Кіріспе

Психотерапия моделі

Ішкі отбасы жүйелері моделі (IFS) – Ричард С. Шварц 1980 жылдары әзірлеген жеке психотерапияға интегративті көзқарас. Ол жүйелік ойлауды, сананың салыстырмалы түрде жекеленген субперсоналитеттерден тұрады деген тұжырыммен үйлестіреді, олардың әрқайсысының өзіндік көзқарасы мен ерекшеліктері бар. IFS жүйелік психологияны, әсіресе отбасылық терапия үшін дамытылғандай, осы субперсоналитеттердің жиынтығы қалай ұйымдастырылғанын түсіну үшін пайдаланады.

Ішкі жүйе

IFS бөлшектер мен негізгі Өзім арасындағы қарым-қатынасқа назар аударады. Терапияның мақсаты – Өзім мен әр бөліктің арасында ынтымақтастық пен сенімге негізделген қарым-қатынас орнату. Бөлшектер арасындағы үш негізгі қарым-қатынас түрі бар: қорғау, поляризация және одақ. Қорғауды Менеджерлер мен Өрт сөндірушілер қамтамасыз етеді. Олар Эксилдерді зияннан сақтап, жеке тұлғаны Эксилдің ауыртпалығынан қорғайды. Поляризация – белгілі бір жағдайда адамның қалай сезінетінін немесе қалай әрекет ететінін анықтау үшін бір-бірімен күресетін екі бөлік арасындағы жағдай. Әр бөлік, екінші бөліктің шектен тыс мінез-құлқына қарсы тұру үшін өзінің іс-әрекетін жасауы қажет деп санайды. IFS поляризацияланған бөлшектермен жұмыс істеу үшін әдіс ұсынады. Егер екі бөлік бір мақсатқа жету үшін бірлесіп жұмыс істесе, одақ құрылады.

IFS әдісі

IFS тәжірибешілері келесі принциптерге негізделген жеке терапия үшін жақсы анықталған терапиялық әдіс туралы хабарлайды. Бұл сипаттамада "қорғаушы" термині менеджерге немесе өрт сөндірушіге қатысты. Ерекше рөлдердегі бөліктер "салмақтарды" көтереді, бұл олардың өткен зиянды тәжірибелердің нәтижесінде, көбінесе балалық шақта алған ауыртпалы эмоциялары немесе теріс сенімдері болып табылады. Бұл салмақтар бөлікке тән емес, сондықтан оларды IFS терапиясы арқылы босатуға немесе "салмақтан арылуға" болады, бұл бөліктің табиғи, салауатты рөлін атқаруына мүмкіндік береді. Өз-өзің – психологиялық жазылудың қозғаушы күші. Терапевтер клиенттеріне Өз-өзіне қол жеткізуге және осы күйде қалуға көмектеседі, сондай-ақ жол бойында басшылық көрсетеді. Қорғаушылар әдетте, оларды қорғап отырған құлшындар салмақтан арылғанша, қорғаныш рөлінен бас тартпайды және өзгермейді. Клиент оларды қорғайтын Қорғаушылардан рұқсат алғанға дейін, құлшындармен жұмыс істеуге тырыспайды. Бұл әдіс тіпті травматизацияланған бөліктермен жұмыс істегенде де салыстырмалы түрде қауіпсіздік тудырады деп есептеледі. Өз-өзің – ішкі жүйенің табиғи жетекшісі. Алайда, өткендегі зиянды оқиғалар немесе қарым-қатынастардың салдарынан Қорғаушылар алға шығып, Өз-өзіңнің орнына өтеді. Бірінен соң бірі белсендірілетін Қорғаушылар жетекшілікті өз қолына алады, бұл дисфункционалды мінез-құлыққа әкеледі. Қорғаушылар көбінесе бір-бірімен қақтығысады, нәтижесінде ішкі хаос немесе тоқырау пайда болады. Мақсат – Қорғаушылардың Өз-өзіне сеніміне қол жеткізуі және оған жүйеге басшылық етуге мүмкіндік беруі, оның басшылығымен ішкі үйлесімділікті құру. Бірінші қадам – клиенттің Өз-өзіне қол жеткізуіне көмектесу. Содан кейін Өз-өзің Қорғаушыны (оның жақсы ниетін) таниды және онымен сенімді қарым-қатынас орнатады. Содан кейін, Қорғаушының рұқсатымен, клиент құлшынды (құлшындарды) балалық шақтағы оқиғаны немесе қарым-қатынасты анықтау үшін табады, ол оның көтеріп жүрген салмақтарының көзі болып табылады. Құлшын өткен жағдайдан алынып, оның салмақтарын босатуға бағытталады. Соңында, Қорғаушы өзінің қорғаныш рөлін тастап, салауатты рөлді қабылдай алады.

Сын-пікірлер

Терапевтер Шарон А. Дикон және Джонатан С. Дэвис өз ішкі бөліктерімен жұмыс істеу "клиенттер үшін эмоционалды түрғысынан қиын және көңіл алаңдатуы мүмкін" екенін, ал IFS шындықпен байланысы жоқ, қате түсінікке берілген, параноидалық немесе шизофрениялық клиенттермен тиімді жұмыс істемеуі мүмкін, себебі олар "бөліктер" тұжырымын қате пайдалануы ықтимал деп санайды.