Антониу Фелисиану де Каштилью: Португалиялық жазушының өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Португалиялық жазушы (1800–1875)

Антониу Фелисиану де Каштилью, 1-ші Каштилью виконты (28 қаңтар 1800 – 18 маусым 1875) – португалиялық жазушы.

Өмір

Кастильо Лиссабонда дүниеге келді. Ол алты жасында көру қабілетін жоғалтты, бірақ ағасы Аугустоның қамқорлығы мен жақсы жадының арқасында мектеп және университет курсын сәтті аяқтады; сондай-ақ, латын тілі мен әдебиетін толыққанды меңгерді. Оның алғашқы маңызды еңбегі – «Cartas de Echo e Narciso» (1821) – ол тәрбиеленген псевдоклассикалық мектепке жатады, бірақ «Primavera» (1822) және «Amor e Melancholia» (1823) – бал мен нәрлі буколикалық поэзияның екі томында оның романтикалық бейімділігі байқалды. «A noite do Castello» (1836) және «Ciúmes do bardo» (1838) поэтикалық аңыздарында Кастильо толыққанды романтик ретінде көрінеді. Бұл кітаптар оның барлық шығармаларының кемшіліктері мен артықшылықтарын көрсетеді, онда идеялар мен шығармашылық қиялдың жетіспеуі және жасандылық атмосферасы белгілі бір эмоционалдық тартымдылықпен, сөздің тазалығымен және әуенді өлеңмен толықтырылмайды. Дидактикалық және сипаттамалық мектепке жатқан Кастильо табиғатты барлық тәттілік, ләззат және сұлулық ретінде көріп, өзінің қиялындағы арман елінде өмір сүрді. Иоанн VI патшаның мұрагерлік тағына отыруы туралы толғаулы эпопеясы оған Коимбрада пайдалы лауазым әкелді. Мадейрадан оралғаннан кейін ол Геркуланоның «Panorama»сын үлгі етіп алып, «Revista Universal Lisbonense» журналын құрды. Португалия классикасын жақсы білуі «Livraria Classica Portugueza» (1845–47, 25 том) кіріспесі мен түсіндірмелерінде оған көмектесті. Оның қаламынан Луис де Камоэнс туралы зерттеулер мен метрика және мнемоника туралы трактаттар жарық көрді. Халықтық білім беруге деген ынтасы оны педагогиканы зерттеуге итермеледі, ал 1850 жылы ол өзінің «Leitura Repentina» еңбегін жариялады, бұл оқу әдісі оның атымен аталады, және ол оны іске асыруға арналған мектептердің мемлекеттік комиссары болды. 1854 жылы Бразилияға барған ол өзінің әйгілі «Императрицаға хаты»н жазды. Кастильоның күшті жекелігінің болмауы және билікке шектен тыс құрметі оған шынайы құндылығы бар түпнұсқалық еңбектер жасауға кедергі келтірсе де, оның Анакреон, Овидий және Вергилий аудармалары, сондай-ақ «Chave do Enigma» – сатирикалық ақын Николау Толентино де Алмейданың немересі және Антонио Феррейраның ұрпағы Д. Мария де Баенамен алғашқы некесіне әкелген романтикалық оқиғаларды түсіндіретін шығармасы оны форманың шебері және тілдің тазасы ретінде көрсетеді. Гётенің «Фауст» және Шекспирдің «Жазғы түнгі түсі» аудармалары, неміс және ағылшын тілдерін білмей жасалған, оның беделін арттырмады. 1865 жылы Коимбра мәселесі туындағанда Гаррет қайтыс болды, ал Геркулано жазуын тоқтатты, бұл Кастильоны әдебиет әлемінде біріншілікке шығарды. Бірақ жас Антеро де Квентал оның жаңа буынға басшылық ету талпынысына қарсы тұрып, оның ескірген басшылығына шабуыл жасады, және фельетондық соғыстан кейін Кастильо тақтан түсірілді. Жоао де Деустің өркендеуі оны португал Парнасында екінші орынға түсірді, ал он жылдан кейін қайтыс болғанда оның бұрынғы даңқының көп бөлігі қабірге дейін жетті. Кастильо Лиссабонда қайтыс болды.

Castilho was born in Lisbon. He lost his sight at the age of six, but the devotion of his brother Augusto, and aided by a retentive memory, enabled him to go through his school and university course with success; and he acquired an almost complete mastery of the Latin language and literature. His first work of importance, the Cartas de Echo e Narciso (1821), belongs to the pseudo classical school in which he had been brought up, but his romantic leanings became apparent in the Primavera (1822) and in Amor e Melancholia (1823), two volumes of honeyed and prolix bucolic poetry. In the poetic legends A noite do Castello (1836) and Ciúmes do bardo (1838) Castilho appeared as a full blown Romanticist. These books exhibit the defects and qualities of all his work, in which lack of ideas and of creative imagination and an atmosphere of artificiality are ill compensated for by a certain emotional charm, great purity of diction and melodious versification. Belonging to the didactic and descriptive school, Castilho saw nature as all sweetness, pleasure and beauty, and he lived in a dreamland of his imagination. A fulsome epic on the succession of King John VI brought him an office of profit at Coimbra. On his return from a stay in Madeira, he founded the Revista Universal Lisbonense, in imitation of Herculano's Panorama, and his profound knowledge of the Portuguese classics served him well in the introduction and notes to a very useful publication, the Livraria Classica Portugueza (1845–47, 25 volumes), while two years later he established the "Society of the Friends of Letters and the Arts." A study on Luís de Camões and treatises on metrification and mnemonics followed from his pen. His praiseworthy zeal for popular instruction led him to take up the study of pedagogy, and in 1850 he brought out his Leitura Repentina, a method of reading which was named after him, and he became government commissary of the schools which were destined to put it into practice. Going to Brazil in 1854, he there wrote his famous Letter to the Empress. Though Castilho's lack of strong individuality and his excessive respect for authority prevented him from achieving original work of real merit, yet his translations of Anacreon, Ovid and Virgil and the Chave do Enigma, explaining the romantic incidents that led to his first marriage with D. Maria de Baena, a niece of the satirical poet Nicolau Tolentino de Almeida and a descendant of António Ferreira, reveal him as a master of form and a purist in language. His versions of Goethe's Faust and Shakespeare's A Midsummer Night's Dream, made without a knowledge of German and English, scarcely added to his reputation. When the Coimbra question arose in 1865, Garrett was dead and Herculano had ceased to write, leaving Castilho supreme, for the moment, in the realm of letters. But the youthful Antero de Quental withstood his claim to direct the rising generation and attacked his superannuated leadership, and after a fierce war of pamphlets Castilho was dethroned. The rise of João de Deus reduced him to a secondary position in the Portuguese Parnassus, and when he died ten years later much of his former fame had preceded him to the tomb. Castilho died in Lisbon.

Атауы

ГС Кастильо атты клуб, Кабо-Верде елiндегi Миндело қаласында орналасқан және оның құрметіне аталған. Клуб 1923 жылғы 18 ақпанда Португалия үстемдігі кезінде студенттер тарапынан құрылған. Бұл Кабо-Вердедегі екінші ең көне клуб.