Лориді жақсы көретінін сезінбейді деп хабарлайды. Екеуі татуласады. Кейт төмен түсіп, Бланштен жұмыс тапқанша үйінде тұруын сұрайды. Апалы-сіңлілілер де татуласады. Стенли келесі күні кешкі асқа үйге оралады. Ол әскери тестілеуден өтті, бірақ үйде қажет болғандықтан, тіркелмеуді шешті. Стенли Джекке жалақысын қалай құмар ойындарда ойнағаны туралы айтады, ал Джек оған сүйіспеншілік пен түсінік көрсетеді. Стенли жоғалтқан 17 долларын қайтару үшін кез-келген жұмыс істеуге уәде береді. Жақсылықпен, ол жаңалықтарды тыңдап, онымен танысады. Кейті екеуі туыстары келгенде оларды қалай орналастыру керектігін талқылай бас�...
The Jerome family includes Eugene's older brother Stanley; his parents Kate and Jack; Kate's sister Blanche; and Blanche's two daughters, Nora and Laurie, who came to live at Kate and Jack's home following the death of Blanche's husband. The play begins outside the Jeromes' home. Fourteen year old Eugene is playing baseball by himself, imagining that he is playing in the World Series. After Kate yells at Eugene to stop playing, he enters the house. Eugene informs the audience that when he grows up, he wants to be a professional baseball player or a writer. Later, he mentions that he is sexually attracted to his cousin Nora and that his cousin Laurie has a health condition that leads others in the family to baby her. Sixteen year old Nora enters the house in a state of excitement. She has been given the opportunity to audition for a part as a dancer in a Broadway show, and she has been told by the producer that she will get the part if her mother permits her to audition. Blanche states that she is concerned about Nora's idea because she does not want her daughter to drop out of school; nevertheless, Blanche decides to wait until Jack comes home from work to see what he has to say. When Stanley gets home from work, he informs Eugene that he has been fired. After a black co worker was treated unfairly by the boss, Stanley stood up for him. After his boss responded negatively, Stanley swept dirt on his boss's shoes. If he wants his job back, he has to give the boss an apology letter the next morning. Stanley is conflicted between standing up for what is right and helping the cash strapped family financially. He decides to discuss the matter with Jack. Jack arrives home from work and tells Kate that the business where he worked at his second job has gone under. He is concerned about the family's finances. A tense family dinner follows, and Laurie mentions Nora’s potential audition. Later, Nora and Jack take a walk to the beach to discuss the situation. Upstairs, Eugene tells Stanley that he has had an erotic dream that resulted in a nocturnal emission. Stanley assures him that wet dreams are normal for teenaged boys. The brothers have a frank discussion about puberty and masturbation. Downstairs, Blanche tells Kate that she plans to go on a dinner date with a neighbor, Frank Murphy. Kate objects to this idea because of Murphy's ethnicity and his alcohol abuse. When Nora and Jack return home, Nora asks her mother for a final decision. Blanche refuses to give Nora permission to attend the audition because she wants her to finish high school; Nora is very angry. Stanley tells Jack that he has been fired and explains the situation. His father is understanding. Stanley chooses to write the apology letter. He goes upstairs and asks for Eugene's help, as Eugene is a talented writer. Eugene agrees to write the letter, but only if Stanley tells him what Nora looked like when he saw her naked. Act II takes place a week after Act I. Jack has suffered a mild heart attack and is resting at home. Blanche is preparing for her date with Frank Murphy. Stanley tells Eugene that he has lost his entire week's salary playing poker; he is despondent. Kate tells Stanley to turn over his pay to her so that she can give the money to Blanche in case an emergency arises during her date. Stanley tells her the truth about how he lost the money. Frank Murphy's mother sends Blanche a note indicating that her son will not be available for their date because has been hospitalized following a car accident that occurred while he was driving drunk. The note added that the Murphys were moving upstate so that Frank could get help with his alcohol problem. Kate and Blanche have a terrible argument in which decades long resentments come to the surface. Blanche decides she wants to move in with a friend, get a job, and find lodging for herself and her daughters so that she will no longer be dependent on her sister and Jack. Stanley tells Eugene that he intends to leave home that night and join the Army. Later that evening, Blanche and Nora argue. Nora informs her mother that she does not believe her mother loves her as much as she loves Laurie. The two reconcile. Kate comes downstairs and asks Blanche to continue living in their home until she can find work. The sisters also reconcile. Stanley returns home for dinner the next day. He passed the military physical, but decided not to sign up because he was needed at home. Stanley tells Jack about how he gambled away his salary, and Jack shows him love and understanding. Stanley promises to work odd jobs to get back the $17 that he lost. Jack receives a letter stating that some relatives have escaped from war torn Poland and are headed to New York City. He and Kate begin to discuss how they will provide lodging for the relatives when they arrive. Upstairs, Stanley gives Eugene a postcard of a nude woman. Eugene is transfixed, as he has for the first time viewed female genitalia (referred to by Eugene as "the Golden Palace of the Himalayas").
Кейіпкерлер
Евгений Моррис Джером, жасы 15-ке жуық. Стенли Джером, 18 жас жарым: Евгенийдің үлкен ағасы. Бланш Мортон, 38 жас: Евгенийдің жесір әйелі. Нора Мортон, 16 жас жарым: Евгенийдің үлкен туысы. Лори Мортон, 13 жас: Евгенийдің кіші туысы. Кейт Джером, шамамен 40 жас: Евгенийдің анасы. Жақып "Жек" Джером, шамамен 40 жас: Евгенийдің әкесі.
Eugene Morris Jerome, almost 15 years old. Stanley Jerome, 18½ years old: Eugene's older brother. Blanche Morton, 38 years old: Eugene's widowed aunt. Nora Morton, 16½ years old: Eugene's older cousin. Laurie Morton, 13 years old: Eugene's younger cousin. Kate Jerome, about 40 years old: Eugene's mother. Jacob "Jack" Jerome, about 40 years old: Eugene's father.
Қабылдау
Бродвейдегі алғашқы қойылымға сын-пікірлер қарама-қайшы болды. «Нью-Йорк Пост» газетінің сыншысы Клайв Барнс «Брайтон Бич естеліктерін» Саймонның «қазіргі кездегі ең жақсы пьесасы» деп атады, бірақ сонымен бірге «сәл көңіл көншітпейтін» деді, себебі драматург «әрқашан шешуші нәрседен бойын бұрады». «Нью-Йорк Таймс» газетінің мақалашысы Фрэнк Рич бұл пьесаны «жағымды кеш» деп бағалады, ол «ешқашан жақсылықтан айырылмайды және тұрақты түрде қызықты немесе көңілді бола бастамайды». «Нью-Йорк Таймс» 2009 жылы «Брайтон Бич естеліктерінің» Бродвейде қайта қойылғанын талдап, «Брайтон Бич естеліктерінде» не дұрыс болмады?» деген мәселені қарастырды. Бұл Бродвейдегі қазіргі сәттілік пен сәтсіздіктің бір үлгісі. «Гамлет» фильміндегі Джуд Ло сияқты үлкен жұлдыздар болған жоқ, Саймонның пьесасын міндетті түрде көруге тиіс оқиға ретінде көрсеткен маркетингтік кампания болған жоқ, сондай-ақ өткен жылы танымал болған «Боинг-Боинг» комедиясындағыдай, осы дәуірдегі өмірді жақсы бейнелейтін әсерлі фактор да болған жоқ. Бірақ бұл сәтсіздік американдықтардың әзіл мен талғамдағы өзгерістерді де көрсетеді. Пьеса жақсы пікірлер алды, бірақ адамдар қандай да бір себеппен, ғана қайғылы жағдайларда күліп отырған Депрессия дәуіріндегі отбасы туралы Саймонның пьесасын көруге құштарлық танытпады. Пьесаны жасауға 3 миллион доллар жұмсалды, бірақ алдын ала көрсетілімдер кезінде аптасына 125 000 доллардан астам билет сатылды – немесе мүмкін болатын ең жоғары соманың 15 пайызы, тіпті шығындарды жабуға жеткіліксіз болды.
Reviews for the original Broadway production were mixed. Clive Barnes of the New York Post called Brighton Beach Memoirs Simon's "best play yet" but also "a slight disappointment" because the playwright "always pulls back from the jugular." Frank Rich of the New York Times judged the play to be "a pleasant evening" that "never quite stops being nice and starts being either consistently involving or entertaining." The New York Times, in analyzing the failure of the 2009 Broadway revival of Brighton Beach Memoirs, wrote that "What went wrong with 'Brighton Beach Memoirs' is a case study in success and failure on Broadway today. There were no big stars like Jude Law in the current commercial hit 'Hamlet,' there was no marketing campaign that framed the Simon play as a can’t miss theatrical event, and there was no wow factor that brought the period piece to life, like the breakneck pacing of the popular farce 'Boeing Boeing' last year. But the failure also reflects America’s evolving sense of humor and taste It actually received good reviews, but the play was shuttered because people, for whatever reason, did not want to see the Simon show about a Depression era family laughing through the tears. The show cost $3 million to produce but never grossed more than $125,000 a week in ticket sales during preview performances — or 15 percent of the maximum possible — an amount that did not even cover running costs."
Фильмге бейімделу
1986 жылы бұл пьеса Джин Сакс режиссерлік еткен фильмге бейімделді. Сценарийді Нил Саймон жазды. Түсірілімге Джонатан Сильверман (Юджин), Блайт Даннер (Кейт), Боб Диши (Джек), Лиза Вальц (Нора), Брайан Дриллингер (Стенли), Стейси Глик (Лори) және Джудит Айви (Бланш) қатысты. Роджер Эберт Chicago Sun Times газетінде былай деп жазды: "Фильм тым жоспарланған, тым құрылымдалған, тым жазылған сияқты көрінеді, сондықтан сценарийдің соңғы нұсқасын түсірмегені дұрыс еді деп ойладым. Бәлкім, алдында тәртіпсіз және жарықтанбаған, бірақ өмірдің араласуын сақтап қалған нұсқа болған шығар. Фильмді Джин Сакс режиссерлік етті, ол Саймонның көптеген пьесаларын сахнада да, экранда да қояды, және оның таланты театрға арналған. Оның пьесалары өмірмен тыныстайды, ал фильмдері ресми, бекітілген нұсқалар сияқты сезіледі. Барлығы қағида бойынша жасалған."
In 1986, the play was adapted into a movie directed by Gene Saks. The screenplay was written by Neil Simon. The cast featured Jonathan Silverman (Eugene), Blythe Danner (Kate), Bob Dishy (Jack), Lisa Waltz (Nora), Brian Drillinger (Stanley), Stacey Glick (Laurie), and Judith Ivey (Blanche). Roger Ebert, in his review for the Chicago Sun Times wrote: "The movie feels so plotted, so constructed, so written, that I found myself thinking maybe they shouldn't have filmed the final draft of the screenplay. Maybe there was an earlier draft that was a little disorganized and unpolished, but still had the jumble of life in it The movie was directed by Gene Saks, who directs many of Simon's plays on both the stage and the screen, and whose gift is for the theater. His plays have the breath of life; his movies feel like the official authorized version. Everything is by the numbers."